tag:blogger.com,1999:blog-14790178565734986882012-02-16T21:19:19.322+06:30mgphoenannhttp://www.blogger.com/profile/13613543429634971711noreply@blogger.comBlogger1231100tag:blogger.com,1999:blog-1479017856573498688.post-61275562994412252202010-02-27T22:41:00.003+06:302010-02-27T22:49:34.957+06:30အားလံုးေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ေနာက္ဆံုးပိုစ္နဲ႕ ပဲ ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္ဗ်ာ<br /><br />ညအလကၤာ ဘေလာ့စေပါ့မွာ<br /><br />ို ဒီေန႕ကစျပီး ပိုစ္ေတြမတင္ေတာ့ပါဘူး<br /><br />က်ေန္ာ<br /><br /> http://www.junctionpointjp.blogspot.com/<br /><br />ေရးေတာ့မယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း အားလံုးေသာ သူငယ္ခ်င္မ်ားကို<br /><br />အသိေပးအေၾကာင္းၾကားခဲ့ပါတယ္ဗ်ာ<br /><br />ခင္မင္စြာျဖင့္<br /><br />ညအလကၤာ (Forever)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1479017856573498688-6127556299441225220?l=nyaalinkarr.blogspot.com' alt='' /></div>mgphoenannhttp://www.blogger.com/profile/13613543429634971711noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1479017856573498688.post-63653085375548674922010-02-27T22:25:00.001+06:302010-02-27T22:40:50.007+06:30ေဒၚညိမ္းေက်းရြာ တေပါင္းလျပည့္ေန႔ပြဲေတာ္အေၾကာင္း<br /><p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><br /><!--[if !supportLineBreakNewLine]--></span><br /><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >တေပါင္လျပည့္ေန႕မွာ ဘာေရးရင္ေကာင္းမလဲလို႕ စဥ္းစားေနရင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><br /><br /></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ေဒၚညိမ္းေက်းရြာမွာ ပြဲေတာ္ေန႕အတြက္ အလွျခင္းခတ္ျပိဳင္ပြဲနဲ႕</span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><br /><!--[if !supportLineBreakNewLine]--><br /><!--[endif]--><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူဘုရားလွည့္ပြဲေတာ္အေၾကာင္းေလး သိရွိခဲ့ရတဲ့အတြက္</span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><br /><!--[if !supportLineBreakNewLine]--></span><br /></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >အမွတ္တရေန႕ေလးအျဖစ္နဲ႕ ေရးသားတင္ျပလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ</span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >………………………<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ပြဲက ညေန ( ၁၈.၀၀) စေတာ့ က်ေန္ာက မမွီလိုက္ဘူးဗ်<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><br /><!--[if !supportLineBreakNewLine]--></span><br /></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >အလုပ္ခ်ိန္က အဲ့ဒီမွ အားတာကို ေရခ်ိဳး ထမင္းစားတာနဲ႕ပဲ ( ၁၇</span><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >.</span><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >၀၀) ရွိသြားျပန္ေရာ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><br /><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><!--[if !supportLineBreakNewLine]--><br /><!--[endif]--><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ဒီေန႕ကလည္း ေဘာလံုးပြဲေကာင္းတာကို <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ဘာတဲ့…………….ခ်ယ္ဆီး ----မန္စီးတီး .ဟ.ဟ………အဲ့ဒါကို ေဘ</span><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >းခ်ိတ</span><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >္.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><br /><br /></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ဘုရားပြဲကို အျမန္ေျပး……..ေတာ္ေသးတာေပါ့ ….မွီလိုက္တ</span><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ယ္</span><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >……</span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><br /><!--[if !supportLineBreakNewLine]--></span><br /></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ေရာက္ေတာ့ အလွျခငး္ခတ္ပြဲေလးက စ</span><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ေနျပီ………</span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><br /><!--[if !supportLineBreakNewLine]--></span><br /></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ရြာေပါင္းစံုကလည္း သူအဖြဲ႕နဲ႕သူျပင္ဆင္ေနၾကျပီ ……….ေအ</span><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ာက္မွာကလည္း ပြဲမ၀င္ခင္ အျပင္က <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >က်င္းပေနသလို </span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><a href="http://2.bp.blogspot.com/_2FnchPkVkyo/S4k4FjNgvHI/AAAAAAAAAAU/VEBnNbAtM0w/s1600-h/SNAP0068.jpg"><span style="text-decoration: none;color:blue;" ><!--[if gte vml 1]><v:shapetype id="_x0000_t75" coordsize="21600,21600" spt="75" preferrelative="t" path="m@4@5l@4@11@9@11@9@5xe" filled="f" stroked="f"> <v:stroke joinstyle="miter"> <v:formulas> <v:f eqn="if lineDrawn pixelLineWidth 0"> <v:f eqn="sum @0 1 0"> <v:f eqn="sum 0 0 @1"> <v:f eqn="prod @2 1 2"> <v:f eqn="prod @3 21600 pixelWidth"> <v:f eqn="prod @3 21600 pixelHeight"> <v:f eqn="sum @0 0 1"> <v:f eqn="prod @6 1 2"> <v:f eqn="prod @7 21600 pixelWidth"> <v:f eqn="sum @8 21600 0"> <v:f eqn="prod @7 21600 pixelHeight"> <v:f eqn="sum @10 21600 0"> </v:formulas> <v:path extrusionok="f" gradientshapeok="t" connecttype="rect"> <o:lock ext="edit" aspectratio="t"> </v:shapetype><v:shape id="BLOGGER_PHOTO_ID_5442943292656368754" spid="_x0000_i1025" type="#_x0000_t75" alt="" href="http://2.bp.blogspot.com/_2FnchPkVkyo/S4k4FjNgvHI/AAAAAAAAAAU/VEBnNbAtM0w/s1600-h/SNAP0068.jpg" style="'width:24pt;height:24pt'" button="t"><![endif]--><!--[if !vml]--><br /><!--[endif]--></span></a><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ေလ့က်င့္ေနၾကတာေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္……….</span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><br /><!--[if !supportLineBreakNewLine]--></span><br /></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >စင္ေပၚကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း အၾကိတ္အနယ္ အလွအပေလးေတြနဲ႕ ျခင္းခတ္ျပေနၾကတာ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ရင္ေမာစရာ ေကာင္းတယ္ဗ်ာ……………. </span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >က်ေန္ာလည္း ဓါတ္ပံုေလးရိုက္ခဲ့တာေပါ့</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_56zgG5dpxKY/S4lB68f-L-I/AAAAAAAAADA/CC4IaSVBOxU/s1600-h/SNAP0065.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 231px; height: 181px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_56zgG5dpxKY/S4lB68f-L-I/AAAAAAAAADA/CC4IaSVBOxU/s320/SNAP0065.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5442954105582399458" border="0" /></a></p> <div style="text-align: left;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_56zgG5dpxKY/S4lCNs3PKtI/AAAAAAAAADI/FAwAXsRQTX8/s1600-h/SNAP0068.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 227px; height: 160px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_56zgG5dpxKY/S4lCNs3PKtI/AAAAAAAAADI/FAwAXsRQTX8/s320/SNAP0068.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5442954427802528466" border="0" /></a> <span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ေနာက္ ဘုရားလွည့္မယ့္ ႏွစ္က်ိတ္ရွစ္ဆူဘုရားဘက္ ကို ေျခဦး</span><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ျပန္လွည့္ျပီး သြားၾကည့္ေတာ့<o:p></o:p></span></div> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >သပၸါယ</span><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >္လိုက္တာ စိတ္ကိုေအးသြားျပန္ေရာ…………………….</span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_56zgG5dpxKY/S4lCvNyU3XI/AAAAAAAAADQ/AGXan4geOvM/s1600-h/SNAP0073.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 221px; height: 164px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_56zgG5dpxKY/S4lCvNyU3XI/AAAAAAAAADQ/AGXan4geOvM/s320/SNAP0073.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5442955003575983474" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_56zgG5dpxKY/S4lDFIaxUSI/AAAAAAAAADY/Y_O-3vU-B4E/s1600-h/SNAP0077.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 220px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_56zgG5dpxKY/S4lDFIaxUSI/AAAAAAAAADY/Y_O-3vU-B4E/s320/SNAP0077.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5442955380092129570" border="0" /></a></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ဓါတ္ပံုရိုက္ျပီး ရံုကိုျပန္လာျပန္ခဲ့တာေပါ့………<o:p></o:p></span></p><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><a href="http://2.bp.blogspot.com/_2FnchPkVkyo/S4k6tkuU8NI/AAAAAAAAAAk/9x3fWZ3oRro/s1600-h/SNAP0077.jpg"><span style="text-decoration: none;color:blue;" ><!--[endif]--></span></a><o:p></o:p></span> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ျပန္လည္းေရာက္ေရာ ေဘာလံုးပြဲက ခ်ယ္ဆီး………မန္စီးတီး ( 2.4) တဲ့ဗ်ာ ရင္ကိုခံသြားျပန္ေရာ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ဘာပဲေျပာေျပာ ဒီေန႕ေလးဟာလည္း က်ေန္ာအတြက္ အမွတ္တရေန႕ေလးအျဖစ္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ေရးသားလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ခင္မင္စြာျဖင့္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:100%;" >ညအလကၤာ (Forever)<o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1479017856573498688-6365308537554867492?l=nyaalinkarr.blogspot.com' alt='' /></div>mgphoenannhttp://www.blogger.com/profile/13613543429634971711noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1479017856573498688.post-87176668503732881332010-02-27T13:30:00.002+06:302010-02-27T15:56:31.957+06:30<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 12"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 12"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CUser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><link rel="themeData" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CUser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx"><link rel="colorSchemeMapping" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CUser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>EN-US</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="&#45;-"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Wingdings; panose-1:5 0 0 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-charset:2; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 268435456 0 0 -2147483648 0;} @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} p.MsoListParagraph, li.MsoListParagraph, div.MsoListParagraph {mso-style-priority:34; mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:.5in; mso-add-space:auto; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} p.MsoListParagraphCxSpFirst, li.MsoListParagraphCxSpFirst, div.MsoListParagraphCxSpFirst {mso-style-priority:34; mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-type:export-only; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:0in; margin-left:.5in; margin-bottom:.0001pt; mso-add-space:auto; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} p.MsoListParagraphCxSpMiddle, li.MsoListParagraphCxSpMiddle, div.MsoListParagraphCxSpMiddle {mso-style-priority:34; mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-type:export-only; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:0in; margin-left:.5in; margin-bottom:.0001pt; mso-add-space:auto; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} p.MsoListParagraphCxSpLast, li.MsoListParagraphCxSpLast, div.MsoListParagraphCxSpLast {mso-style-priority:34; mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-type:export-only; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:.5in; mso-add-space:auto; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} /* List Definitions */ @list l0 {mso-list-id:857542198; mso-list-type:hybrid; mso-list-template-ids:111413072 -1340203956 67698691 67698693 67698689 67698691 67698693 67698689 67698691 67698693;} @list l0:level1 {mso-level-start-at:0; mso-level-number-format:bullet; mso-level-text:-; mso-level-tab-stop:none; mso-level-number-position:left; text-indent:-.25in; font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin;} ol {margin-bottom:0in;} ul {margin-bottom:0in;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin-top:0in; mso-para-margin-right:0in; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >“ စိတ္ “ ရဲ႕ အကြာအေ၀း ( ဘယ္ေလာက္ထိ နီးႏိုင္ / ေ၀းႏိုင္ၾကသလဲ ??? )<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >တစ္အိမ္တည္းမွာေနတဲ့ လင္မယားဟာ ဘယ္ေလာက္အထိ နီးႏိုင္သလဲ …….?<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >ဘယ္ေလာက္ထိ ေ၀းႏိုင္သလဲ……..?<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >စာဖတ္သူတို႕ သိၾကမလား…………?<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >မတူညီတဲ့ ေျဖဆိုမႈေတြကေတာ့ ထြက္လာၾကမွာပါ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoListParagraphCxSpFirst" style="text-indent: -0.25in;"><!--[if !supportLists]--><span style=";font-family:&quot;;" ><span style="">-<span style=";font-family:&quot;;font-size:7pt;" > </span></span></span><!--[endif]--><span style=";font-family:&quot;;" >တကယ္ခ်စ္တဲ့ လင္မယားကေတာ့ နီးက်ျပီဆိုရင္ တစ္သားတည္းျဖစ္သြားၾကတာရွိမယ္</span></p><p class="MsoListParagraphCxSpFirst" style="text-indent: -0.25in;"> <br /><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoListParagraphCxSpMiddle" style="text-indent: -0.25in;"><!--[if !supportLists]--><span style=";font-family:&quot;;" ><span style="">-<span style=";font-family:&quot;;font-size:7pt;" > </span></span></span><!--[endif]--><span style=";font-family:&quot;;" >တကယ္ခ်စ္ရင္ေတာ့ “ ေ၀းစမ္းပါေစ…..မိုင္ေပါင္း ကုေဋ၊ အခ်စ္က မေပ်ာက္ပ်က္ဘူး ဆိုတာေတြ</span></p><p class="MsoListParagraphCxSpMiddle" style="text-indent: -0.25in;"> <br /><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoListParagraphCxSpLast" style="text-indent: -0.25in;"><!--[if !supportLists]--><span style=";font-family:&quot;;" ><span style="">-<span style=";font-family:&quot;;font-size:7pt;" > </span></span></span><!--[endif]--><span style=";font-family:&quot;;" >တစ္ခုတင္တည္းေနျပီး တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ ယုဇနာတစ္ေသာင္းေလာက္ ေ၀းေနၾကတာေတြ ရွိၾကမွာပါ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >“ ဘာေၾကာင့္လဲ “<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀မွာ တစ္ဦးနဲ႕ တစ္ဦး သေဘာတူညီခဲ့ဖူးတာဆိုလို႕………….<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >“ လက္ထက္ၾကမယ္လို႕ “ ဆံုးျဖတ္တာ တစ္ခုပဲရွိတယ္ .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >က်န္တာေတာ့ အျမဲတမ္း သေဘာထားကြဲလြဲေနတာခ်ည္းပဲ…………<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> <br /></o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >ကၽြန္ေတာ္ေျပာတဲ့အထိမွာ -စဥ္းစားစရာေတြ ပါ ပါတယ္။။။။။။။။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >“ လူေတြ ေဒါသထြက္တဲ့အခ်ိန္မွာ စကားကို ဘာေၾကာင့့္ ေအာ္ျပီးေျပာၾကတာလဲ? “<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >စဥ္းစားၾကည့္ၾကပါ………….<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >“ တစ္ဖက္လူက ကိုယ့္ေဘးနားမွာ ရွိေနတာပဲ…ေအးေအးေဆးေဆးေျပာရင္းရလ်က္သားနဲ႕ ေအာ္ေျပာၾကတာေတြ <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >ဟာ………….ဘာေၾကာင့္လဲ? ”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >အမွန္ေတာ့ …………<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >“ .လူႏွစ္ေယာက္ စိတ္တိုျပီး ေဒါသထြက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ စိတ္ဟာ အရမ္းကြာေ၀းေနပါတယ္……….”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >အဲ့ဒီ ေ၀းေနတဲ့ အကြာအေ၀းကို ေအာ္မွ ၾကားႏိုင္မယ္ထင္ျပီး ေအာ္ေျပာၾကတယ္၊ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >“ ေအာ္ေလေလ……..ေဒါသထြက္ေလေလ…. “<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >“ ေဒါသထြက္ေလေလ…………. စိတ္ရဲ႕ အကြာအေ၀းဟာ ေ၀းေလေလ……..”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >“ ေဟာ……..စိတ္ခ်င္းကြာေ၀းေလေလ……….ေအာ္ၾကေလပဲ…….”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >ဥပမာ……..<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >သမီးရည္းစား ခ်စ္သူေတြကိုၾကည့္ၾကပါ………..<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >“ လူႏွစ္ေယာက္ သမီးရည္းစားျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘယ္လိုျဖစ္တတ္ၾကသလဲ………”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >ေဒါသနဲ႕ ေျပာၾကတဲ့ လူႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ဆန္႕က်င္ဖက္ပဲ ………..<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့……..<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >“ ရည္းစားျဖစ္ေနတဲ့ လူႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ စိတ္ေတြဟာ အရမ္းနီးေနတယ္………….<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >စိတ္သေဘာျခင္း ထပ္တူနီးပါးက်ေနၾကတယ္……….<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >ဒါေၾကာင့္ ..တီတိုး..တီတိုး ပဲ ေျပာၾကတယ္”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >(……………….)<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >“ စိတ္အကြာအေ၀းနီးေလေလ……….ပိုခ်စ္ၾကေလပဲ…”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >“ေနာက္ဆံုးမွာ စကားေျပာစရာေတာင္မလိုဘဲ အမူအရာခ်င္း၊ မ်က္လံုးျခင္း၊ အခ်စ္ေတြ ဖလွယ္ၾကတယ္။။။။။။။”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >အဲ့ဒီအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ……………..<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >“ စိတ္အကြာအေ၀းဆိုတာ လံုးလံုးမရွိေတာ့ဘူး…တစ္ထပ္တည္းက်သြားျပီ….<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >.လူႏွစ္ေယာက္ ျငင္းခုန္ရန္ျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ စိတ္ေတြမကြာေ၀းေစပါနဲ႕<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >စိတ္ကြာေ၀းတဲ့ စကားမ်ိဳး မေျပာသင့္ဘူး…………”<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >စိတ္ေတြေျပၾကမွ စိတ္ရဲ့ကြာေ၀းမႈ မရွိေတာ့မွ ျပႆနာကို ေျပေျပလည္လည္ေဆြးေႏြးလို႕ရလာမွာပါ…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >ေနာက္ဆံုးေျပာျပရရင္…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >က်ေန္ာတို႕ရဲ႕ လူဘ၀မွာ ေန႕စဥ္နဲ႕အမွ် ျပႆနာေပါင္းစံုက ေတြ႕ၾကံဳေနရတာပါ…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >မနာလို၀န္တိုမႈ… ေစတနာနည္းမႈေတြကို…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >ခြင့္လႊတ္ျခင္း…….၊<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >တစ္ကိုယ္ေကာင္းမဆန္ျခင္း အျဖစ္ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >ေျပာင္းလဲ ေပးႏိုင္တယ္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းလိမ့္မလဲဗ်ာ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> <br /></o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >စာဖတ္သူမ်ားကို ခ်စ္ခင္စြာျဖင့္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >ညအလကၤာ (Forvere)<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> </o:p></span></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1479017856573498688-8717666850373288133?l=nyaalinkarr.blogspot.com' alt='' /></div>mgphoenannhttp://www.blogger.com/profile/13613543429634971711noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1479017856573498688.post-9178712384345831062010-02-17T09:02:00.001+06:302010-02-17T09:02:28.769+06:30<meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 12" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 12" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CUser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CUser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx" rel="themeData"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CUser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml" rel="colorSchemeMapping"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627400839 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} a:link, span.MsoHyperlink {mso-style-priority:99; color:blue; mso-themecolor:hyperlink; text-decoration:underline; text-underline:single;} a:visited, span.MsoHyperlinkFollowed {mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; color:purple; mso-themecolor:followedhyperlink; text-decoration:underline; text-underline:single;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> <br /><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ကုသိုလ္လုပ္ေပမဲ့ ကုသိုလ္မရဘူး .<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: red; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 14pt; line-height: 115%;">“ ဒါဆို ဘာလုပ္ရင္ အေကာင္းဆံုးလဲ? ”<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">တစ္ေန႕ အဲ……..အတိအက်ေျပာရရင္ မေန႕ ကလို႕ ေျပာရင္ မွန္မယ္ဗ်<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">က်ေနာ္ ရယ္ အလုပ္က ဆရာတစ္ေယာက္ရယ္&nbsp; ကိစၥရွိလို႕ ဖ်ာပံုကို ကားနဲ႕ သြားၾက ပါတယ္………….<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">သြားရင္းနဲ႕ လမ္းမွာ ေက်ာင္းသြားတတ္ၾကတဲ့ ကေလးတစ္စုကို ေတြ႕ရတယ္<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">သူတိဳ႕ေတြ ေက်ာင္းတတ္ၾကတာလည္း ပင္ပန္းလွပါတယ္</span></b><br /><a name='more'></a><o:p></o:p><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;"></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">အိမ္နဲ႕ ေက်ာင္းကလည္း ေ၀းတာကို …………<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ရြာေတြဆိုေတာ့ လိုင္းကားမရွိ………ဘာမရွိနဲ႕……………..<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">အဲ့ဒါနဲ႕ က်ေန္ာက လမ္းေဘးကားခ်ရပ္ျပီး ကေလးတစ္အုပ္စုလံုးကို <o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ကားေပၚတင္ေခၚလာခဲ့တယ္…………………….<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ေက်ာင္းဆိုတာကလညး္ ဖ်ာပံု…………ေဒၚညိမ္းကားလမ္းေပၚမွာပဲဆိုေတာ့ <o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">က်ေန္ာက လမ္းလည္းၾကံဳတယ္………ကုသိုလ္လည္း ရတယ္ဆိုတဲ့ အျမင္နဲ႕ တင္ေခၚခဲ့တာပါ………….<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">က်ေန္ာနဲ႕ အတူပါလာတဲ့ ဆရာကေတာ့ ဘာမွမေျပာပါဘူး …….ေခါင္းေလး တဆက္ဆက္ညိမ့္လို႕ေပါ့……………<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ေက်ာင္းေရွ႕ေရာက္ေတာ့<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ကားရပ္ျပီး ကေလးေတြကို ခ်ေပးပါတယ္<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">အဲ့ျပီးေတာ့ ဆက္ျပီး ဆက္ေမာင္းလာခဲ့တယ္<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">လမ္းေရာက္ေတာ့ ဆရာက စျပီးစကားေျပာလာတယ္……….<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">အလကၤာ ……….<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">“ မင္း ကေလးေတြကို ကားနဲ႕တင္ေခၚလာတာ ေကာင္းပါတယ္ ကုသုိလ္လည္းရပါတယ္”<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ဒါေပမဲ့ မေကာင္းဘူး ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့။……………<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ကေလးရဲ႕ မိဘေတြက အိမ္က လႊတ္တာနဲ႕ ဘယ္အခ်ိန္ေက်ာင္းကိုေရာက္မယ္…..<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">&nbsp;လမ္းေလ်ာက္ရတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာမွာလဲ တြက္ျပီးလႊတ္လိုက္တာ………<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ကေလးေတြက ေက်ာင္းကို အရင္ေရာက္တဲ့ေန႕ထက္ ၾကိဳေရာက္ေနေတာ့ <o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ကစားမယ္.။………<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ကစားရင္းနဲ႕ ရန္ျဖစ္ၾကတာရွိမယ္…………<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ယုတ္စအဆံုး………..အသက္အႏၱရယ္တစ္ခုခုျဖစ္ျပီဆိုပါေတာ့……………<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">လူေတြက မင္းရဲ႕ကားေပၚကို ကေလးေတြ တင္ေခၚလာတာပဲ ျမင္ၾကမွာ………….<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ကေလးေတြ ကားေပၚက ခ်ေပးခဲ့တာကိုလည္းျမင္ခ်င္မွျမင္မွာ ျမင္လည္း ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ခ်ေပးခဲ့လည္းသိမွာမဟုတ္ဘူး<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">အဲ့……အဲ့မွာ ျပသာနာေတြျဖစ္လာျပီ…ရံုးေတြ ဂတ္ေတြ ရွင္းရေတာ့မယ္<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">အဲ့ဒီေတာ့…………………….<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">မင္းကေတာ့ ေစတနာနဲ႕ တင္ေခၚလာတယ္…………….<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">&nbsp;ငါအျမင္ကေတာ့<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ကုသိုလ္လုပ္ေပမဲ့ ကုသိုလ္ရခ်င္မွရတာ <o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">အေကာင္းဆံုးကေတာ့ <o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">“ ကိုယ့့္ အလုပ္ကိုယ္လုပ္တာ အေကာင္းဆံုးပဲလို႕” <o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ထင္တယ္ဆိုျပီး ေျပာခဲ့တယ္<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">က်ေန္ာကေတာ့ ဟုတ္ကဲ့ လို႕သာေျပာျပီး ဘာမွဆက္မေျပာေပမဲ့ စဥ္းစားစရာေတြျဖစ္လာခဲ့တယ္<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ညအလကၤာ (Forever)<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">×××××××××××××××××××××××××××××××××××××××<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: #00b0f0; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">က်ေန္ာ အခုေရးတဲ့အေၾကာင္းအရာနဲ႕ပတ္သက္ျပီး နည္းနည္းေျပာျပခ်င္ပါတယ</span></b><b><span style="color: red; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">္<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">အေနာက္ႏိုင္ငံက ဒသနိကဆရာၾကီးရဲ႕ စကားကို သြားသတိရမိတယ္…………..<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: #00b0f0; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">၁)…….ေစတနာ အဓိက ၀ါဒ<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: #00b0f0; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">၂)…….အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ အဓိက ၀ါဒ ႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္လို႕ ဖတ္ဖူးခဲ့တယ္<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့ <o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">က်ေန္ာအေနနဲ႕ ေစတနာ အဓိက ပဲလို ထင္ျပီးလုပ္တယ္ ဘာပဲျဖစ္လာလာေပါ့<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="-moz-background-clip: border; -moz-background-inline-policy: continuous; -moz-background-origin: padding; background: yellow none repeat scroll 0% 0%; color: red; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">နံပတ္(၁) အတြက္</span></b><b><span style="color: red; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> <o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">က်ေန္ာတစ္ခုနဲ႕ပဲ ဥပမာေပးခ်င္ပါတယ္<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">က်ေနာ္ တင္ထားတဲ့ ပိုစ္တစ္ခုထဲက&nbsp; <span style="color: red;">“ ေဒၚညိမ္းရဲ႕ ေငြေၾကးသတ္မွတ္မႈအေၾကာင္း ”</span> ဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္ပါ<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: #17365d; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">က်ေန္ာေရးခဲ့တာက ဒီနယ္မွာ ဒီလိုျဖစ္ေနေၾကာင္းကို ဗဟုသုတအေနနဲ႕ ေရးလိုက္တာပါ<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: #17365d; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ရြာသားေတြအတြက္ ေ၀ဒနာျဖစ္သြားပါတယ္ ( အေၾကာင္းအရာေတာ့ မေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူး…ႏိုင္ငံေ၇းနဲ႕ပတ္သက္ေနလို႕ပါ)<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: #00b050; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ေကာင္းတဲ့ ေစတနာလား၊ ဆိုးတဲ့ ေစတနာလား?<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: #00b050; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ေကာင္းရင္ ေကာင္းသြားမယ္၊ ဆိုးရင္လည္းဆိုးသြားႏိုင္တယ္။။။။။။။။။။။။။။<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: #00b050; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့အတိုင္း ျဖစ္ခ်င္မွာျဖစ္လာမွာပါလားဆုိတာ&nbsp; က်ေန္ာ နားလည္သြားတယ္<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="-moz-background-clip: border; -moz-background-inline-policy: continuous; -moz-background-origin: padding; background: yellow none repeat scroll 0% 0%; color: red; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">နံပတ္(၂) အတြက္……………….</span></b><b><span style="color: red; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: #0070c0; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ဒီလို လုပ္ရင္ ဘာျဖစ္လိမ့္မလဲ…… <o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: #0070c0; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">လိုခ်င္တဲ့အေျဖကို စဥ္းစားျပီးမွ လုပ္တာ…………..<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">စာဖတ္သူေတြလည္း သိနားလည္မယ္လို႕ထင္ပါတယ္<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ဖတ္မိသြားရင္လည္း အမွတ္တရအေနနဲ႕ မွတ္ခ်က္ကေလးျပဳသြားပါလို႕ ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္ဗ်ာ<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">ညအလကၤာ(Forever)<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><a href="http://www.nyaalinkarr.blogspot.com/"><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">www.nyaalinkarr.blogspot.com</span></b></a><b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><b><span style="color: red; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××-<o:p></o:p></span></b></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1479017856573498688-917871238434583106?l=nyaalinkarr.blogspot.com' alt='' /></div>mgphoenannhttp://www.blogger.com/profile/13613543429634971711noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1479017856573498688.post-19411737629445416222010-02-13T17:48:00.002+06:302010-02-13T18:04:30.064+06:30<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 12"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 12"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CUser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><link rel="themeData" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CUser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx"><link rel="colorSchemeMapping" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CUser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>EN-US</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="&#45;-"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin-top:0in; mso-para-margin-right:0in; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >ဒီပုိစ္ကို ေရးသားေသာ က်ေန္ာရဲ႕ အမတစ္ေယာက္လိုလဲ ျဖစ္၊ သူငယ္ခ်င္းလည္းျဖစ္ေသာ <span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">မမေမသက္</span></span> ကို Credit ေပးပါတယ္၊ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:13pt;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:13pt;" ><span style="font-size:130%;"> <br /></span></span></p><p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:13pt;" ><span style="font-size:100%;">အပ်ိဳၾကီးမ်ား၏ အားသာခ်က္မ်ား</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >အပ်ိၾကီးတို႕ကို “ ဖက္လံုးအေဖာ္ျပဳသူ” တိရစၦာန္ ထိန္းေက်ာင္းသူ “ အထီးက်န္သူ” စသည့္ျဖင့္ ထိခိုက္ေျပာဆိုသူ <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > <br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >တစ္ခ်ိဳ႕ရွိၾကေသာ္လည္း အိမ္ေထာင္မျပဳၾကသျဖင့္ <span style=""> </span>သူတို႕တြင္ အားသာခ်က္မ်ားရွိေနၾကပါသည္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >ယင္းအားသာခ်က္မ်ားမွာ……………….<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >၁<span style=""> </span> ရုပ္ျမင္သံၾကားၾကည့္ပါက Remorte Control လုပ္စရာမလိုျခင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >၂<span style=""> </span>နံေစာ္ေသာ အ၀တ္အစားမ်ာကိုိ ေလ်ာ္စရာမလိုျခင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >၃<span style=""> </span>ခၽြတ္ခ်င္ရာ ခၽြတ္ထားေသာ ဖိနပ္မ်ားကို လိုက္သိမ္းစရာမလိုျခင္း။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >၄<span style=""> </span>`ေရခ်ိဳးခန္းကို စိတ္ၾကိဳက္သံုးခြင့္ရျခင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >၅ <span style=""> </span>တစ္ကိုယ္ေရ သန္႕ရွင္းမႈကို အထူးလုပ္စရာမလိုျခင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >၆ <span style=""> </span>“ ဘာ၀တ္မွာလဲ” ဒါေလး ၀တ္ပါလား…………. ဟု ေန႕စဥ္ ေျပာစရာမလိုျခင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >၇ <span style=""> </span>အထူးခ်က္ျပဳတ္၊ ေၾကာ္ေလွာ္၊ ေဆးေၾကာစရာမလိုျခင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >၈<span style=""> </span>မိမိမွာ တစ္ေယာက္ေသာသူအတြက္ ျဖစ္ေနသည္ဟု စဥ္းစားစရာမလိုျခင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >၉<span style=""> </span>စိတ္ထဲရွိသလို ေနထိုင္လုပ္ကိုင္ လြတ္လပ္မႈရွိျခင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -0.5in;"><span style=";font-family:&quot;;" >၁၀ <span style=""> </span>အရက္ေသာက္သူ၊ ေဆးလိပ္ေသာက္သူ၊ ေလာင္းကစားလုပ္သူ တစ္ဦးဦးကို ေစာင့္ၾကည့္ ဆူပူ <br /></span></p><p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -0.5in;"><span style=";font-family:&quot;;" > ထိန္းခ်ဳပ္ေနစရာမလိုျခင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -0.5in;"><span style=";font-family:&quot;;" >၁၁<span style=""> </span><span style=""> </span>ကုတင္ေပၚတြင္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္တစ္ကိုယ္တည္း စိတ္ၾကိဳက္အိပ္စက္ရျခင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -0.5in;"><span style=";font-family:&quot;;" >၁၂<span style=""> </span>မည္သူႏွင့္မွ် စကားမေျပာလိုဘဲ တစ္ကိုယ္တည္း တိတ္ဆိတ္စြာ ေနလိုပါက ေနခြင့္ရျခင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -0.5in;"><span style=";font-family:&quot;;" >၁၃<span style=""> </span>လြတ္လပ္စြာ ေနခြင့္ရျခင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -0.5in;"><span style=";font-family:&quot;;" >၁၄<span style=""> </span>သြားရည္မ်ား ေပမေနေသာ ေခါင္းအံုးႏွင့္ အိပ္ခြင့္ရျခင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -0.5in;"><span style=";font-family:&quot;;" >၁၅ <span style=""> </span><span style=""> </span>ေဟာက္သံကင္းကင္းျဖင့္ အိပ္ခြင့္ရျခင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -0.5in;"><span style=";font-family:&quot;;" >၁၆<span style=""> </span>သြားခ်င္ရာသို႕ သြားခ်င္သည့္အခ်ိန္ သြားလာခြင့္ရျခင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -0.5in;"><span style=";font-family:&quot;;" >၁၇<span style=""> </span>၀ယ္ခ်င္ရာကို ၀ယ္ႏိုင္ျခင္း၊ အ၀တ္ဗီယိုထဲထညိ့ဖြက္ထားစရာမလိုျခင္း၊ ၀ယ္ထားတာၾကာျပီဟု လိမ္ေျပာစရာမလိုျခင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -0.5in;"><span style=";font-family:&quot;;" >၁၈ <span style=""> </span>စည္းကမ္းမ်ား၊ တင္းၾကပိမႈမ်ား ေဘာင္မ်ားၾကားတြင္ ေနစရာမလုိျခင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -0.5in;"><span style=";font-family:&quot;;" >၁၉ <span style=""> </span>မိမိယံုၾကည္ရာ ေျပာလုိရာကို ေျပာလို ေျပာလိုသူႏွင့္ ေျပာဆို ေဆြးေႏြးႏိုင္ျခင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -0.5in;"><span style=";font-family:&quot;;" >၂၀ <span style=""> </span><span style=""> </span>စားခ်င္ရာ စားေသာက္ႏိုင္ျခင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -0.5in;"><span style=";font-family:&quot;;" >၂၁<span style=""> </span> လုပ္ခ်င္သည့္ အလုပ္အကိုင္ လုပ္ကိုင္ႏိုင္ျခင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -0.5in;"><span style=";font-family:&quot;;" >၂၂<span style=""> </span> ညဖက္<span style=""> </span>အလုပ္လုပ္ႏိုင္ျခင္း၊ စာဖတ္ႏိုင္ျခင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -0.5in;"><span style=";font-family:&quot;;" >၂၃<span style=""> </span> အ၀တ္ဗီယိုကို စိတ္ၾကိဳက္အသံုးျပဳႏိုင္ျခင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -0.5in;"><span style=";font-family:&quot;;" >၂၄<span style=""> </span>မိမိစိတ္မ၀င္စားသည့္ အေၾကာင္းအရာ ပစ<span style=""> </span>ၥည္းပစၥယ တို႕ကို လိုက္ပါ စိတ္၀င္စားေနစရာမလိုျခင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -0.5in;"><span style=";font-family:&quot;;" >၂၅<span style=""> </span> မိမိမၾကိဳက္ေသာအျပဳအမူ၊ အေနအထိုင္ ၊ အသံဗလံမ်ားကို အထူးသည္းခံခြင့္လြတ္ေနစရာမလိုျခင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -0.5in;"><span style=";font-family:&quot;;" >၂၆<span style=""> </span>လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေလပုပ္ထုတ္ႏိုင္ျခင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -0.5in;"><span style=";font-family:&quot;;" >၂၇<span style=""> </span>မိမိမသံုးပဲ ေရအိမ္ကို ေရဆြဲခ်စရာ တိုက္ခၽြတ္သန္႕ရွင္းစရာမလိုျခင္း <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -0.5in;"><span style=";font-family:&quot;;" >၂၉ <span style=""> </span>စိတ္မပါေသာ္လည္း သည္းခံစိတ္ေလ်ာ့ကာ ျပဳစုေနစရာမလိုျခင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -0.5in;"><span style=";font-family:&quot;;" >၃၀<span style=""> </span>တစ္စံုတစ္ဥိးကို မွီခိုအားကိုးေနစရာမလိုျခင္း <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -0.5in;"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -0.5in;"><span style=";font-family:&quot;;" >စသည္တို႕ျဖစ္ေၾကာင္း…………………တင္ျပလိုက္ပါတယ္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -0.5in;"><span style=";font-family:&quot;;" >..<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -0.5in;"><span style=";font-family:&quot;;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-left: 0.5in; text-indent: -0.5in;"><span style=";font-family:&quot;;" >ညအလကၤာ(Forever)<o:p></o:p></span></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1479017856573498688-1941173762944541622?l=nyaalinkarr.blogspot.com' alt='' /></div>mgphoenannhttp://www.blogger.com/profile/13613543429634971711noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1479017856573498688.post-1900145122819261282010-02-12T20:24:00.004+06:302010-02-12T20:33:28.195+06:30<meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 12" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 12" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CUser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CUser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx" rel="themeData"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CUser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml" rel="colorSchemeMapping"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627400839 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> <br /><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"><span style="font-size: large;">အာဒံေသခ်ာမသိေသးတဲ့ပန္းသီးတစ္လုံးအေၾကာင္း(တဂ္ပုိစ့္)</span><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">တရုတ္စကားပံုတစ္ခုရွိတယ္မဟုတ္လား………<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="color: #cc0000;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">&nbsp;“ စာေကာင္းေပးေကာင္းေလးမ်ား ဖတ္လို႕ရွိရင္… အခ်စ္ဆံုးကို မိတ္ေဆြကို သတိရပါတဲ့” <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"><span style="color: #cc0000;">“အစားေကာင္းကေလးမ်ားစားရင္လည္း သတိရပါတဲ့”…..</span><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">အဲ့လိုပဲ&nbsp; <span style="color: #351c75;">က်ေန္ာညီေလးလည္းျဖစ္တဲ့ ေမာင္ဖိုးနမ္းကတို႕မ်ားလည္း လုပ္ခ်လိုက္ပံုက……</span><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ပန္းသီးတစ္လံုးကိုမ်ားဗ်ာ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ စားပစ္လိုက္ေပါ့ဗ်ာ…….အခုေတာ့&nbsp; မဟုတ္ေပါင္ဗ်ာ……<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">“ ပန္းသီးရဲ႕ အေပၚပိုင္းလည္းမဟုတ္……..ေအာက္ပိုင္းလည္းမဟုတ္၊ အလယ္ပိုင္းကိုစားျပီးမွ အကိုျဖစ္သူကို<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">&nbsp;သတိရတာနဲ႕ ေကၽြးေတာ့ ေကၽြးပါရဲ႕…….ဟဲဟဲ…………….<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ေမြးစားအကို ညအလကၤာကို တက္ဂ္ပိုစ့္ ေပးပါတယ္ဆိုလာမွေတာ့…………….အင္း<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">&nbsp;က်ေနာ့္ ေခါင္းေပၚမွာ တပင္စ…ႏွစ္ပင္စ&nbsp; ျဖဴေစတဲ့ ၾကာဇံကေလးေတာ့ ေမာင္ဖိုးနမ္းေၾကာင့္ လိုက္ပြဲ တစ္ပြဲစာ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ျဖစ္ေတာ့မယ္ ထင္ပါရဲ႔ဗ်ာ … “ ဟိုက္ …..ရွာလပါး” ( အီၾကာေကြး)ၾကီးရဲ႕စကားကုိ ခဏငွားသံုးလိုက္ပါတယ္………………</span><br /><a name='more'></a><o:p></o:p><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ဖက္ဘားတိုက္အေဆာင္က ရံုးစာေရးၾကီး တံခါးဖြင့္သံေၾကာင့္ က်ေန္ာ ၀မ္းေျမာက္သြားျပီး စာေရၾကီးကိုဆရာတင္ျပီး <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">အခ်စ္အေၾကာင္း ပန္းသီးအေၾကာင္းေမးရေခ်ျပီးအထင္နဲ႕ ေမာနင္းႏွစ္ပတ္ကေလးကို ကိုင္ျပီး စာေရးၾကီးဘားတိုက္ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဘက္ကို ေျခဖြဖြကေလးနင္းျပီး<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"><span style="color: #0b5394;">“ ဟဲလို ဦးေလးစာေရးၾကီး ေမာနင္းႏွစ္ပက္ေလာက္ သံုးေဆာင္ပါဗ်ာ”</span><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">က်ေန္ာ မ်က္လံုးေပကလပ္ေပကလပ္နဲ႕ စာေရးၾကီးဆီကို ကမ္းအေပး ……………….<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">စာေရးၾကီးကလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေမာနင္းႏွစိပက္ကို&nbsp; ဇက္ခနဲ႕ ဆြဲယူေမာ့ေသာက္ျပီး..<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="color: #cc0000;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ကဲဆိူ………………….ေမာင္အလကၤာ။။။။။။ ဘာကိစၥလဲကြ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="color: #cc0000;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">…ငါမေန႕က Night Duty က်ထားတယ္ တစ္ေရးအိပ္ဦးမယ္။။။။။။။။။။။ပါးစပ္ကလည္းေျပာ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"><span style="color: #cc0000;">တံခါးႏွစ္ခ်က္ကိုပိတ္မယ္လုပ္တုန္း…….</span><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal" style="color: #0b5394;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">“ ဒီလိုပါ စာေရးၾကီးရ ေဒါၾကီးပဲ……..ဟဲဟဲ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"><span style="color: #0b5394;">&nbsp;အခ်စ္ဆိုတာ …….ဘာလဲ ? အဲ့ အဲ့ဒီကိစၥ ေမးခ်င္လို႕ပါ………………..လို႕ပါေျပာတုနး္ရွိေသး</span><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">စာေရးၾကီးက မ်က္ေထာင့္နီးၾကီးနဲ႕<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="color: #cc0000;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">“ဟဲ့ေကာင့္ အလကၤာ&nbsp;&nbsp; မေသမခ်င္းမွတ္ထား…အခ်စ္ဆိုတာ ဗ်စ္….ဗ်စ္….ဗ်စ္နဲ႕ကြ” <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="color: #cc0000;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဂ်ိန္းဆိုတဲ့တံခါးပိတ္သံနဲ႕အတူ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"><span style="color: #cc0000;">“ ေအာ္ အခ်စ္ိဆုိတာ ဗ်စ္…..ဗ်စ္……..ဗ်စ္ ၾကီးကိုု”…………….အဲ့ဒီအဓိပၸါယ္ကိုမသိတဲ့ က်ေန္ာကေတာ့ စဥ္းစားေနတုန္းပဲ.......</span><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">“ ေဟ့…ေဟ့့့ …ဆင္ၾကီးကြ ဆိုတဲ့ ကေလးတစ္သိုက္ေအာ္ဟစ္ေျပးလႊားသံေနာက္ကို&nbsp; မ်က္လံုးေ၀ွ႕ၾကည့္လိုက္ေတာ့……..<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">အားပါ ဆင္ၾကီးတစ္ေကာင္……………………ပါလား ၾကိဳက္ျပီေဟ႕ ။။။။။။။။။။။ ဆႏၵာ &nbsp;ဆင္မင္းဆိုတာ ဒိဆင္ၾကီးပဲ ျဖစ္ရမယ္ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ပညာရွိ ဆင္မင္းဆိုေတာ့&nbsp; အာဒံ နဲ႕ဧ၀ ၊ ပန္းသီးတစ္လံုး၊ အခ်စ္…….ဟုတ္ျပီ……….ဟားဟား<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ငါဆိုတဲ့ အလကၤာ ဟာလည္း ႏွယ္ႏွယ္ရရ မွ မဟုတ္တာ ေဆာင္းပါကေလးတစ္ပုဒ္ပါဖို႕ .၀တၱဴတိုေလး တစ္ပုဒ္ပါဖို႕……. <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">သံုးႏွစိသံုးမိုး ေစာင့္ရတဲ့ ပညာရွီ ညအလကၤာပါကြာ……<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ေတြးေနရင္း သတိ္ရလို႕ၾကည့္လိုက္ေတာ့<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဟိုက္…………….ဆင္ၾကီးက အေ၀းကို ေရာက္…………ဖုန္တစ္ေထာင္းေထာင္းနဲ႕ကေလးတစ္သိုက္ကေတာ့&nbsp; ရြာျပင္က <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဇရပ္အိုနားရွိ ေရအိုးကို အကုန္ေသာက္ ေနၾကျပီပဲ……….<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">“ ဘာရမလဲ။။။။။။။။။။။ငါကြ…. ေနာက္က်တဲ့ ဖေနာင့္ သစၥာေဖာက္ပဲ ပညာရွိ ညအလကၤာကြ လို႕ ေအာ္ဟစ္ျပီး&nbsp; ဖိနပ္ကို <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ခါးမွာထိူး၊ ဆင္ၾကီးေနာက္ကို ေျပးလိုက္ရတာ ကမၻာ့မီတာ 100 စံခ်ိန္ရွင္ ဟူးစိန္ေဘာ့………….ကို <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ပ်င္းေတာင္ပ်င္းေသးတယ္လို႕…<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ေဟးေဟး မီွပါျပီ ဆင္မင္းရယ္&nbsp; မင္းဘယ္ေျပးမလဲ ဧ၀ရယ္ …အဲ ဟုတ္ေပါင္………..<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ကဲ ေမာတာကို ေဘးခ်ိတ္…ပန္းသီး၊&nbsp; အခ်စ္၊&nbsp; အာဒံ နဲ႕ ဧ၀ …………………<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဟိုက္ …….သြားျပန္ျပီကေလာ………………ေမးမဲ့တာ ေမးရတာ ဆင္ဆိုတာ ၾကံစားတာပဲ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">မတတ္ႏိုင္ဘူး ေမးေတာ့ေမးရမွာပဲ.<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဗ်ိဳ႕ ကိုဆင္မင္းၾကီး ခဏေနပါဦၤး………..ေမးစရာေလးရွိလို႕ဗ်ာ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal" style="color: #0b5394;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ခင္ဗ်ား……ပန္းသီး………….အဲ့ဟုတ္ေပါင္ “ ၾကံတစ္ေခ်ာင္းစျပီး စုပ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ အရင္းက စုပ္လား၊ အဖ်ားကစုပ္လား?<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"><span style="color: #0b5394;">အဲ့ လိုပဲ&nbsp; အခ်စ္ဆိုတာဘာလဲ ခင္ိဗ်ာသိႏိုင္မလား?&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; သိႏိုင္ရင္ေတာ့ ေျပာျပေပးဗ်</span><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">အံမယ္ ကိုေရႊဆင္ၾကီးကလည္း မေခဘူး ခ်က္ခ်င္းကို မ်က္ေမွာင္ကို ၾကဳတ္၊&nbsp; အလြန္က်ဦးေျမာင္းတဲ့ မ်က္၀န္းထဲက <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">မ်က္ေထာက္နီၾကီးနဲ႕<span style="color: #cc0000;"> “ ဟဲငတံုးလူသား။။။။။။။။။။။။။။ငါ့ဘာသာ ၾကံကို ဘယ္လိုစုပ္စုပ္၊ နင့္အေ၇းလား”</span><o:p style="color: #cc0000;"></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="color: #cc0000;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">“ ေအး….. နင္သိခ်င္ရင္ေတာ့ နင္ရဲ႕ၾကီးေတာ္ကို သြားေမး.. အရင္းက စုပ္တာလား၊ အဖ်ားက စုပ္တာလားလို႕”<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="color: #cc0000;"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"><span style="color: #cc0000;">အခ်စ္ဆိူတာကိုေတာ့ ငါၾကံစုပ္သလိုပဲ ပ်စ္ပ်စ္ခ်ြဲခၽြဲနဲ႕လို႕ပဲ ေျပာျပလိ့မ္မယ္…………………</span><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">အဲ့လို က်ေန္ာကို ေျပာလည္းေျပာ သူ႕ရဲ႕ ေျခလွမ္းၾကီးနဲ႕ ထြက္သြားေတာ့ “ေသျပီဆရာ” အနဂ္ဂ ေရ ကယ္ပါဦး……..</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"><o:p>ေအာ္ .........</o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"><o:p>လူတိုင္း&nbsp;&nbsp; .......တိရစာၦန္ တိုင္းမွာ သူ႕ အျမင္နဲ႕ သူ ရွိၾကတာပဲလို႕ ..............</o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ေအာ္ ပန္းသီး…ပန္းသီး ေတာ္ေတ္ာကို ဒက္ခ ေပးတယ္</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"><o:p>က်ေန္ာကေတာ့ ဒီလိုသာ ေျပာလိုက္ခ်င္တယ္...............</o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="color: #0b5394;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">အာဒံေရ………………..<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="color: #0b5394;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ပန္းသီးဆိုတာ ေအးတဲ့ေဒသ&nbsp; ခ်င္းေတာင္ ကခ်င္ျပည္နယ္ဈ တရုတ္ျပည္နယ္ဈ ဘယ္ႏိုင္ငံကပဲ ထြက္ထြက္ ပန္းသီးဟာ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"><span style="color: #0b5394;">ပန္းသီးပါပဲ ခ်ိဳမယ္……စိမ့္မယ္………ဖြတတေလးနဲ႕ ဘယ္ေလာက္ႏူးညံသလဲ………………….</span><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"><span style="color: #cc0000;">&nbsp;ဒီလိုပဲေပါ့ ခ်စ္သူရယ္……………….</span><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="color: #a64d79;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဟို ေျခေခ်ာင္းကေလးကေန ဆံေကသာအထိ ပန္းသီးလိုပဲေပါ့…….<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="color: #a64d79;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ခ်ိဳတဲ့ေနရာ ခ်ိဳမယ္…….<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="color: #a64d79;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">စိမ့္တဲ့ေနရာစိမ့္မယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="color: #a64d79;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဖြတတေလးျဖစ္တဲ့ေနရာမွန္သမွ်ဟာ ပန္းသီးေပါ့……………<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"><span style="color: #a64d79;">ကိုက္ထားလို႕ရတယ္ ……………ငံုထားလို႕ရတယ္………….</span><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"><span style="color: #990000;">ဒါေၾကာင့္ “ ဧ ၀ ” ကိုု ပန္းသီးတစ္လံုးလိုပဲ “ အာဒံ ” အတြက္ ဖန္ဆင္းေပးခဲ့ေလသလား</span><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">သို႕ေပမဲ႕ ……………………..<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">အေမးေပါင္းမ်ားစြာ ၊ အေတြးေပါင္းမ်ားစြာနဲ႕ပဲ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">အာဒံ ေသခ်ာမသိခဲ့ရတဲ့ပန္းသီးတစ္လုံးရွိလာခဲ့ရတာပါပဲ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ညအလကၤာ( Forever)</span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal" style="color: #38761d;"><span style="font-size: small;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;">&nbsp;ဒီ တဂ္ပိုစ္အတြက္ က်ေန္ာေ၇းႏိုင္သေလာက္ေတာ့ ေ၇းလိုက္တာပဲ&nbsp;</span></span></div><div class="MsoNormal" style="color: #38761d;"><span style="font-size: small;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;">ေခါင္းစဥ္နဲ႕ေတာ့ ကိုက္ညီခ်င္မွ ညီလိမ့္မယ္</span></span></div><div class="MsoNormal" style="color: #38761d;"><span style="font-size: small;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;">ပထမဆံုးေရးရတဲ့အတြက္ အမွားမ်ားပါရင္ ခြင့္လြတ္ပါလို႕.................</span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="color: #990000;"><span style="font-size: large;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; line-height: 115%;">ေနာက္ထပ္ တဂ္ပိုစ္ေရးဖို႕ လူသိပ္မရွိေတာ့ က်ေန္ာရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း <a href="http://busymozzee.blogspot.com/2010/02/blog-post.html">ျခင္</a></span></span></div><br /><div class="MsoNormal" style="margin-right: -9pt; text-align: justify;"><span style="color: blue; font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;"><span style="color: #990000; font-size: large;">ကုိတဂ္ပါတယ္ ကဲ သူငယ္ခ်င္း ျခင္ေရ&nbsp; ေရးေပေတာ့ဗ်ာ ေနာ့ ရွဲရွဲနီ</span><o:p></o:p></span></div><br /><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"> </span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1479017856573498688-190014512281926128?l=nyaalinkarr.blogspot.com' alt='' /></div>mgphoenannhttp://www.blogger.com/profile/13613543429634971711noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1479017856573498688.post-28193226075575069812010-02-12T03:31:00.001+06:302010-02-12T03:31:14.381+06:30<meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 12" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 12" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CUser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CUser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx" rel="themeData"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CUser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml" rel="colorSchemeMapping"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627400839 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> <br /><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span style="font-size: large;">ဘယ္လႊဲ ညာလႊဲ</span><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span style="font-size: large;">Come Here ………………Goes There</span><span style="font-size: large;">&nbsp;&nbsp;</span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဆိုင္ရွင္ျဖစ္တဲ့ က်ေန္ာ ပ်င္းပ်င္းရိရိနဲ႕ စာသံုးသူ အလာကို ေစာင့္ေနပါတယ္ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဆိုင္ရွင္ဆိုလည္း က်ေနာ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">စားပြဲထိုးလည္းက်ေနာ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ခ်က္ျပဳတ္လည္း က်ေန္ာပါပဲ …………………………….<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဆိုင္မွာ ေန႕လည္အခင္းအခ်ိန္ုျဖစ္သည့္အတြက္ ဆိုင္ထဲမွာ ေျခာက္ေသြ႕ေနပါတယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">က်ေနာ့္ ဆိုင္ရဲ႕ အျပင္အဆင္ ညံလို႕လားမသိ၊……………………….တစ္ေန႕တစ္ေန႕ စားသံုးသူကိုေမ်ာ္ရတဲ့ ေန႕ရယ္လို႕မရွိ။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဒီေန႕ လည္း စားသံုးသူအလာကို ငိူုက္ျမည္းခ်ည္းမ်ားစြာနဲ႕ ေစာင့္ေနပါတယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ကြ်ီ…………… ဆိူုတဲ့ အသံ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">တံခါး ဖြင့္သံၾကားလို႕&nbsp;&nbsp; က်ေန္ာ ေခါင္ိးေထာင္ၾကည့္လိုက္ပါတယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">လူႏွစ္ေယာက္၀င္လာတယ္……………………….<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဆိုူင္ထဲ၀င္ထိူုင္ေတာ့ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">က်ေန္ာသြြားေမးလိုက္တယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">”ဘာမ်ားသံုးေဆာင္မလဲ ခင္ဗ်ာ”</span><br /><a name='more'></a><o:p></o:p><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အဲ့ဒီႏွစ္ေယာက္ထဲက အသက္ၾကီးၾကီးတစ္ေယာက္က<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ၾကက္အသည္းအျမစ္ ႏွစ္ပြဲ ဗ်ာ ….ရလား<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အာ……ရပါတယ္ခင္ဗ်ာ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အင္းျပီးေတာ့&nbsp; ၀က္သားတစ္ပြဲ ငါးေၾကာ္ႏွပ္တစ္ပြဲနဲ႕ ….ထမင္းေပးဗ်ာ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အဲ ဘီယာေကာရလားဗ်<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ရပါတယ္.ပုလင္းပဲရွီပါတယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဒီလိုဆို ဘီယာ ေလးလံုးအရင္ခ်ဗ်ာ&nbsp;&nbsp; ငါးမႈန္႕ေၾကာ္ နဲ႕…….<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">က်ေနာ္လည္း ဘီယာ ခ်ေပးျပီး ဟင္းပြဲအတြ႕က္ အလုပ္ရႈပ္သြားတာေပ့ါ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဒါေပမဲ့ စိတ္ထဲ ေပ်ာ္ေနတယ္ ျပီးရင္ သူတို႕ စားတာ ဘယ္ေလာက္ိက်လ ဲ က်ေန္ာတြက္ၾကည့္ရဥိးမယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေတာ္ေတာ္ေတာ့ မ်ားမွာ ဟဲ…..ဟဲ စိတ္ေတြးေပါ့္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အဲ့ဒီေနာက္ ခ်သင့္တာေတြခ်ေပးျပီး က်ေန္ာလည္း ေကာင္တာ ျပန္ထိုင္ ျပီး စားေသာက္ိထားတာကို တြကိ္ေနတာေပါ့ (မဆိုူးဘူးဗ် ႏွစ္ေသာင္းေလာက္ရွိေနျပီ……) ေအာ္ ေလာဘ …ေလာဘ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">သူတိ္ု႕ႏွစ္ေယာက္လည္း ေသာက္တယ္ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ျပီးေတာ့ ထမင္းစားၾ ကတယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အခ်ိဳပြဲသံုးေဆာင္တယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အဲေနာက္&nbsp; ေဆးလိ္ပ္ေသာက္ရင္း စကားေျပာေနၾကတယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">သူတို႕ႏွစ္ိေယာက္ ေျပာေနတာကို လည္း က်ေန္ာလည္း နားစြင့္ၾကည့္ေနရင္း<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဆိုင္ရွင္က မလုပ္ႏိုင္ပါဘူးဗ်ာ ဆိုျပီး အသက္ငယ္ငယ္လူငယ္က ေျပ ာတာ ၾကားလိုက္တယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အၾကီးတစ္ေယာက္ကလည္း အာ ဒါေလးက လြဲလြဲေလးပါ သူ မလုပ္ႏိုင္စရာမရွိပါဘူး<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အဲ့ဒီလိုေျပာေနၾကေတာ့ က်ေန္ာလည္း မေနႏိူုင္ဘူး သိတယ္မွတ္လား စပ္စုတာေပါ့ဗ်ာ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဆိုင္ရွင္ဆို တဲ့ က်ေန္ာနာမည္လည္းပါတာကို……ဟဲဟဲ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဘာမ်ားထပ္လိုခ်င္လို႕လဲမသိဘူး ေျပာပါခင္ဗ်ာ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အာ မလိုေတာ့ပါဘူး<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဒီမွာဗ်ာ…..က်ေန္ာည ိေလးက ေျပာတယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေဟာ…ခင္ဗ်ားဆိုင္ထဲက နာ၇ီကို ေတြ႕လား…..<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အင္း အဲ့ဒီနာ၇ီက က်ေန္ာအဖိုးဂ်ပန္သြားတုန္းက ပါလာတဲဲ့ နာ၇ီေပါ့<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေတာ္ေတ္ာေကာင္းတယ္အခုထိေကာင္းတယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ရွားလည္းရွားေနျုပီ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">( ၾကံဴတုန္း က်ေန္ာလည္း နာ၇ီေလးကို ၾကြားလိုက္တယ.္ )<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">သူက ဆက္ျပီး…<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">…နာရီ ဟိုဘက္ဒီဘက္ လြဲေနတာကို ေတြ႕လား”<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေတြ႕တာေပါ့ ဘာျဖစ္လို႕လဲ.? <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ခင္ဗ်ားအေနနဲ႕ နာရီေရွ႕မွာရပ္ျပိး တစ္နာရီေလာက္ နာရီလႊဲေနတာကို <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဘယ္လႊဲရင္ ဘယ္လႊဲ………….ညာလႊဲရင္ ညာလႊဲ ဆိုျပီး ခင္ဗ်ာ ေရတြက္ႏိုင္ / မႏိုင္ ……..<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အဲ့ဒါကို ျငင္းေနတာ………………<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဟားဟား လြယ္လြယ္ေးလပါဗ်ာ……………ဘာလို႕မေရတြက္ႏိုင္ရမွာလဲ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးဗ်ာ………….<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဘာလို႕မျဖစ္ႏိုင္ရမွာလဲ …ဒီေလာက္လြယ္တာကို<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ကဲ ဒါဆိုလည္း ေလာင္းေၾကးထပ္မယ္ဗ်ာ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ကဲ ေျပာ…ဘယ္ေလာက္လဲ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">က်ေန္ာက အဲ့ဒါနဲ႕ တစ္ေသာင္းေလာက္လုပ္ပါဗ်ာ…………<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အာ နည္းတာေပ့ါ လို႕ &nbsp;သံုးေသာင္းေလာက္ေတာ့ လုပ္လိုက္ဗ်ာ လို႕……………<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">&nbsp;အငယ္ေကာင္က ၾကားျဖတ္ေျပာတယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">က်ေန္ာလည္း ဘာလို႕ မေလာင္းရဲရမွာလဲ ဆက္ေလာင္းတာေပါ့ ဒီေလာက္လြယ္တာကို.ဟဲ…ဟဲ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အဲ့ဒီေတာ့ ေငြေတြထပ္ ျပီးေတာ့ ဘယ္သူလက္ထဲအပ္မလဲ…က်ေန္ာကသူ႕အကိုလက္ထဲအပိိတယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">သူရဲ႕ ညီကလည္း ေငြသံုေသာင္းထုတ္ျပိး သူ႕အကိုလက္ထဲ ထည့္တယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အငယ္ေကာင္က အဲ့ဒီမွာစေျပာတယ္……………..<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ခင္ဗ်ားအေနနဲ႕…………….နာရီေရွ႔မွာ ရပ္ျပီး တစ္နာရီ မွန္မွန္ေရတြက္ႏိုင္ရင္……ခင္ဗ်ာႏိုင္တယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">တကယ္လို႕ ခင္ဗ်ာလွည့္ၾကည့္ရင္ ရႈံးတယ္ေနာ္..<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">သေဘာတူတယ္ေနာ္ …<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အာ..တူတယ္ စမယ္....စမယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အဲလိုနဲ႕ (၃)ဦးသား နာရီ ရွိတဲ့ေနရာကို ေလွ်ာက္တယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">က်ေန္ာက သူတို႕(၂)ေယာက္ကို ေက်ာ္ျပီး နာရီေရွ႔မွာ ရပ္လိုက္တယ္….<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အဲ့ဒီအခ်ိန္ အငယ္ေကာင္က အခ်ိန္စမွတ္ေတာ့တာပဲ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အခန္းတစ္ခုလံုး …..တိတ္ဆိတ္သြားလိုက္တာ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">က်ေနာ္စိတ္ထဲမွာလည္းးးးးးးးးးးးးးးးး<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">တစ္……..<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ႏွစ္…………ေရတြက္ေနလိုက္တာ အခ်ိန္ေတာ္ၾကာသြားတ.္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">သံုးဆယိငါး….ေလးဆယ္…. ငါးဆယ္။….<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">&nbsp;အေနာက္က ညီအကို ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အသံလည္းမၾကားရေတာ့ဘူး<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">တိတ္ဆိတ္တာပဲ က်ေန္ာလွမ္းေမးခ်င္ေပမဲ့<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">&nbsp;က်ေန္ာမရပ္ရဲဘူးေလ………ရပ္ရင္ က်ေန္ာရႈံးသြားမွာေပါ့<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အဲ့ဒါနဲ႕ ဆက္ေရတြက္ေနတာေပါ့<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အဲ့ဒီအခ်ိန္ တံခါးဖြင့္သံ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">လမ္းေလ်ာက္လာသံ… ၾကားေနရတယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">က်ေန္ာ လွည့္ၾကည့္လို႕လည္းမျဖစ္…. စိတ္ကလည္းေရတြက္ေနရတယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ခဏတိတ္ဆိတ္သြားတယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေဟ့လူ ခင္ဗ်ား ဘာရပ္လုပ္ေနတာလဲ နာရီေရွ႔မွာ…<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေျခာက္ဆယ့္တစ္၊ ေျခာက္ဆယ့္နွစ္……………….ေျခာက္ဆယ့္သံုး<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဟာ..မဟုတ္ေသးပါဘူး.. ခင္ဗ်ားဘယ္လိုျဖစ္ေနတာလဲ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">က်ေန္ာကိုေမးမွန္းက်ေန္ာသိတယ္… က်ေန္ာေျဖလို႕မရဘူးေလ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဟိုေကာင္ႏွစ္ေယာက္လည္း ဘာလို႕ ၀င္ေျဖရွင္းခ်က္မေပးတာလဲ..<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">က်ေန္ာဆက္ေရတြက္တယ္..<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေျခာက္ဆယ့္ရွစ္..ေျခာက္ဆယ့္ကိုး….<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေမးတဲ့အသံေပ်ာက္သြားတယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အဲ့ဒါနဲ႕ က်ေနာ္လည္း စိတ္ေအးလက္ေအးျပန္ေ၇တြက္တယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ခုႏွစ္ဆယ္ိငါး…ခုႏွစ္ဆယ့္ေျခာက္….ခုႏွစ္ဆယ္ခုႏွစ္…………ေရတြကိတုန္း<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">တံခါးဖြင့္သံနဲ႕ အေလာတၾကီးစကားေျပာလိုက္တာၾကားလိုက္ရတယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဟိုမွာ နင့္ေယာက်္ားဘာျဖစ္ေနမွန္းမသိဘူး…………နာရီေရွ႕မွာရပ္ျပီး <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">နံပတ္ေတြ ေလ်ာက္ေအာ္ေနတယ္…<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">မိန္းမအသံက်ေန္ာေဘးနားမွာၾကားလိုက္တယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အကို ဘာလုပ္ေနတာလဲ ………………တစ္ေယာက္ထဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; …စိတ္ကိုထိန္းဦးေလ ….(က်ေန္ာကိုေတာ့ သူတို႕ မထိၾကဘူးဗ် ….တစ္ခုကံေကာင္းတယ္)<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">က်ေန္ာေရွ႔မွာ မိန္းမက လာရပ္တယ္…. အကို ဘာျဖစ္ေနတာလဲ မိန္းမကိုေျပာေလ အဲလိုမ်ိဳးေလ်ာက္မလုပ္နဲ႕ေလ….စိတ္ကိုထိန္းပါအကိုရ….<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">က်ေန္ာဆက္ေရတြက္တယ္……….<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ျပီးေတာ့မွာကို ရွစ္ဆယ္သံုး……ရွစ္ဆယ့္ေလး…ရွစ္ဆယ့္ငါးးးး……..<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">က်မ ေယာက်ား္ဘာျဖစ္သြားမွန္းမသိဘူး………ဟီး……..ဟီး ငိုသံနဲ မိန္းမရဲ႕ ငိုသံေၾကာင့္ ေနာက္ေဘးပတ္၀န္းက်င္က လူေတြေ၇ာက္လာၾကတယ္ထင္တယ္ဒီလူ ႕ ရူးမ်ားသြားျပီးလားမသိဘူး<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">လူက မ်ားလားတယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">က်ေန္ာလည္း ေဒါသ ထြက္လာတယ္ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဒီေလာက္ျဖစ္ေနတာကို ဟို(၂) ေကာင္ဘာမွမေျပာဘူးေပါ့ေလ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အဲ့ဒီအခ်ိန္မျဖစ္ဘူးဗ်…..သူတို႕ကို ခ်ဳပ္ျပီး ေဆးရံုပို႕ရင္ေကာင္းမယ္ထင္တယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေတာ္ၾကာမလြယ္ဘူး…ျပန္လည္မေျပာဘူးတစ္ေယာက္ထဲ နံပတ္ေတြပဲေရေနတယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ကိုးဆယ္ိတစ္။။ ကိုးဆယ္ႏွစ္ ။။။။ကိုးဆယ့္သံုး…..ကိုးဆယ္ေလး က်ေန္ာမွန္မွန္ေလးေရတြက္ေနတယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ျပီးေတာ့မွာကို က်ေန္ာက ဘယ္သူမွလာမကိုင္က်နဲလို႕လည္းစိတ္ကလည္းဆုေတာင္းေနရတယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">က်ေန္ာႏိုင္ေတာ့မွာကို ႏီုင္ရင္ ပိုက္ဆံရေတာ့မွာ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">က်ေနာ္ စိတ္ကူနဲ႕ ေပ်ာ္ေနတာ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ကိုးဆယ္ရွစ္…ကိုးဆယ္ကိူး…တစ္ရာ လည္းျပည့္ေရာ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">က်ေန္ာလည္း ၀မ္းသားအားရနဲ႕<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ႏိုင္ျပီ.ကြ ႏိုင္ျပီ။။။။။။။။။။။။ဆိုျပိး ေအာ္ရင္း လွည့္လိုက္ေတာ့ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">က်ေန္ာကို ၀ိုင္းၾကည့္ေနၾကတဲ့လူေတြ မနည္းပါလား…အာလားးးးးးးးလားးး<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဟိုလူႏွစ္ေကာင္ကို လုိုက္ၾကည့္လိုက္တယ္…..<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဘယ္ေရာက္သြားတာလဲ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">မရွိေတာ့ဘူး…မရွိေတာ့ဘူး<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဘယ္အခ်ိန္ထဲက ထြက္သြားမွန္းလည္းမသိဘူး ကုန္ျပီ ကုန္ျပီ……………………..<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">က်ေန္ာေအာ္ရင္း ေအာ္၇င္း ရင္ထဲဆို့သြားတယ္………….. ပါးစပ္က စကားထြက္မလာေတာ့ဘူး<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">စားေသာက္တာရယ္ ေလာင္းေၾကးထပ္တဲ့ ေငြသံုးေသာင္းရယ္ အားလံုးေပါင္းရင္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ငါးေသာင္းေက်ာ္ေလာက္ ငါရႈ႔ံးသြားတာပဲ…………..စိတ္ကျပန္ေတြးမိသြားတယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ငါေတာ္ေတာ္မိုက္တာပဲ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဘာမွမဟုတ္ပဲနဲ႕ ေလာဘ..ေလာဘ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">လူေတြကေမးတယ္………..ခင္ဗ်ားဘာျဖစ္တာလဲ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဘာျဖစ္တာလဲ….ဟဲ အထိတ္တလန္႕နဲ႕<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">က်ေန္ာမေျဖႏိုင္ဘူး<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">နည္းန္ညးျငိမ္သြားေတာ့မွ အျဖစ္ပ်က္ကိုျပန္ေျပာျပေတာ့<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အားလံုးရီတဲ့လူ ရီ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">နွေျမာတဲ့လူ ႏွေျမာ နဲ႕ ျဖစ္ကုန္ၾကေလေရာ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">က်ေန္ာလည္း ခပ္ရွက္ရွက္န႕ဲ နာရီၾကီးကို ျဖဳတ္ျပီး <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဒီေလာက္ေတာင္ ျဖစ္လွတဲ့နာရီ ေရာ့ သြားေလေ၇ာဟဲ………………… ဆိုျပီး<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">စိတ္နာနာနဲ႕ တစ္ခါတည္း ရိုက္ခ်ိဳးပစ္လိုက္ေတာ့တယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ေလာကမွာ ဘာတစ္ခုမွ လြဲလြဲမရႏိုင္သလို။………………… ကိုယ့္ထက္ လည္တဲ့လူနဲ႕ေတြ႕ရင္လည္း ၾကိဳမသိႏိုင္ဘူး <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ကိုယ့္ကိုယ္ပဲ ဂရုစိုက္သင့္ေၾကာင္းနားလည္ရင္းးးး။……………..</span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><o:p>ေက်းဇူးတင္စြာျဖင့္</o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><o:p>ညအလကၤာ( Forever) </o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1479017856573498688-2819322607557506981?l=nyaalinkarr.blogspot.com' alt='' /></div>mgphoenannhttp://www.blogger.com/profile/13613543429634971711noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1479017856573498688.post-13547100151396472342010-02-12T02:21:00.001+06:302010-02-12T02:21:51.760+06:30<meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 12" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 12" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CUser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CUser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx" rel="themeData"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CUser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml" rel="colorSchemeMapping"></link><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627400839 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> <br /><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">&nbsp; </span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">မိုက္တယ္ဆိုတာ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">သာယာ၀တီသားေတြ&nbsp;&nbsp; မိုက္တယ္ ဆိုတဲ့ စကား ငယ္ငယ္တုန္းက ခဏခဏၾကားဖူးတယ္…<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">က်ေန္ာ ကိုယ္တိုင္လည္း သာယာ၀တီသားတစ္ေယာက္ပါ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">မိုက္တယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ………..ဗ်ာ&nbsp; ဆိုတဲ့စကား ဘယ္ေလာက္ တြင္က်ယ္သလဲ မသိ……..<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ကေလးေတြကေတာင္………………………..ေဟ့ေကာင္……မိုက္လား တဲ့ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">တစ္ျခာျမိဳ႕နယ္က လူေတြကလည္း ေျပာၾကပါတယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">သာယာ၀တီသားေတြ မိုက္ၾကတယ္ဗ်<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဆရာစံနယ္ကို……..ဟီးဟီး</span><br /><a name='more'></a><o:p></o:p><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">သာယာ၀တီသားေတြကို အဲလိုေျပာၾကေတာ့ မခံခ်င္ဘူးဗ် (ျပန္ခ်ရင္လည္း ႏီုင္ခ်င္မွ ႏိုင္မွာမို႕လို႕ …အဲ့ေလာက္သတၱိရွိတာ)<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">အဲလို…ၾကားရဖန္မ်ားလာေတာ့ မိုက္တယ္ဆိုတာကို ဘယ္လို ေျဖရွင္းေပးရမွန္းမသိပဲ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">မိုက္တယ္&nbsp;&nbsp; &nbsp;ဆိုတဲ့စကားကေတာ့&nbsp; ေျဖရွင္းမရတဲ့ ပုဒ္စာတစ္ပုဒ္ အျဖစ္က်န္ရစ္ခဲ့ေလတာေပါ့<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ရာသီေတြေျပာင္းလို႕ က်ေန္ာလည္း တျဖည္းျဖည္းၾကီးျပင္းလာ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ပုသိမ္တကၠသိုလ္နယ္ပယ္ထဲ ေရာက္လို႕ေတာင္လာပါျပီ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">အဲ့ဒိမွာမွ က်ေန္ာ အဓိပၸါယ္ ေဖာ္ခ်င္တဲ့ ……….မိုက္တယ္…………ဆိုတဲ့ စကားအေျဖကို သိရွိလိုက္ရတယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">တစ္ေန႕ က်ေန္ာ ေက်ာင္းထဲ သြားေတာ့ ေက်ာင္းသားတစ္သိုက္ လွမ္းေအာ္ေျပာလိုက္တာကို ၾကားလိုက္တယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဟာ……..ဟိုေကာင္မေလး ေရလည္မိုက္တယ္ေဟ့….<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ေဟာ …ဟိုဘက္တစ္ေယာက္ကိုလည္းၾကည့္ဦး ၀တ္ပံုစားပံုေလးကလည္း မိုက္တယ္ ………………..တဲ့<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ေၾသာ္ ..ဂလို႕ကို။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">မိုက္တယ္ဆိုတာ&nbsp; ေခ်ာတာ ၊ လွတာ ကို ေျပာၾကမွန္းသိလိုက္ရတယ္ဗ်ာ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">အဲ့ဒီလိုဆိုေတာ့<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">က်ေန္ာတို႕ သာယာ၀တီသားေတြကို ေျပာေနက်တဲ့<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">သာယာ၀တီသားေတြ မိုက္တယ္ ဆိုတဲ့ စကားကို<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">က်ေန္ာက ဘယ္လို အဓိပၸါယ္ဖြင့္ျပီး ျပန္ေခ်ပလည္ဆိုတာကိုေတာ့ သိျပီေပါ့ဗ်ာ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ေနာက္ဆုိ သာယာ၀တီသားေတြ မိုက္တယ္ဆိုတာ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ေခ်ာတယ္ ၊ လွတယ္လို႕သာ မွတ္ေပေတာ့။။။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ေဟ့ေဟးးးးးးးးးးးးးးး<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ညအလကၤာ (Forever)<o:p></o:p></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1479017856573498688-1354710015139647234?l=nyaalinkarr.blogspot.com' alt='' /></div>mgphoenannhttp://www.blogger.com/profile/13613543429634971711noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1479017856573498688.post-7882390777750534062010-02-11T21:13:00.001+06:302010-02-11T21:13:08.657+06:30လာေရာက္ဖတ္သူသူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုး မသိေသးသူမ်ားအတြက္ သတင္းေကာင္းပါးလိုက္ပါတယ္<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_56zgG5dpxKY/S3QW2KdgmpI/AAAAAAAAAC8/xDzrq6B3O2E/s1600-h/GoogleBuzzLogo68.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_56zgG5dpxKY/S3QW2KdgmpI/AAAAAAAAAC8/xDzrq6B3O2E/s1600/GoogleBuzzLogo68.png" /></a></div><br /><br />ကေန႔ မနက္ Google Reader ကေန သတင္းေတြဖတ္ေနရင္း ဖတ္မိလို႔ပါ..<br /><br />Google ကေတာ့ Google Buzz ဆိုတဲ့ app တစ္ခု ထုတ္လိုက္ျပန္ပီခင္ဗ်ာ..<br /><a name='more'></a><br /><br /><br /><br />သူတို႔ရဲ႕ Official website မွာေတာ့ ဒီလို ေရးထားပါတယ္..<br />as stated in their official website ;<br />" Share updates, photos, videos, and more.<br />Start conversations about the things you find interesting."<br /><br />via CrunchBase ;<br /><br />"Google Buzz is a social network and sharing product built by Google. Based within Profiles" , Google Profiles, Buzz offers a stream of status updates, pictures, links, and videos from your friends. You can<br />“like” these items and you can comment on them. Updates from Flickr, Picasa, Reader, Google Reader, or Twitter can also be automatically imported into a<br />Buzz stream. Buzz will recommend items you might like based on your<br />friends’ activity."<br /><br /><br />Gmail နဲ႔ သံုးႏိုင္ပါတယ္.. ႏို႔ေပမယ့္ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ က်ေနာ့္ Email မွာမရေသးပါဘူး<br />ေနာင္ တစ္ပါတ္ေလာက္ေနေတာ့ ရမယ္ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္..<br />သူ႔ Website မွာလည္း ေျပာထားပါတယ္<br /><br />They admit that "We're still rolling out Buzz to everyone, so if you don't see it in your Gmail account yet, check back soon."<br /><br />FYI,<br /><br /><br />TC review over Google Buzz<br /><br /><a href="http://techcrunch.com/2010/02/09/if-google-wave-is-the-future-googl..." target="_blank">http://techcrunch.com/2010/02/09/if-google-wave-is-the-future-googl...</a><br /><br /><a href="http://techcrunch.com/2010/02/09/sergey-brin-google-buzz/" target="_blank">http://techcrunch.com/2010/02/09/sergey-brin-google-buzz/</a><br /><br />from Google Official Blog<br /><br /><a href="http://googleblog.blogspot.com/2010/02/introducing-google-buzz.html" target="_blank">http://googleblog.blogspot.com/2010/02/introducing-google-buzz.html</a><br /><br />CNET review,<br /><br /><a href="http://news.cnet.com/1606-2-50083435.html" target="_blank">http://news.cnet.com/1606-2-50083435.html</a><br /><br /><br />Others one dealing with Buzz<br /><br /><a href="http://techcrunch.com/2010/02/09/yahoo-google-buzz" target="_blank">http://techcrunch.com/2010/02/09/yahoo-google-buzz</a><br /><br /><a href="http://techcrunch.com/2010/02/09/microsoft-slams-google-buzz" target="_blank">http://techcrunch.com/2010/02/09/microsoft-slams-google-buzz</a><br /><br /><br />..........<br /><br />I want to know your point of views upon it..<br /><br />Facebook ကိုပဲ အစားထိုးသြားမလား.. ဒါမွမဟုတ္ .. Twitter ကို ၿပိဳင္တာပဲလား.. ေသခ်ာတာေတာ့ Twitter ထက္ပိုေကာင္းေအာင္လုပ္ၿပီ.. Twitter ကို ၿပိဳင္တာပဲ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္..<br /><br /><br /><br /><br />Credit:&nbsp; http://www.myanmaritresource.info/it--f102/google-buzz-t2500.htm#12412<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1479017856573498688-788239077775053406?l=nyaalinkarr.blogspot.com' alt='' /></div>mgphoenannhttp://www.blogger.com/profile/13613543429634971711noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1479017856573498688.post-24463492739848345882010-02-10T12:13:00.004+06:302010-02-10T12:18:30.234+06:30<m:smallfrac m:val="off"><m:dispdef><m:lmargin m:val="0"><m:rmargin m:val="0"><m:defjc m:val="centerGroup"><m:wrapindent m:val="1440"><m:intlim m:val="subSup"><m:narylim m:val="undOvr"></m:narylim></m:intlim></m:wrapindent><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627400839 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1 </style></m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><span style="color: red; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 14pt; line-height: 115%;">ေဒၚညိမ္းေက်းရြာ ေငြေၾကးသတ္မွတ္ဖလွယ္မႈအေၾကာင္း</span> <div class="MsoNormal"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_56zgG5dpxKY/S3JECn51L0I/AAAAAAAAACw/3Ub8Q3I2yOg/s1600-h/Daw%20Nyein%20Village.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="251" src="http://3.bp.blogspot.com/_56zgG5dpxKY/S3JECn51L0I/AAAAAAAAACw/3Ub8Q3I2yOg/s400/Daw%20Nyein%20Village.jpg" width="400" /></a></div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"><span style="color: red; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 14pt; line-height: 115%;">&nbsp;</span><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 12" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 12" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CUser%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><link href="file:///C:%5CUsers%5CUser%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx" rel="themeData"></link><link href="file:///C:%5CUsers%5CUser%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml" rel="colorSchemeMapping"></link> <m:smallfrac m:val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin m:val="0"> <m:rmargin m:val="0"> <m:defjc m:val="centerGroup"> <m:wrapindent m:val="1440"> <m:intlim m:val="subSup"> <m:narylim m:val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627400839 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ေငြေၾကးဖလွဲမႈအေၾကာင္းမေျပာခင္ ေဒၚညိမ္းေက်းရြာအေၾကာင္းေတာ့ သိထားမွျဖစ္မွာ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ေဒၚညိမ္းေက်းရြာဆိုတာ ဖ်ာပံုခရိုင္၊ အမာျမိဳ႕နယ္ခြဲမွာရွိတဲ့ ေက်းရြာတစ္ရြာပါ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">မြန္ဘာသာစကား “ ေထာ့ညွင္း” မွ ဆင္းသက္လာတာပါ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">“မင္းညီမင္းသားမ်ားထမင္းလက္ဆံုစားတဲ့ေနရာလို႕” အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ေနာက္ေတာ့ ေခတ္ကာလေျပာင္းလဲလာတာနဲ႔အညီ ေနာက္ဆံုး “ေဒၚညိမ္း” ျဖစ္လာတဲ့ အထိပါပဲ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ေက်းရြာတစ္ရြာဆိုေပမယ့္ စည္ကားလွပါတယ္။ အနီးမွာရွိတဲ့ သရက္ပင္ဆိပ္၊ ခါးျပတ္၊ ကုန္းတန္း၊ ဆိပ္မ၊ျမဳိ႕ကုန္း၊ ဗႏၵာပင္၊ ေအးကုန္း၊ ကမႏၱာ၊ ဖရဲကုန္း၊ အလယ္စု၊ အ၀စု ……………..အစရွိတဲ့ ရြာေတြအားလံုး “ေဒၚညိမ္း” မွာလာျပီး ေရာင္း၀ယ္ေဖာက္ကားၾကပါတယ္။။။။အသံုးရွားတဲ့ပစၥည္းမ်ိဳးကိုေတာ့&nbsp; ဖ်ာပံုတက္ျပီး၀ယ္ၾကပါတယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ၾကဴံတုန္းေျပာရဥိးမယ္ ( ဖ်ာပံု - ေဒၚညိမ္း) ကားလမ္းခရီးက လိုင္းကားနဲ႕ဆို (၃)နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေမာင္းရပါတယ္။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဆိုင္ကယ္ Taxi&nbsp; လည္းရွိပါတယ္ (ေစ်းေတာ့ နည္းနည္းၾကီးတယ္)…………..ဟီးဟီး<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">တစိေန႔ က်ေန္ာ ေဒၚညိမ္းရြာမွ ေစ်းသြား၀ယ္ပါတယ္( ေရာက္တုနး္ ေၾကၿငာလိုက္ဦးမယ္ က်ေန္ာက အဲ့ဒီ ေဒၚညိမ္းရြာမွာ အလုပ္လာလုပ္ေနတဲ့ ေရာက္ခါစလူတစ္ေယာက္ပါ)<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ေစ်း၀ယ္ေတာ့ ဆိုင္ရွင္က ပိုက္ဆံ(၃၀၀) ျပန္အမ္းဖို႕ရွိပါတယ္ က်ေန္ာကို ဒီလိုအမ္းပါတယ္</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"><o:p>ပံုကိုၾကည့္ပါ</o:p></span> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_56zgG5dpxKY/S3JE5VplWOI/AAAAAAAAAC0/mDUUXvUaHx8/s1600-h/IMG_1235.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/_56zgG5dpxKY/S3JE5VplWOI/AAAAAAAAAC0/mDUUXvUaHx8/s320/IMG_1235.JPG" width="240" /></a></div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_56zgG5dpxKY/S3JFdFCYwgI/AAAAAAAAAC4/CYDoe_1xfJs/s1600-h/IMG_1234.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_56zgG5dpxKY/S3JFdFCYwgI/AAAAAAAAAC4/CYDoe_1xfJs/s320/IMG_1234.JPG" width="240" /></a><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"><o:p>&nbsp;</o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"><o:p> </o:p></span></div><div class="MsoNormal"><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 12" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 12" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CUser%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><link href="file:///C:%5CUsers%5CUser%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx" rel="themeData"></link><link href="file:///C:%5CUsers%5CUser%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml" rel="colorSchemeMapping"></link> <m:smallfrac m:val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin m:val="0"> <m:rmargin m:val="0"> <m:defjc m:val="centerGroup"> <m:wrapindent m:val="1440"> <m:intlim m:val="subSup"> <m:narylim m:val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627400839 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} a:link, span.MsoHyperlink {mso-style-priority:99; color:blue; mso-themecolor:hyperlink; text-decoration:underline; text-underline:single;} a:visited, span.MsoHyperlinkFollowed {mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; color:purple; mso-themecolor:followedhyperlink; text-decoration:underline; text-underline:single;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac> <div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">က်ေန္ာအံၾသသြားတယ္၊ အဲ ဆိုင္ရွင္က ဆက္ေျပာတယ္……………<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">“ ဒီလို (၁၀၀)က်ပ္တန္ ေကာ္ဖီမစ္ထုတ္ နဲ႕ တန္ဖိုးျခင္းညီမွ်တဲ့ မည့္သည့္ပစၥည္းမဆို ေဒၚညိမ္းဆိုင္တိုင္းမွာ လာေရာက္၀ယ္ယူ လဲလွယ္လို႕ရေၾကာင္းေျပာ ရွင္းျပတယ္။။။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">က်ေန္ာ ရန္ကုန္ကလာတာပါ (ဒီမွာ အဲ့လိုေတြ႕လို႕ရေတာ့ မအံၾသပဲေနမလား……………ရန္ကုန္မွာဆို အမ္းစရာအေၾကြမရွိရင္ သၾကားလံုး၊ ေဆးလိပ္ေသာက္တတ္တယ္ဆိုရင္ ေဆးလိပ္။။။။။။။။။Tissue အစရွိသျဖင့္ေပါ့ေလ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဒါေပမဲ့ တစ္ျခားေနရာမွာ အဲ့ဒီတန္ဖိုးနဲ႕အညီ ျပန္လည္လဲလွယ္သံုးလို႕မရဘူးေလ)</span> <a name='more'></a><o:p></o:p><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"></span></div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဒီရြာမွာေတာ့ ရတယ္ဗ် ၊ အဲ့ဒိနဲ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း လမ္းမွာ အေတြးေပါငးိမ်ားစြာနဲ႕ ျပန္လာျပီး ဒီစာကိုေရးလိုက္တာပါ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">က်ေန္ာသိထားတာက ေငြေၾကးတန္ဖိုးလဲလွယ္သတ္မွတ္တာကိုဘဏ္ကပဲသတ္မွတ္ၾကတာပါ………..<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">အခု “ေဒၚညိမ္းရြာက” သတ္မွတ္တာမို႕ ေဒၚညိမ္းဘဏ္လို႕သာ ေျပာရမွာပဲ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ရြာမွကေတာ့ ေဒၚညိမ္းေဒၚလာလို႕ေတာင္ ေခၚဆိုေနၾကျပီ ဗ်<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">“လြင္မိုးခရီးသြားေနသည္ ” မွာၾကည့္လိုက္ရပါတယ္……….. ထား၀ယ္၊ ေကာ့ေသာင္းနဲ႕ ျမိတ္မွာ ဒီလိုမ်ိဳးေငြေၾကးပိုက္ဆံေတြကို ၾကြတ္ၾကြတ္အိတ္နဲ႕ပိတ္ျပီး သံုးစြဲၾကေနတာကို ရိုက္ျပထားပါတယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">အခုဒိမွာ “ေဒၚညိမ္း”မွာက ပိုက္ဆံ (၂၀)၊ (၅၀) (၁၀၀) (၂၀၀) တန္ေတြအျပင္ ေကာ္ဖီမစ္ထုပ္၊ ေခါင္းေလ်ာ္ရည္ထုပ္၊ စသည္ေတြကို ၾကြတ္ၾကြတ္အိတ္ထဲထည့္ပိတ္ျပီး ၊ ေငြေၾကးတန္ဖိုးသတ္မွတ္ျပီးသံုးလာၾကတာ ေတာ္ေတ္ာတြင္က်ယ္ေနျပီ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">အေကာင္းဘက္ကၾကည့္ရင္ ပိုက္ဆံေတြ စုတ္ျပဲမႈက ကင္းတာေပါ့<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ရန္ကုန္ျမိဴ႕မွာရွိတဲ့&nbsp; ပိုက္ဆံ ေတြဟာ အစုတ္အျပဲ မ်ားပါတယ္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဘယ္လိုပဲပိုက္ဆံစုတ္ျပဲေနပါေစ&nbsp; ေရစိုခံႏိုင္ေအာင္ တိပ္ေတြနဲ႕ ကပ္ျပီးသံုးေနၾကတာ ပါပဲ&nbsp; (ဟဲဟဲ………သိပါတယ္ေနာ္)<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">နိဂံုးခ်ဳပ္ေျပာရရင္ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">“ေဒၚညိမ္းရြာပတ္၀န္းက်င္မွာ ရွိတဲ့ လူေတြအတြက္ေတာ့ ဒီေငြေၾကးေတြကို ၾကြတ္ၾကြတ္အိတ္ထဲ ထည့္ျပီး&nbsp; သံုးစြဲေနၾကတာကုိ အသားက်ေနပါျပီ ၊သူတို႕အတြက္ေတာ့ အံၾသစရာမျဖစ္ေပမဲ့ က်ေန္ာအတြက္ေတာ့ ေရးစရာတစ္ခုျဖစ္လာခဲ့တာပါပဲ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကုန္စည္ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ေဖာက္ကားမႈေတြ ရွိေနသ၍ေတာ့ ေဒၚညိမ္းေငြေၾကးသတ္မွတ္မႈ ေတြလည္းရွိေနၾကဦးမွာပါ က်ေန္ာမသိေသးတဲ့ေနရာေတြမွာလည္း ဒီလိုမ်ိဳး ေငြေၾကးသတ္မွတ္ျပးီသံုးေနၾကတာကိုေတာ့ဘယ္သူမွ သိႏိုင္ၾကဦးမယ္မထင္ပါဘူး<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေဒၚညိမ္းေငြေၾကး (ၾကြတ္ၾကြတ္အိတ္ထဲထည့္တဲ့ ပိုက္ဆံ / ၾကြတ္ၾကြတ္အိတ္ထဲထည့္တဲ့ ေကာ္ဖီမစ္ ေတြကေတာ့ ) ဖ်ာပံုျမိဳ႕အထိ ေျခဆန္႕ေနေၾကာင္း သတင္းေကာင္းပါရင္း<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ဗဟုသုတေတြပြားမ်ားၾကပါေစဗ်ာ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"><a href="http://www.nyaalinkarr.blogspot.com/"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">www.nyaalinkarr.blogspot.com</span></a><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 10pt; line-height: 115%;">ညအလကၤာ (Forever)<o:p></o:p></span></div></div><div class="MsoNormal"><span style="color: red; font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 14pt; line-height: 115%;"><o:p> </o:p></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1479017856573498688-2446349273984834588?l=nyaalinkarr.blogspot.com' alt='' /></div>mgphoenannhttp://www.blogger.com/profile/13613543429634971711noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1479017856573498688.post-83238670544496294132010-02-08T11:45:00.000+06:302010-02-08T11:45:27.875+06:30အိပ္္မက္ဆိုတာ....ဆႏၵရဲ႔ေျခရာ....<br />မေရရာဘူးထင္ေပမဲ့လည္း...<br />ေသခ်ာေနတာ တစ္ခုကေတာ့........<br />သတိရစိတ္ေတြျပင္းျပတဲ့အခါ...<br />.အိပ္မက္အထိပါလာသတဲ့...<br />ဒါေၾကာင့္.....<br />အေ၀းကခ်စ္သူေရ...<br />မင္းရဲ႔အိပ္မက္ေတြကို.....<br />ငါ..........<br />သိပ္သိခ်င္ပါတယ္......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1479017856573498688-8323867054449629413?l=nyaalinkarr.blogspot.com' alt='' /></div>mgphoenannhttp://www.blogger.com/profile/13613543429634971711noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1479017856573498688.post-44651234846999921482010-02-08T10:59:00.000+06:302010-02-08T10:59:06.534+06:30<span style="font-size: large;">ခင္မင္မႈနဲ႔ အစပ်ိဳးၿပီး<br /><br />အခ်စ္ကို ခိုးယူဘို႔ <br />မႀကိဳးစားေတာ့ပါဘူူး<br />၀င္း၀ါႏုပ်ိဳေနတဲ့<br />မင္း ပါးျပင္ထက္က<br />ႏူးညံ့ျဖဴလြင့္<br />ရိုးရွင္းတဲ့ သနပ္ခါးပြင့္ေလးရယ္....<br />ရင္ခုန္သံ မွန္ေစဘို႔<br />မင္းရဲ႔<br />သင္းပ်ံ႔တဲ့ ေခၽြးရနံ႔ေလးရယ္....<br />သန္႔ရွင္းေတာက္ေျပာင္<br />ပိတုန္းေရာင္ ဆံေကသာေလးရယ္ကို<br /><span style="font-weight: bold;">နမ္းရႈိက္ခြ</span>င့္္ရရင္<br />ဘ၀မွာ<br />အရာရာ ျပည့္စံုပါၿပီကြယ္.....။</span><br /><span style="font-size: large;">&nbsp;</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1479017856573498688-4465123484699992148?l=nyaalinkarr.blogspot.com' alt='' /></div>mgphoenannhttp://www.blogger.com/profile/13613543429634971711noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1479017856573498688.post-48853541287424971742010-02-07T08:43:00.000+06:302010-02-07T08:43:37.933+06:30&nbsp;ပုိက္ဆံရိွမွ စာသင္ႏိုင္ေတာ့မွာလား???<br /><br />ဒီေန႔ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က SE သင္တန္းတစ္ခု တက္ခ်င္တာ သြားစံုစမ္းမယ္ဆုိလို႔ ၊ က်ေနာ္လည္း နည္းနည္းစိတ္၀င္စားတာနဲ႔ သူနဲ႔ အတူလုိက္သြားပါတယ္။<br />ဟိုေရာက္ေတာ့ အဲဒီ့သင္တန္းနဲ႔ ပတ္သက္တာေတြကို က်ေနာ္တို႔ေမးၾကပါတယ္။ ဘာေတြသင္မလဲ ၊ ဘယ္ႏွစ္လတက္ရမလဲ ဆုိတာေတြေမးၾကပါတယ္။<br />သူတို႔ ကလည္း စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႔ ၿပန္ေၿပာၿပၾကပါတယ္။ အေၿပာကလည္း ေကာင္းသလားမေမးနဲ႔ ၊ တက္ခ်င္စိတ္ၿဖစ္လာေအာင္ကို ေၿပာေနၾကတာ။<br />သင္တန္းအေၾကာင္း ၊ ဘာသာရပ္ အေၾကာင္းေၿပာတုန္းကေတာ့ အဆင္ကိုေၿပေနတာဘဲေပါ့။ ဒါနဲ႔ ေနာက္ဆုံးက်ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔လည္း သင္တန္းစရိတ္ကို ေမးၾကည့္လိုက္တယ္။ သူတုိ႔ ေၿပာလိုက္တဲ့ စရိတ္ေၾကာင့္ က်ေနာ္လည္း ေတာ္ေတာ္ လန္႔သြားပါတယ္။ ၁ သိန္းခြဲပါတဲ့ဗ်ာ။<br /><a name='more'></a><br />သင္တန္းကာလကလည္း ၃ လ ခြဲတည္းရယ္ ၿပီးေတာ့ ရမယ္ဆုိရင္လည္း ဒီကေပးတဲ့ ရိုးရိုး Certificate ေလးဘဲရမွာ။ သင္တန္းကေတာ့ နာမည္ၾကီးသင္တန္းတစ္ခုပါ။တက္ရင္ေတာ့ လည္း တက္ေတာ့တက္သင့္ပါတယ္။<br />လက္မွတ္ဆုိတာက အေရးမၾကီးဘူး တကယ္တတ္ဖုိ႔လုိတာဆုိေပမယ့္ ၊ ဒီေန႔ေခတ္မွာ အလုပ္ရွာၿပီဆုိရင္ သက္ဆုိင္ရာ လက္မွတ္တစ္ခုခု ရိွေနမွ ရွာရတာလြယ္ပါတယ္။ အရည္အခ်င္းလည္း တကယ္ရိွတယ္ ၊ ေတာ္လည္း တကယ္ေတာ္တယ္ဆုိေပမယ့္ သက္မွတ္ထားတဲ့ လက္မွတ္တစ္ခုခုမွ မရိွရင္ အလုပ္ရဖုိ႔ဆုိတာ ေတာ္ေတာ္ ခက္ခဲေနပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္လည္း သင္တန္းေတြတက္ စာေမးပြဲေတြ ေၿဖလုပ္ေနၾကတာေနမွာပါ။ အဲဒီ့အထဲမွာ က်ေနာ္တုိ႔လည္း အပါအ၀င္ၿဖစ္ပါတယ္။<br /><br />အဲဒါေၾကာင့္လည္း ဒီေန႔ အဲလိုသင္တန္းသြားစံုစမ္းလုိက္တာ ၊ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းက တက္ေတာ့တက္ခ်င္ေပမယ့္ ၊ သင္တန္းစရိတ္ကို ၾကားရတာနဲ႔တင္ သူလည္းမတတ္ႏိုင္လုိ႔ လန္႔ေၿပးလာခဲ့ရပါတယ္။ က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္းက ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ပိုက္ဆံစုၿပီးတက္မယ့္သူပါ။ ၇ ေသာင္း ၊ ၈ ေသာင္းေလာက္အထိ သူလည္းတတ္ႏိုင္ပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ သိန္းေက်ာ္သြားေတာ့... သူ႔အိမ္ကလည္း စိုက္ေပးမွာမဟုတ္ေတာ့ ဒီအတုိင္း စိတ္မေကာင္းစြာနဲ႔ ၿပန္လာခဲ့ရပါတယ္။<br /><br /><br />က်ေနာ္ ေၿပာခ်င္တာက အဲလို သင္တန္းေတြ တက္ခ်င္ရင္ ၊ အဲဒီ့ေလာက္ ပိုက္ဆံေတြေပးမွ ရေတာ့မွာလား။ လက္မွတ္တစ္ခုကို သိန္းနဲ႔ခ်ီၿပီးေတာ့ ၀ယ္ေနရၿပီလား။ ကိုယ္တုိင္က နဂိုေတာ္ေနတယ္ဆုိရင္ေတာင္ ၊ ပုိက္ဆံမတတ္ႏိုင္တဲ့ အခါ လုိခ်င္တဲ့ လက္မွတ္ကို မရႏိုင္ေတာ့ဘူးလား။<br />စီးပြားေရးသမားေတြက ပညာရွင္ေတြ ထမင္းစားဖို႔ လက္မွတ္ေလးတစ္ခုကို ဒီလိုပံုစံနဲ႔ ေရာင္းစားေနၾကတာဟာ ၊ ဘာေၾကာင့္ပါလဲ။<br /><br />က်ေနာ္တို႔ေတြ သင္တန္းမတက္ဘဲ ကိုယ္တုိင္ေလ့လာရင္ Online မွာ ေလ့လာစရာေတြ အမ်ားၾကီးရိွတယ္ဆုိေပမယ့္ ၊ အဲလုိေလ့လာတဲ့ အခါမွာလည္း Internet သံုးဖို႔အတြက္ ပိုက္ဆံရိွဖို႔လိုပါေသးတယ္။<br />Internet ထဲမွာ ရိွတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြက ယေန႔တုိင္ အဂၤလိပ္လုိေတြက မ်ားေနေတာ့ အကယ္လို႔သာ အဂၤလိပ္စာမကြ်မ္းက်င္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ဟာဆုိရင္ အဂၤလိပ္စာသင္တန္းကို သြားတက္ဖို႔လုိလာၿပန္ပါၿပီ။ ထုိ႔အတြက္လည္း ပိုက္ဆံဆုိတာလုိဦးမွာၿဖစ္ပါတယ္။<br />ဒါေပမယ့္ အဂၤလိပ္စာ သင္တန္းနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ေတာ့ ပညာဒါန လုပ္တဲ့ သင္တန္းေတြ ရိွပါေသးတယ္။ ၀င္ေၾကး (သို႕) ေစတနာ ရိွသေလာက္ ထည့္ေပးရင္ တက္လုိ႔ရပါၿပီ။ အဂၤလိပ္စာအတြက္ေတာ့ အဲဒီ့နည္းနဲ႔ နည္းနည္း အဆင္ေၿပႏိုင္ပါတယ္။<br />အကယ္လို႔ အဂၤလိပ္စာလည္းတတ္တယ္ ကိုယ္တုိင္လည္း ေလ့လာၿပီးလို႔ တကယ္တတ္သြားၿပီ ဆုိပါေတာ့ လုပ္ငန္းခြင္၀င္လုိ႔ မရေသးပါဘူး။ လက္မွတ္တစ္ခုခုရေအာင္ စာေမးပြဲေတြေၿဖရပါဦးမယ္။ အဲဒီ့အခါမွာလည္း ပိုက္ဆံဆုိတာ လုိလာၿပန္ပါၿပီ။ ႏိုင္ငံတကာ စာေမးပြဲေတြ ေၿဖခ်င္ရင္ စာေမးပြဲေၾကးတင္ အနည္းဆုံး ၁ သိန္းရိွပါတယ္။ သင္တန္းတက္ဖို႔လိုရင္ သင္တန္းေၾကးပါဦးမွာပါ။<br /><br />အရာအားလုံးမွာ ပိုက္ဆံဆုိတာ လုိေနပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ဟာ အနည္းဆုံး ၁ သိန္းေလာက္မွ မတတ္ႏုိင္ရင္ စာေမးပြဲမေၿဖႏုိင္ေတာ့သလို ၊ Internet ဖုိးကိုပါ ပံုမွန္ မတတ္ႏုိင္တဲ့ အခါမွာေတာ့ ပိုဆုိးကုန္ပါၿပီ။ ဘာမွကို တတ္လာမွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။<br /><br />စာေမးပြဲေတြကို Free ေပးေၿဖၿပီးေတာ့ တကယ္ေတာ္တဲ့သူေတြကိုသာ ေရြးထုတ္ၿပီး ေအာင္လက္မွတ္ ေပးတဲ့ ေနရာေတြေကာမရိွဘူးလား။<br />ဒါမွမဟုတ္ရင္ Online မွာ e-book အလကားရႏုိင္ေပမယ့္ ၊ အင္တာနက္ မသံုးႏုိင္တဲ့သူေတြနဲ႔ Connection ေႏွးလုိ႔ လုိခ်င္တဲ့စာအုပ္မရတဲ့သူေတြ ၊ ဒါမွမဟုတ္ရင္ Rapidshare လိုေနရာမ်ိဳးမွာ တင္ထားတဲ့ စာအုပ္ေတြကို လုိခ်င္ေပမယ့္ မရႏိုင္တဲ့ သူမ်ိဳးေတြအတြက္ေကာ ၊ အၿပင္မွာ စာအုပ္ေတြ မရိွၾကဘူးလား။ အၿပင္မွာ ေရာင္းတဲ့ ရိုးရိုးစာအုပ္ေတြကလည္း နည္းနည္းထူၿပီးေတာ့ လူသိမ်ားတဲ့ ဘာသာရပ္တစ္ခုခုဆုိရင္ အနည္းဆုံး ၁ ေသာင္းၿဖစ္ေနပါတယ္။ အဲဒီ့အတြက္ေကာ စာအုပ္ကို အလကားမေပးႏုိင္ရင္ေတာင္မွ ၊ ေစ်းခ်ိဳခ်ိဳနဲ႔ ၀ယ္လို႔မရႏုိင္ေတာ့ဘူးလား ၊ ဒါမွမဟုတ္ရင္ BC နဲ႔ AC လုိမ်ိဳး စာအုပ္ငွားေပးတဲ့ ၿမန္မာပိုင္ စာၾကည့္တုိက္ေတြ ဘာလို႔မရိွရတာလဲ။ သူမ်ားႏုိင္ငံကေတာင္မွ စာၾကည့္တုိက္လာဖြင့္ေသးရင္ ၊ ဒီႏိုင္ငံက စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ၾကီးေတြကေကာ ဘာလို႔ စာၾကည့္တုိက္ေတြ လုပ္ေပးၿပီးေတာ့ ၿမန္မာလူမ်ိဳးအခ်င္းခ်င္း ပညာေလ့လာလုိ႔ရေအာင္ မလုပ္ေပးၾကတာလဲ။ ဒါမွမဟုတ္ စာၾကည့္တုိက္ကရိွရဲ႕သားနဲ႔ဘဲ လူသိနည္းေနတာလား။ စာအုပ္မစံုေသးလို႔ဘဲလား။ စာအုပ္မစံုရင္ေကာ ၊ ဘာလို႔ အလွဴေငြဆုိတာမရိွရတာလဲ။ ဘာလို႔မ၀ယ္ၾကတာလဲ။<br /><br />ေနာက္တစ္ခု က်ေနာ္ ေတြ႔ရတာက ၊ KMD , MCC စတဲ့ Computer Center ေတြဟာ IDCS လိုသင္တန္းမ်ိဳးေတြကို ၁၀ တန္းမွာ ထူးခြ်န္စြာေအာင္ခဲ့တဲ့သူေတြကို ပညာသင္ေထာက္ပံ့ေၾကးေပးၿပီးေခၚေနၾကပါတယ္။<br />က်ေနာ္ ေ၀ဖန္ခ်င္တာက အဲလို ေထာက္ပံ့ေပးတာဟာ တကယ္ေတာ့ လုံး၀ကို မထိေရာက္တဲ့ ေထာက္ပံ့မႈတစ္ခုပါ။<br />၁၀ တန္းမွာ ၆ ဘာသာ ၊ ၅ ဘာသာ စသည္ၿဖင့္ ထြက္တဲ့သူေတြဟာ အဲဒီ့ Center ေတြမွာ တက္မယ္ဆုိရင္ သင္တန္းေၾကးအလကားနဲ႔ တက္ရပါတယ္။ စာေမးပြဲေၾကး ၄ သိန္းေလာက္ဘဲ ကုန္တဲ့သေဘာပါ။<br />ဒါေပမယ့္ တကယ္တမ္း ေသေသခ်ာခ်ာ ၿပန္စဥ္းစားၾကည့္ၾကပါ ၊ ၿမန္မာေက်ာင္းသား အမ်ားစုဟာ ၁၀တန္းမွာ အဲလို ဘာသာစံုဂုဏ္ထူး ဒါမွမဟုတ္ရင္ အမွတ္ေကာင္းေကာင္းရခဲ့မယ္ဆုိရင္ ဘယ္လိုေက်ာင္းမ်ိဳးကို ေရြးခ်ယ္ၾကပါသလဲ?<br />သူတုိ႔အားလုံးဟာ ၀ါသနာပါသည္ၿဖစ္ေစ ၊ မပါသည္ၿဖစ္ေစ ေဆးတကၠသိုလ္ သို႔တက္ေရာက္ၾကပါတယ္။ သူတုိ႔ဟာ မိဘရဲ႕ ဆႏၵအရေရာ ၊ ဂုဏ္တစ္ခုအေနနဲ႔ပါ ၊ အမွတ္ေကာင္းတာနဲ႔ မိမိရဲ႕ ၀ါသနာကို မစဥ္းစားဘဲ ၊ ေဆးေက်ာင္းကိုသာ တက္ၾကမယ့္သူမ်ိဳးေတြပါ။<br />မိမိ၀ါသနာကိုသာ ေရြးခ်ယ္ၿပီးလုပ္မယ့္သူဟာ 1 % ေလာက္ဘဲရိွမွာပါ။ အဲဒါေၾကာင့္ အဲလိုလူေတြကို ခုနကလုိ Computer Center ေတြက ပညာသင္ဆုေပးတယ္ဆုိတာဟာ ၊ တကယ္ေတာ့ သဲထဲေရသြန္ေနၾကတာပါ။<br />အဲဒီ့သင္တန္းေက်ာင္းေတြဟာ ၿမန္မာေက်ာင္းသားေတြကို တကယ္အက်ိဳးရိွေစခ်င္တာဆုိရင္ ၊ ဂုဏ္ထူးရတဲ့ သူတုိင္းကို ဆုမေပးသင့္ပါဘူး။ အရည္အခ်င္းစစ္စာေမးပြဲ တစ္ခုခုၿပဳလုပ္ၿပီးေတာ့ တကယ္ၾကိဳးစားခ်င္တဲ့ ၊ အရည္အခ်င္းရိွမယ့္သူေတြ ၊ ၀ါသနာပါတဲ့ သူေတြကိုသာ ေပးသင့္ပါတယ္။<br /><br />အဲဒီ့လုိဆုိရင္ေတာ့ ပိုက္ဆံမတတ္ႏုိင္တဲ့သူလည္း ၊ အဲဒီ့သင္တန္းမ်ိဳးကို အလြယ္တကူတတ္ႏုိင္မွာ ၿဖစ္ၿပီးေတာ့ ၊ ၁၀တန္းတုန္းကတည္းက IT ကို ၀ါသနာပါလို႔ ေက်ာင္းစာေသခ်ာမလုပ္ခဲ့ဘဲ ၊ ဂုဏ္ထူးရနည္းတဲ့သူေတြဟာလည္း အုိင္တီနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အဲဒီ့လုိသင္တန္းမ်ိဳးေတြကို တက္ႏုိင္မွာၿဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ္တဲ့သူကို အက်ိဳးရိွရိွနဲ႔ ေသခ်ာေရြးခ်ယ္ခ်ီးၿမွင့္ေစခ်င္ပါတယ္။ ၿဖစ္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္ စာေမးပြဲေၾကးကိုပါ ေထာက္ပ့ံေပးတာမ်ိဳးရိွေနသင့္ပါတယ္။<br />က်ေနာ္ဒီလိုေရးေနတာ KMD နဲ႔ MCC ဘယ္သင္တန္းကိုမွ ဂုဏ္သိကၡာခ်ေနၿခင္းမဟုတ္တာကို နားလည္ေစခ်င္ပါတယ္။ က်ေနာ္ကိုယ္တုိင္ KMD မွာ သင္တန္းအခ်ိဳ႕ကို တက္လာတဲ့သူတစ္ဦးၿဖစ္ပါတယ္။<br />အဲဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္က သင္တန္းအားလုံးကို ေကာင္းေစခ်င္တဲ့သေဘာနဲ႔သာ အၾကံေပးခ်င္းသက္သက္သာ ၿဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ေနာက္တစ္ခုအေနနဲ႔က အဲဒီ့လုိ သင္တန္းေတြကို တက္ၾကတဲ့ လူတန္းစား ေတြပါ။<br />အဲဒီ့လုိသင္တန္းမ်ိဳးေတြကို တက္တဲ့သူေတြဟာ ပညာသင္ဆုဆုိတာသာမရိွခဲ့ရင္ ပိုက္ဆံတတ္ႏုိင္တဲ့သူေတြဘဲတတ္ၾကတာမ်ားပါတယ္။ သင္တန္းေၾကးေရာ ၊ စာေမးပြဲေၾကး ေပါင္းရင္ ၈ သိန္းခန္႔ကုန္မွာပါ။<br />အဲဒီ့လို ကုန္က်စရိတ္မ်ိဳးရိွတဲ့အတြက္လည္း ပိုက္ဆံမရိွတဲ့သူမ်ိဳးဟာ တတ္ႏုိင္ၿခင္းမရိွၾကေတာ့ၿပန္ပါဘူး။<br />ပိုက္ဆံတတ္ႏုိင္တဲ့ မိဘေတြဟာလည္း မိမိတုိ႔ရဲ႕ သားသမီးေတြရဲ႕ ၀ါသနာ အရည္အခ်င္းေတြကို မၾကည့္ေနေတာ့ဘဲနဲ႔ ၊ IT လုပ္ငန္းဟာ ပိုက္ဆံအရလြယ္တယ္ ၊ ၿမန္တယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ေငြ ၈ သိန္းကို လြယ္လြယ္ေလးနဲ႔ အပံုလိုက္ပစ္ေပးၿပီး သင္တန္းတက္ေစပါတယ္။<br />ဒါေပမယ့္ သင္တန္းလာတက္တဲ့သူေတြဟာ မိဘရဲ႕ ဆႏၵအရသာ လာတက္တာၿဖစ္ၿပီး ၀ါသနာလုံး၀မပါတဲ့အခါမွာ စာေမးပြဲေတြ အခါခါက်တာမ်ိဳးေတြ ရွိေနပါတယ္။ အဲဒီ့အခါမွာ မိဘေတြအတြက္လည္း အခ်ိန္ကုန္လူပင္ပန္းၿဖစ္ေစပါတယ္။<br />အဲဒီ့လုိ ပိုက္ဆံတတ္ႏုိင္တဲ့ မိဘေတြအေနနဲ႔ မိမိရဲ႕ သားသမီး ဆႏၵနဲ႔ ၀ါသနာကို အရင္ဆုံးၾကည့္ၿပီးမွ ထုိသုိ႔ေသာ သင္တန္းေတြကို တက္ခုိင္းတာ သင့္ေလ်ာ္မယ္ထင္ပါတယ္။ အဲလုိမဟုတ္ရင္ မိဘေတြရဲ႕ ပိုက္ဆံဟာ အလဟႆၿဖစ္ကုန္ပါလိမ့္မယ္။<br />အကယ္လုိ႔ ပိုက္ဆံတအားေပါေနတယ္ဆုိရင္လည္း ေငြေၾကး မတတ္ႏိုင္ ေသာ္လည္း ၾကိဳးစားၿပီးပညာသင္ခ်င္တဲ့ ကေလးေတြ အမ်ားၾကီးရိွပါတယ္။ အဲလို ကေလးေတြကို ေငြေၾကးေထာက္ပံ့လုိက္တာဟာ ကုသိုလ္လည္းရပါတယ္။ အက်ိဳးလည္းရိွမွာပါ။<br /><br /><br />ဒီစာေလးကို က်ေနာ္ဒီေန႔ ၾကံဳခဲ့ရတဲ့ ကိုယ္ေတြ႔အၿဖစ္တစ္ခုကေန အစၿပဳၿပီးေတာ့ ေဆြးေႏြးလုိက္တာၿဖစ္ပါတယ္။<br />က်ေနာ့္ ကိုယ္ပိုင္အေတြ႔အၾကံဳေတြကိုလည္း တစ္ခါထဲထည့္ၿပီးေတာ့ ေဆြးေႏြးထားတာပါ။ အရင္ကတည္းက ဒါမ်ိဳးေဆြးေႏြးမႈကို ေဆြးေႏြးခ်င္ခဲ့ေပမယ့္ က်ေနာ္ကိုယ္တုိင္က ပိုက္ဆံမတတ္ႏုိင္တဲ့ သူေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ကို နားမလည္သလို ၊ သူတုိ႔ရဲ႕ အခက္အခဲေတြကိုလည္း မသိခဲ့ပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္ေရးလုိက္ရင္ မွားသြားမွာဆုိးလုိ႔ မေရးခဲ့တာပါ။<br />ဒီေန႔ေတာ့ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းဆီကေနၿပီးေတာ့ သူ႔ရဲ႕ အခက္အခဲေတြနဲ႔ ခံစားခ်က္ေတြကို နည္းနည္းေမးၿပီးေတာ့ ဒီစာကိုေရးလုိက္တာပါ။ က်ေနာ္ေရးတာဟာ အမွားအယြင္းေတြလည္းပါႏုိင္ပါတယ္။<br />တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို ထိခိုက္ေစလုိ႔တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္လည္း လုံး၀ မပါရိွပါဘူး။ အကယ္လုိ႔ ထိခုိက္သြားမယ္ဆုိရင္ေတာ့ က်ေနာ္ဒီေနရာကေန အနဴးအညြတ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္။<br /><br />ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ ဒီစာကို ေရးရတဲ့ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ပိုက္ဆံမတတ္ႏုိင္တဲ့ သူေတြဟာ ဘယ္လိုဘယ္ပံုနဲ႔ ကိုယ္ လုိခ်င္တဲ့ ပညာ ၊ လုိခ်င္တဲ့ လက္မွတ္မ်ိဳးကို ရႏုိင္မယ္ဆုိတာကို ေဆြးေႏြးသြားခ်င္တာပါ။<br />ၿမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ လူငယ္ေတြအနာဂတ္နဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ေဆြးေႏြးေစခ်င္တာပါ။ ပညာေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အၿပဳသေဘာေဆာင္ၿပီးေဆြးေႏြးေပးၾကပါ။<br />က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ ေဆြးေႏြးမႈေတြဟာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို အက်ိဳးရိွေစမယ္ဆုိရင္ေတာ့ အလြန္ကို မြန္ၿမတ္တဲ့ၿပီး အက်ိဳးရိွေစမွာၿဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><br /><h1></h1><br />ၿမန္မာ အုိင္တီ ေလာကတုိးတက္လာေစရန္ ႏွင့္ ၿမန္မာလူငယ္မ်ားရဲ႕ အုိင္တီနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ပညာေရး အေၿခအေနမ်ား တုိးတက္ေကာင္းမြန္လာေစရန္ ဆုေတာင္းလ်က္.......................<br /><br />ဒီပိုစ္ကို MITR ဖိုရမ္မွ ညီ SYKO ရဲ႕ မူပုိင္ပိုစ္ျဖစ္ပါတယ္<br />သင္တန္းေၾကးေတြ ေခါင္းခိုက္ေနေလာက္ေအာင္ မ်ားေနျပီး<br />ေငြေၾကးမတတ္ႏိုင္တဲ့ လူေတြအတြက္လည္း ပညာကူသိုလ္လည္းေပးႏိုင္မယ္လို႕ ထင္တာေၾကာင့္<br />က်ေန္ာတို႕ ဖိုရမ္ကေန နည္းပညာမ်ားကို အြန္လိုင္းကေန သင္ၾကားျဖန္႕ေ၀ေေပးဖို႕စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ေနပါေၾကာင္းေၾကျငာတာပါ<br />ဖိုရမ္လင့္က <a href="http://www.myanmaritresource.info/forum.htm">http://www.myanmaritresource.info/forum.htm</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1479017856573498688-4885354128742497174?l=nyaalinkarr.blogspot.com' alt='' /></div>mgphoenannhttp://www.blogger.com/profile/13613543429634971711noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1479017856573498688.post-77644844566442881502010-02-07T08:33:00.001+06:302010-02-07T08:33:41.735+06:30ယဥ္ေက်းမႈကို ေလးစားပါ<br /><br />ၾကာေတာ့ ၾကာလွပါျပီဗ်ာ<br />ဒီအျဖစ္အပ်က္ေလးကို ေရးခ်င္ေနတာ<br />အဲ့ဒါနဲ႕ပဲ ……………..စာရြက္ေပၚမွာ ခ်ေရးလုိက္ျဖစ္တယ္<br />ခင္ဗ်ားတို႕ဘာသာပဲ ဖတ္ၾကည့္ေတာ့ဗ်ာ။။။။<br />ျဖစ္ပံုက ဒီလုိ………………..<br />“Miss Red Ribbon ” ျပိဳင္ပြဲကို ေတာ့ သိၾကမွာပါ Guys ေတြ႕ရဲ႕ ျပိဳင္ပြဲေလး…<br />ဘာရယ္လို႕ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး ဖိတ္စာကို မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္က ေပးတာနဲ႕ သြားၾကည့္ျဖစ္လိုက္တာပါ<br />အဲ့ဒီမွာ ေတြ႕ရတဲ့ျမင္ကြင္းေတြေၾကာင့္ ဒီအေၾကင္းကိုေရးျဖစ္ခဲ့တာပါ<br />ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေနထိုင္တဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ရိုးရာယဥ္ေက်းမႈေတာ့ရွိၾကပါတယ္၊ ရိုးရာ၀တ္စံုေတြ၊ ေခတ္နဲ႕အညီလံုျခံဳစြာ၀တ္လို႕ရတဲ့ အက်ၤီေတြရွိၾကပါတယ္<br /><br />အေနာက္တိုင္းနဲ႕ အေရွ႕တိုင္းက ၀တ္စံုေတြကို အားၾကလို႕ ၀တ္ခ်င္သပဆိုလည္း ၀တ္ၾကပါ၊။။။။။။။။။။။။ဒါေပမဲ့<br />ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈနဲ႕အညီ လံုျခံဳမႈေတာ့ရွိသင့္ပါတယ္။။။။။။။။။။။။။။<br />ကိုးရီးဘယ္ကားက …မင္းသမီးေလးက “ဘယ္လို၀တ္တာ”ဟိုေလ“စ”လံုးမွာ အခုေခတ္စားေနတာ ဒီ၀တ္စံူေလး စသျဖင့္ေပါ့………. ကိုယ္နဲ႕ လိုက္/မလိုက္ မသိ ၀တ္လိုက္တာပဲ ။<br />“ေဟာ……………..အဲံဒိမွာ ျပသာနာစတာပဲ”<br /><a name='more'></a><br />စကပ္တိုတို .ဒူးအထက္…………<br />၀တ္ထားတဲ့ အကၤ်ီက ရင္ျပတ္အက်ီ (သူမွာလူၾကားထဲ ၀တ္ေနက်မရွိလို႕လားမသိ………… ) မသိမသာ ဆြဲတင္ေနရေသး………………<br />သူ႕ကိုၾကည့္ျပီး ကုိယ္ေတာင္စိတ္အိုက္လိုက္တာ………………<br />ျပိဳင္ပြဲအတြက္ ၀င္ျပိဳင္မဲ့ Guys ေတြက ၀တ္တာနဲ႕ ရုပ္ရွင္မင္းသားမင္းသမီးေတြ၀တ္တာကေတာ့ ထားေပါ့ဗ်ာ<br />(ဒါေပမဲ့လည္း…………………………..?)<br />ျပိဳင္ပြဲက မစေသးေတာ့ လူေတြက တဖြဲဖြဲေပါ့ ၊ ၀င္လာၾကတဲ့ လူေတြကလည္း ၀င္လာမဆဲ တသဲသဲေပါ့…………….<br />အ၀င္မွာကတည္းက Video Camera ေတြ ဟိုဘက္တစ္လံုး………….ဒီဘက္တစ္လံုး ခ်ိ္န္းထားလိုက္ၾကတာ<br /><br />“ေဟာ…. လာျပန္ျပီ (20) ေက်ာ္ အရြယ္ကေလးတစ္စု”<br />၀တ္လာတာက ေဘာငး္ဘီၤတိုတိုေလးေတြ……………..<br />အားလား မလြယ္ဘူးဗ်ာ…………… အေပၚကလည္း ၀တ္ထားတဲ့ အက်ီၤက အရမ္းကို ေခတ္ေ၇ွ႕ေျပးလြန္းအားၾကီးတယ္… ဆံပင္စတိုင္ကေတာ့ ေျပာမေနပါေတာ့ဘူးဗ်ာ<br />ဘယ္သူမွ အားမနာ………….. “ယိူသူမရွက္…………….ျမင္သူရွက္” ေနရတယ္..<br />ကိုယ့္ရဲ႕ဂုဏ္. ကိုယ့္ႏိုင္ငံ ကိုယ့္.ယဥ္ေက်းမႈေတြ ထိန္းသိမ္းသင္တာေပါ့<br />(ဒီလို တိုင္းတစ္ပါးယဥ္ေက်းမဴေတြ Virus ျပန္႕သလို ျဖစ္ေနတာ………….<br />ျမန္မာယဥ္ေက်းမႈေတြကို ဂုဏ္ယ.ူစြာေဖာ္ထုတ္ျပသင့္တယ္။။။။။။။။။။။။<br />မိဘေတြကလည္း (တစ္ခ်ိဳ႕ေသာမိဘ) ဒီလို၀တ္မွ သားသမီးေတြ ေခတ္ဆန္ၾကတယ္……လို႕ လူုရာ၀င္မွာ ထင္ေနၾကလားမသိေပါင္ဗ်ာ<br />(အဆိုေတာ္ အန္တီ ႏြဲ႕ယဥ္၀င္းက ေျပာဖူးတယ္။။။။။။။။။။။။။သူ YUFL မွာစာသင္ျပေနခ်ိ္န္မွာ ျမန္မာ.ယဥါေက်းမႈ၀တ္စံူနဲ႕ စာသင္ျပျပီး ေက်ာင္းခ်ိန္ျပင္ပမွာေတာ့ သူမကိုယ္တိုင္ လံုလံုျခံဳျခံဳ နဲ႕ ေခတ္ဆန္စြာ၀တ္စားတတ္ပါတယ္လို႕ ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္မွာဖတ္ဖူးခဲ့ပါတယ္)<br />ဆက္ၾကည့္ရင္း……………….ဆက္ၾကည့္ရင္း ေတြ႕လာရသမွ်ကို ေျပာျပေရးျပရင္ နည္းမွာမဟုတ္ဘူး<br /><br />အဲ့ဒီေတာ့ဗ်ာ .<br />က်ေနာ္ ေျပာခ်င္တာက ေခတ္ဆန္တဲ့ အ၀တ္အစားေတြကို မ၀တ္နဲ႕လို႕ မေျပာခ်င္ပါဘူး။<br />ဘ.ယ္သူမဆို လွခ်င္စိ္တ္ေတာ့ ရွိၾကတာပဲ.ဒ့ါေပမဲ့ ေနထိုင္ေနၾကတာက“ ျမန္မာႏိုင္ငံ” မွာ<br />သူ႕ေနရာနဲ႕ သူေတာ့ ၀တ္စားဆင္ယင္မႈေတြ ရွိပါတယ္……….<br />ဧည့္ခံပြဲ Party, Club သြားၾကပါ( တားလို႕မွမရတာ):P<br /><br />ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္ရဲ႕ဂုဏ္…………………. အမ်ိဳးဂုဏ္…..ယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္ေလးကိုေတာ့ ထိန္းသိမ္ၾကပါလို႕<br />တိုက္တြန္းပါရေစဗ်ာ<br /><br /><a href="http://www.nyaalinkarr.blogspot.com/">www.nyaalinkarr.blogspot.com</a><br />အလၤကာ( Forever)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1479017856573498688-7764484456644288150?l=nyaalinkarr.blogspot.com' alt='' /></div>mgphoenannhttp://www.blogger.com/profile/13613543429634971711noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1479017856573498688.post-15508517590873934582010-01-23T17:51:00.000+06:302010-01-23T17:51:21.199+06:30၁၄ ရက္ေန႔အမွတ္တရ<br /><br /><br /><br />January 14th “Diary Day”<br /><br /><br /><br />ႏွစ္သစ္တစ္ခုရဲ႕ အစပိုင္းလျဖစ္တဲ့အတြက္ ခ်စ္သူေတြက<br />တစ္ႏွစ္လံုးလုပ္ရမယ့္ကိစၥေတြကို အစီအစဥ္ေရးဆြဲတဲ့ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႕<br />ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ေလးေတြ အဲဒီေန႕မွာ အျပန္အလွန္လက္ေဆာင္ေပးေလ့ရွိပါတယ္ ။<br /><br /><br /><br />February 14th “Valentines Day”<br /><br /><br /><br />ခ်စ္သူမ်ားေန႕ကေတာ့ အားလံုးသိၾကပါတယ္ ။ အဲဒီေန႕နဲ႕ အဲဒီေန႕မတိုင္ခင္မွာ<br />ကိုယ္ခ်စ္ရတဲ့သူကို ေခ်ာကလက္လွလွေလးေတြနဲ႕<br />ႏွင္းဆီပန္းပုိ႕ေပးေလ့ရွိၾကပါတယ္ ။ တစ္ႏွစ္လံုးမွာ<br />ခ်စ္သူစံုတဲြအားလံုးလိုလို က်င္းပေလ့ရွိတဲ့<br />ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းတဲ့ေန႕ရက္ေလးတစ္ခုပါ ။<br /><br /><br /><br />March 14th “White Day”<br /><br /><br /><br />ဒီေန႕မွာေတာ့ ေယာက်္ားေတြက သူတို႕ခ်စ္ရတဲ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ေယာက္ကို<br />ကန္ဒီ သို႕မဟုတ္ ႏွစ္သက္တဲ့ လက္ေဆာင္ေပးၾကတာပါ .. ။ ခ်စ္သူမ်ားေန႕လို<br />ေခ်ာကလက္နဲ႕ပန္းစည္းေတာ့ မေပးရပါဘူး ။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ ခ်စ္သူကို<br />ကဗ်ာဆန္တဲ့ညစာစားပြဲတစ္ခုခု လုပ္ေပးၾကပါတယ္ ။ ဒါမွမဟုတ္ ကမ္းေျခတို႕ ၊<br />ေပ်ာ္ရႊင္ပြဲေနရာေတြသြားျပီး အမွတ္တရတစ္ခုခု လုပ္တာလည္း ရွိပါတယ္ ။<br /><a name='more'></a><br /><br /><br />April 14th “Black Day”<br /><br /><br /><br />အနက္ေရာင္ေန႕လို႕ ေခၚဆိုရမည့္ ဧပရယ္လ္ ၁၄ရက္ကေတာ့ ခ်စ္သူစံုတြဲမရွိတဲ့<br />တစ္ကုိယ္တည္းသမားေတြ အတြက္ပါ .. ။ ထူးထူးျခားျခား တစ္ရက္တည္းေသာ ေန႕ေပါ့<br />.. ။ အဲဒီေန႕မွာ စံုတြဲမရွိတဲ့သူေတြ အခ်င္းခ်င္း အျပင္ကို အတူတူသြားျပီး<br />`တစ္ကုိယ္တည္းဘ၀´ အထိမ္းအမွတ္လုပ္ၾကပါတယ္ ။ အက်ီအနက္ေရာင္ ၊<br />အသံုးအေဆာင္အနက္ေရာင္အားလံုးနဲ႕ တစ္ကိုယ္လံုးကို<br />အနက္ေရာင္ဆင္ထားေလ့ရွိၾကပါတယ္ ။ အဲဒီေန႕မွာ စံုတြဲမရွိေၾကာင္း<br />အနက္ေရာင္၀တ္ဆင္ရင္း စံုတြဲရသြားတဲ့ တစ္ကုိယ္တည္းသမားေတြလည္း<br />အမ်ားၾကီးပါ။<br /><br /><br /><br /><br /><br />May 14th “Rose Day”<br /><br /><br /><br />ႏွင္းဆီမ်ားေန႕မွာေတာ့ ခ်စ္သူကို ႏွင္းဆီပန္းလက္ေဆာင္ေပးေလ့ရွိပါတယ္။<br />ေယာက်္ားေလးေတြက မိန္းကေလးေတြကို ႏွင္းဆီပန္းေလးေတြသီးသန္႕ေပးျပီး<br />သူ႕အခ်စ္ကို ေဖာ္ျပတဲ့ေန႕တစ္ရက္ပါ။<br /><br /><br /><br />June 14th “Kiss Day”<br /><br /><br /><br />အနမ္းမ်ားေန႕ကေတာ့ သိပ္ေတာ့ မေကာင္းပါဘူး ။ သူတို႕ယဥ္ေက်းမႈမွာေတာ့<br />အဲဒီေန႕မွာ ကိုယ္နဲ႕ေတြ႕တဲ့ ကုိယ့္အသိအားလံုးကို နမ္းလို႕ရပါတယ္တဲ့ .. ။<br />ခ်စ္သူက ခြင့္ျပဳရင္ေတာ့ အနမ္းေပးခြင့္ရွိပါတယ္ ။ ခြင့္မျပဳရင္ေတာ့<br />ကိုယ့္ခ်စ္သူကိုယ္ပဲ စိတ္ၾကိဳက္နမ္းလိုက္ေပါ့ ။<br /><br /><br /><br />July 14th “Silver Day”<br /><br /><br /><br />ခ်စ္သူစံုတြဲေတြ ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြက ဒီေန႕မွာ ေငြထည္ပစၥည္းအခ်ိဳ႕<br />လက္ေဆာင္ေပးေလ့ရွိပါတယ္။<br /><br /><br /><br />August 14th “Green Day”<br /><br /><br /><br />အစိမ္းေရာင္ေန႕မွာေတာ့ စံုတြဲေတြက သဘာ၀အလွေတြရွိတဲ့ေနရာကို<br />အလည္ပတ္သြားျပီး ခ်စ္ခင္ၾကင္နာမႈအျပည့္နဲ႕ အဲဒီရက္ကို ကုန္ဆံုးၾကပါတယ္ ။<br /><br /><br /><br />September 14th “Photo Day”<br /><br /><br /><br />ဓါတ္ပံုေန႕မွာေတာ့ ခ်စ္သူေတြ အခ်င္းခ်င္း ဓါတ္ပံုလွလွေလးေတြ<br />အတူတူရိုက္ၾကျပီး အိပ္ခန္းစားပြဲေပၚမွာ အမွတ္တရအေနနဲ႕ ထားေလ့ရွိပါတယ္။<br /><br /><br /><br />October 14th “Wine Day”<br /><br /><br /><br />ဒီေန႕မွာေတာ့ ကိုယ့္ရင္ထဲက အခ်စ္ဆံုးသူနဲ႕ ၀ိုင္အတူတူေသာက္ျပီး<br />ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူးစကားေလးေတြ ေတးသီက်ဴးၾကတဲ့ ေန႕ပါ ။<br /><br /><br /><br />November 14th “Movie Day”<br /><br /><br /><br />ခ်စ္သူစံုတြဲေတြက အခ်စ္ဇတ္လမ္းလွလွေလးေတြ အတူတူသြားၾကည့္ၾကတဲ့ ေန႕ရက္ပါ။<br /><br /><br /><br />December 14th “Hug Day”<br /><br /><br /><br />ႏွစ္တစ္ႏွစ္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးလျဖစ္သလို ခ်မ္းေအးတဲ့ ေဆာင္းရာသီဒီဇင္ဘာလမွာ<br />ကုိယ္ခ်စ္တဲ့သူကို ေႏြးေထြးမႈအျပည့္ေပးတဲ့အေနနဲ႕ ၾကင္ၾကင္နာနာ ဖက္ျပီး<br />ခ်မ္းေအးမႈကို ျဖတ္ေက်ာ္တဲ့ ေန႕တစ္ရက္ပါ။<br /><br /><br /><br />ခ်စ္သူတိုင္း ရင္ခုန္ျခင္း ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း ကဗ်ာဆန္ျခင္းမ်ားစြာနဲ႕<br />ထာ၀ရအထိ ခ်စ္ႏိုင္ၾကပါေစ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1479017856573498688-1550851759087393458?l=nyaalinkarr.blogspot.com' alt='' /></div>mgphoenannhttp://www.blogger.com/profile/13613543429634971711noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1479017856573498688.post-11592361233994885192010-01-22T16:24:00.000+06:302010-01-22T16:24:11.944+06:30&nbsp;စကားတစ္ခြန္း ဘဝတစ္ခုကို ေျပာင္းလဲေစသည္<br /><br />္ၾကက္ပ်ံမက် စည္ကားတဲ့ ပဲြခင္းတစ္ခုမွာ မိခင္တစ္ဦးက ၃ႏွစ္သား ကေလးငယ္ကို<br />ေရာင္စံု kဝယ္ေပးခဲ့တယ္။ ကေလးငယ္က ပူစီေဖာင္းက<br />ၾကိဳးေသးေလးကို ကိုင္ျပီး ပဲြခင္းထဲမွာ ခုန္ခြ ခုန္ခြနဲ႔ ေပ်ာ္ေနခဲ့တယ္။<br />ပဲြခင္းထဲမွာ ေျပးလႊားကစားရင္း မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ လက္ထဲက ပူစီေဖာင္း<br />လြတ္သြားခဲ့တယ္။<br /><a name='more'></a><br />ရုတ္တရက္မို႔ ကေလးငယ္က အံ့ၾသတုန္လႈပ္ျပီး ေကာင္းကင္ေပၚ တက္သြားတဲ့<br />ပူစီေဖာင္းကိုၾကည့္ျပီး ႏွေျမာတသနဲ႔ ငိုမဲ့မဲ့ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။ ဒါကို<br />ထက္ျမက္တဲ့ မိခင္ကျမင္ေတာ့ သားေရွ႕ထိုင္ခ်ျပီး ဝမ္းသာေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ အသံနဲ႔<br />"သားေရ.. ၾကည့္စမ္း ပူေဖာင္းရဲ႕ေမေမက ပူေဖာင္းကေလးကို ထမင္းစားျပန္ဖို႔<br />ေခၚသြားျပီ.. သား လက္ျပ ႏႈတ္ဆိတ္လိုက္ေလ" လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။<br /><br />ထူးျခားဆန္းသစ္တဲ့ မိခင္ရဲ႕စကားေၾကာင့္ ဝမ္းနည္းတာေတြကို သားတဒဂၤ<br />ေမ့သြားခဲ့ျပီး အျမင့္ေပၚ ပ်ံတက္သြားတဲ့ ပူစီေဖာင္းကို<br />လက္ျပႏႈတ္ဆက္ေနခဲ့တယ္။ ပါးစပ္မွာလည္း "တာ့တာ.. တာ့တာ" နဲ႔ ဝဝကစ္ကစ္<br />ကေလးငယ္ရဲ႕ မ်က္ႏွာမွာ လင္းလက္တ့ဲ အေပ်ာ္ေတြ သမ္းေနခဲ့တယ္။<br /><br /><br />ဒီျမင္ကြင္းက ကြ်န္ေတာ့္ မ်က္စိကေနတစ္ဆင့္ ရင္ထဲကို စူးစူးနစ္နစ္<br />ထုိးဝင္ခံစားေစခဲ့ပါတယ္။<br /><br />မိခင္က အခက္အခဲကို ကယ္ဆယ္လိုက္ရံုမက ဝမ္းနည္းစိတ္ကို ေပ်ာ္ရႊင္စိတ္ဘက္<br />မသိမသာ ေျပာင္းေရြ႔လိုက္ျပီး က်န္းမာတဲ့အျမင္ကို သားရင္ထဲ<br />အေရာက္ပို႔ေပးခဲ့တယ္။<br /><br />တစ္ကယ္ေတာ့ ဘဝမွာျဖစ္ပ်က္တဲ့ ျပႆနာ အခက္အခဲကိစၥေတြလည္း<br />ေျဖရွင္းပံုမမွန္ခ့ဲရင္ အဆိုးဘက္ ပိုေရာက္ျပီး ျပႆနာကို<br />ၾကီးထြားေစႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />အကယ္၍ ပူစီေဖာင္း ပ်ံတက္သြားတဲ့ တခဏမွာ မိခင္က " မငိုနဲ႔ သား.. မငိုနဲ႔<br />ေမေမေနာက္တစ္လံုး ဝယ္ေပးမယ္" လို႔ ေျပာခဲ့ရင္ သားရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ "ကိုယ္<br />အမွားလုပ္ခဲ့မိရင္ လူၾကီးေတြက တာဝန္ယူလိမ့္မယ္၊ လူၾကီးေတြက ဖာေထးေပးမယ္၊<br />အေလွ်ာ္ေပးမယ္" ဆိုတဲ့ အေတြးမွားမ်ဳိး ဝင္ေရာက္ႏိုင္ပါတယ္။<br />ဒီလိုအေတြးမွားက အက်င့္တစ္ခုလို သူရင္မွာ ခိုေအာင္းေနလိမ့္မယ္။<br /><br />အကယ္၍ မိခင္က " အာ.. ၾကည့္စမ္း.. ဒီေလာက္ေတာင္ တံုးရသလား?<br />ပူေဖာင္းတစ္လံုးကိုေတာင္ ျမဲေအာင္ မကိုင္ႏိုင္ဘူးလား" လို႔ ဆူပူခဲ့ရင္<br />ကေလးငယ္က ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္မႈကင္းမဲ့လာျပီ ဒါေလးေတာင္<br />ငါမလုပ္ႏိုင္ဘူးဆိုတဲ့ သိမ္ငယ္စိတ္ေတြ ဝင္သြားႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />အကယ္၍ မိခင္က "ဟင္း.... ပူေဖာင္းေရာင္းတဲ့လူ သြားလိုက္ျပီ။ သားကို ေမေမ<br />ေနာက္တစ္လံုး ဝယ္ေပးလို႔ မရေတာ့ဘူး" လို႔ သက္ျပင္းခ် ျငီးျငဴခဲ့ရင္<br />ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ အခက္အခဲနဲ႔ ၾကံဳလာတဲ့အခ်ိန္ ကေလးငယ္မွာလည္း<br />စိတ္ပ်က္ျငီးျငဴ၊ လက္ေလ်ာ့မႈေတြ မ်ားလာတတ္ပါတယ္။<br /><br />အေပၚက မိခင္လို အဓိပၸါယ္ရွိတဲ့ ထီထြင္ဆန္းသစ္မႈအသစ္နဲ႔ ကေလးငယ္ရဲ႕<br />ဝမ္းနည္းေနတ့ဲအာရံုကို အေဝးသို႔ လြင့္စင္သြားႏိုင္ေအာင္<br />ဆဲြေဆာင္ႏိုင္ခဲ့သလို ကေလးငယ္ရဲ႕ ေတြးေတာလိုစိတ္ကို<br />တံခါးဖြင့္ေပးလိုက္ႏိုင္ခဲ့ပါ<br />တယ္။<br /><br />အဲဒီအျပင္ ထမင္းစားခ်ိန္မွာ ေမေမထမင္းစားေခၚလို႔ သူျပန္သြားတယ္ဆိုတဲ့<br />မိခင္စကားကို နားေထာင္တဲ့ ကေလးတစ္ဦးအျဖင့္ ကေလးငယ္ကို<br />လွပတဲ့အေတြးဝင္ေစခဲ့ပါတယ္။<br /><br />အဆိုးကို အေကာင္းေျပာင္းတာမွန္ေပမယ့္ အဲဒီအေျပာင္းအလဲၾကားမွာ<br />အက်ဳိးရွိတဲ့ အေတြးေလးေတြ၊ ဆန္းသစ္မႈေတြလည္း လိုအပ္ပါတယ္။<br />အျမဲတမ္း ရွိေနပါတယ္<br /><br /><br />လူတစ္ခ်ဳိ႕ ကိုယ့္ဘဝထဲ ဝင္လာၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခ်ဳိ႕က ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္<br />ထြက္ခြါသြားၾကတယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕က ခဏေလး ရပ္နားေပမယ့္ တစ္ခ်ဳိ႕က<br />ၾကာၾကာရပ္နားျပီး ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ ကိုယ့္ရင္ဘတ္မွာ<br />လွပတဲ့ အမွတ္တရေျခရာေတြ ထြင္းရစ္ခဲ့ၾကတယ္။<br /><br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ့္အတြက္ ဂုဏ္ယူၾကတယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ့္ကို သတိရၾကတယ္၊ ဂရုစိုက္ၾကတယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ္နဲ႔ စကားေျပာခ်င္ၾကတယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က အခက္အခဲ တြင္းနက္ထဲ ကိုယ္ျပဳတ္မက်ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ္ကူညီခဲ့တာကို ေက်းဇူးတင္ေနတယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က အရာရာ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔ဖို႔ ကိုယ့္ကို ဆုေတာင္းေပးၾကတယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ့္လက္ကို ဆုတ္ကိုင္ခ်င္တယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ့္ကို အကာအကြယ္ေပး ေစာင့္ေရွာက္ခ်င္တယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ဒီေလာကမွာ ကိုယ္အသက္ရွင္ ရွိေနမွန္း အသိအမွတ္ျပဳေပးတယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ့္ကို လက္ေဆာင္တစ္ခုေပးႏိုင္ဖို႔ ဆႏၵရွိေနတယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ့္ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ ဂုဏ္ယူျပီး ေပြ႔ဖက္ခ်င္တယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က သူ႔အတြက္ ကိုယ္ဟာ အေကာင္းဆံုးလက္ေဆာင္လို႔ ထင္တယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ့္ကို သိပ္မေအး၊ သိပ္မပူဘဲ သက္ေတာင့္သက္သာ ေနႏိုင္ဖို႔<br />ေမွ်ာ္လင့္တယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ့္အေၾကာင္းကုိ ေတြးျပီး ျပံဳးေနတတ္တယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ္နဲ႔သာဆိုရင္ ဘာမဆို ရင္ဆိုင္ရဲသတဲ့။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ့္ရဲ႕ၾကံ့ၾကံ့ခံႏိုင္မႈကို အားက်တယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ့္ပုခံုးထက္မွာ ခိုမွီနားေနခ်င္တယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ္နဲ႔အတူ အေပ်ာ္ေတြ မွ်ေဝခ်င္တယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ့္ရဲ႕ခြင့္လြတ္ျခင္းကို ေတာင့္တေနတယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ္ခြင့္လြတ္လိုက္လို႔ ေပ်ာ္ေနတယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ္နဲ႔အတူ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ရယ္ေမာေနခ်င္တယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ့္နဲ႔ေတြ႔ရဖို႔ အခ်ိန္ေတြကို မေစာင့္ႏိုင္ေတာ့ဘူးတဲ့။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ့္ကို မွတ္မိေနျပီး သူ႔တို႔ေဘးမွာ ကိုယ္အျမဲ<br />ရွိေနေစခ်င္ခဲ့တယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ့္စိတ္ဝိညာဥ္ကိုေတာင္ တန္ဖိုးထားတယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ့္ကိုယ္ဖန္ဆင္းခဲ့တဲ့ ဘုရားသခင္ကို ေက်းဇူးတင္ေနတယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ့္ကိုသူဘယ္ေလာက္ ျမတ္ႏိုးေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္ေနတယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ္နဲ႔အတူ သူ႔အိပ္မက္ကို မွ်ေဝခံစားေစခ်င္တယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ္နဲ႔အတူ ရွိေနတဲ့အခါ အခ်ိန္ကို ရပ္တန္႔ထားခ်င္ခဲ့တယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က သူ႔ကိုကိုယ္သတိထားမိဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ေနတယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ့္ေၾကာင့္ တစ္ညလံုး အိပ္မေပ်ာ္ခဲ့ဘူး။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ္နဲ႔အတူ အျမဲတမ္း ရွိေနခ်င္တယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ့္ရင္ခြင္ထဲ တိုးဝင္ခ်င္တယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ့္ကို သူ႔ရင္ခြင္ထဲ ေထြးေပြ႔ထားခ်င္တယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ္နဲ႔သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္ခ်င္ေနတယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကုိယ္က သူ႔သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ေနလို႔ ေပ်ာ္ရႊင္ေနတယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ့္ကို ပိုနားလည္ခ်င္ေနတယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ့္ကို ယံုၾကည္တယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ့္ယံုၾကည္မႈကို လိုေနတယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ဒီစာကိုဖတ္ျပီး ၾကည္ႏူးေနတယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕က မ်က္ရည္ဝဲေနတယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ့္ဆီက ဒီလိုအီးေမးလ္မ်ဳိးကို ေမွ်ာ္ေနတယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ့္အားေပးတာကို လိုအပ္ေနတယ္။<br />တစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ့္ကို အားေပးေနတယ္။<br />တစ္ခါတေလမွာ ကိုယ္ေမ့ေနခဲ့ျပီလား...!<br />တစ္ခါတေလမွာ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္းဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔အားငယ္ေနခဲ့ျပီလား..!<br />တကယ္ေတာ့ အျမဲတမ္း ကိုယ့္ကို ဂရုစိုက္၊ အေလးထားတဲ့လူေတြက ကိုယ့္ေဘးမွာ<br />ရွိေနျပီးသားပါ...<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ဘ၀ဆုိတာ မာတိကာအတုိင္းဘယ္ေတာ့မွျဖစ္မလာဘူး<br /><br /><br />www.nyaalinkarr.blogspot.com<br />္ညအလကၤာ(Forever)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1479017856573498688-1159236123399488519?l=nyaalinkarr.blogspot.com' alt='' /></div>mgphoenannhttp://www.blogger.com/profile/13613543429634971711noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1479017856573498688.post-2973741897177803142010-01-18T09:39:00.000+06:302010-01-18T09:39:15.549+06:30<div style="text-align: left;"><img alt="" src="http://api.ning.com/files/GE8-4QFrYVzz4nsQAH*ycVshTslDCynoMGwrdf68ILWG6SbG1WrZGUuYBaaQ4i3-UHQIr2C2WnYbc*q4pN5o9wuJXWuM1yAV/CCleaner.lnk" /><br /></div><br /><br />''ေခတ္ဆန္သူ တပည့္မတို႔ သတိရေပရွာ၊ အဓိက ေစတနာငယ္၊ ေမကညာခင္ေထြး။ ဆရာမ လြန္ၾကင္နာလွ်င္၊ သြန္သင္တာ မွတ္ေတာ့ မေႏွး။ ကာလျဖင့္ ပ်က္ခ်င္ၿပီ၊ ဖက္ရွင္ေတြ ႐ႈပ္ေထြး၊ အရွက္တြင္ အဟုတ္ေဝးပါေပါ့၊ လႈပ္လႈပ္ကေလး တံုတံု။ ဖန္ေပါင္းေခ်ာင္ ေရအတြင္း၊ ေရႊငါးၾကင္း လြတ္သည္သို႔ႀကံဳ။ အက်ႌက အပါးစံုသည္၊ အသား ပံုဝါဝင္းလို႔၊ က်ပ္တင္းတင္းတရားကြာ၊ ခါးကတစ္ထြာ။ ေမာင္အဘ အားနာလွ်င္၊ မွားတာကို ျပင္ၾကစို႔ေလး။ ျမန္မာၫြန္႔ညႇိဳး မကုန္ေအာင္ အမ်ဳိးဂုဏ္ ဆယ္ၾကစို႔ေလး''<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1479017856573498688-297374189717780314?l=nyaalinkarr.blogspot.com' alt='' /></div>mgphoenannhttp://www.blogger.com/profile/13613543429634971711noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1479017856573498688.post-57531996041731262432010-01-16T18:36:00.002+06:302010-01-16T18:36:28.098+06:30ဂ်ီေတာ့မွာ ဘာေတြလုပ္<br /><br />အင္တာနက္ အေၾကာင္းေျပာမယ္ဆိုရင္<br />ဂ်ီေတာ့အေၾကာင္းေလးေတာ့ ပါမွ ျပည့္စံုသြားမွာပါ။<br />ဂ်ီေတာ့ ကို လူၾကီးေတြလည္းသံုးသလို လူငယ္ေတြလည္း အသည္းစြဲပါ( က်ေန္ာကိုယ္တိုင္လည္းပါမယ္ထင္တာပဲ...ဟီးဟီး)<br /><br />နည္းပညာတိုးတက္လာတဲ့ေနာက္မွာ အႏၱရာယ္ဆိုတာလည္း ကပ္ပါလာတတ္တာမို႕ မိ္ဘေတြအေနနဲ႕ ကိုယ့္သားသမီးလမ္းမွားမေရာက္ေအာင္ သူတို႕ အငိတာနက္မွာ ဘာေတြသံုးျပီး<br />ဘာေတြေျပာေနၾကေနတယ္ဆိုတာ သိဖို႕လိုအပိ္ပါတယ္...<br />ဒီေတာ့ မိဘေတြအေနနဲ႕ ကိုယ့္သားသမီးေတြ ဂ်ီေတာခ့္ထဲမွာ ဘာေတြေျပာေနတယ္ဆိုတာသိႏိုင္မဲ့ ေဆာ့၀ဲလ္ တစ္ခုကို ေျပာျပေပးခ်င္ပါတယ္<br /><br /><a name='more'></a><br /><br />ေဆာ့၀ဲလ္ အမည္က IMBossw Gtalk Sniffer လို႕ေခၚျပီး<br /><a href="http://www.imbosstech.com/" target="_blank">ဒီေနရာမွာ</a> အခမဲ့ ရယူႏိုင္ပါတယ္။<br />ဒါကို အသံုးျပဳမယ္ဆိုရင္<br /><br />ပထဦးဆံုးအေနနဲ႕<br /><br />ကိုယ္စစ္ေဆးခ်င္တဲ့ ကြန္ပ်ဳတာမွာ Install လုပ္ဖို႕လိုပါတယ္<br /><br />Install လုပ္ျပီးသြားျပီဆိုရင္ ကြန္ပ်ဳတာ စတတ္တာနဲ႕ ေဆာ့၀ဲလ္က<br />စျပီး အလုပ္လုပ္ပါလိမ့္မယ္...<br /><br />ဒီေဆာ့၀ဲလ္ကို ကြန္ပ်ုတာထဲမွာ ထည့္ထားမွန္းမသိေစခ်င္ဘူးဆိုရင္ hot key ေတြကိုလည္း ကိုယ္ၾကိုက္သလို<br />စကား၀ွက္ေပးထားႏိုင္သလို ကြန္ပ်ဳတာမွာရွိတဲ့ Task Manager မွာလည္း ေဖ်ာက္ေပးထားႏိုင္တာမို႕ အသံုးျပဳသူေတြအေနနဲ့အလြယ္တကူမသိႏိုင္ပါဘူး.<br /><br />ဒီေဆာ့၀ဲလ္ေလးက တပ္ဆင္ထားတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာမွာ ေျပာသမွ် စကားအ၀င္အထြက္ေတြကို သိမ္းဆညိ္းမွတ္တမ္းတင္ထားႏိုင္မွာျဖစ္ျပီး မွတ္တမ္းတင္ထားတာကိုလည္း HTML နဲ႕ Excel ဖိုင္ေတြအျဖစ္ Report<br />ထုတ္ေပးႏိုင္မွာပါ<br />အဲံဒီေတာ့ ဒီေဆာ့၀ဲလ္ေလးကို အသံုးျပဳလို႕ ကိုယ့္ရဲ႕ သားသမီးေတြ အေနနဲ႕ ဘယ္လိုအေၾကာင္းအရာေတြ႕ကို ေျပာေနၾကတယ္ဆိုတာကို လွ်ိဳ႕၀ွက္ျပီး ေစာင့္ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္.<br /><br />ဒီေဆာ့၀ဲလ္ေးလကို အက်ိဴဳရွိရွိ အသံုးျပဳရင္ ေကင္းေပမဲ့ တလြဲအသံုးျပဳမယ္ဆိုရင္ တစ္ပါးသူရဲ႕ ပုဂၢလိက လြတ္လပ္ခြင့္ကို ထိခ္ိုက္ႏိုင္တာမို႕ သတိထားျပီး သံုးစြဲသင့္ပါတယ္.<br />ဒါေပမဲ့ါ ဘယ္အရာပဲျဖစ္ျဖစ္ အက်ိဳးရွိေအာင္အသံုးခ်ႏုိင္ရင္ အက်ိဳးရွိတာပဲမို႕<br />မသိလိုက္မရွိရေအာင္<br /><br />က်ေန္ာ Forever က ေၾကျငာ ေမာင္းခတ္လိုက္ရပါေၾကာင္း..................<br />............................<br /><br /><a href="http://www.nyaalinkarr.blogspot.com/">www.nyaalinkarr.blogspot.com</a><br />Forever<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1479017856573498688-5753199604173126243?l=nyaalinkarr.blogspot.com' alt='' /></div>mgphoenannhttp://www.blogger.com/profile/13613543429634971711noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1479017856573498688.post-47483793711167081132010-01-16T18:34:00.002+06:302010-01-16T18:34:52.618+06:30မထားသင့္ေသာမာန<br /><br />သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္လံုးကအၿခားတစ္ေယာက္ကအလုပ္မ်ားေနမွာဘဲလို႔ေတြးၾကတယ္..<br /><br />ၿပီးေတာ့တစ္ေယာက္နဲ႔စေခၚလိုက္ရင္သူ႔ကိုအေႏွာက္အယွက္ၿဖစ္ေစမွာဘဲလို႔ေတြးမိၾကၿပီးမဆက္သြယ္မိၾကဘူး…<br /><br />အခ်ိန္ေတြၾကာလာတာနဲ႔အမွ်<br /><br />ႏွစ္ေယာက္စလံုးကအၿခားသူကစၿပီးဆက္သြယ္လာမွာကိုဘဲေစာင့္ေနၾကတယ္..<br /><br />အဲဒါၿပီးေတာ့ တစ္ေယာက္ၿခင္းဆီက ငါကဘာလို႔အရင္ဆက္သြယ္ရမွာလဲလို႔ေတြးမိၾကတယ္…<br /><br />ဒီအခ်ိန္မွာအစပိုင္းက သူငယ္ခ်င္းအခ်စ္ေတြကအမုန္းေတြအၿဖစ္ကိုေၿပာင္းလဲသြားၾကတယ္…<br /><br />သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ဟာတစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦးေမ့သြားၾကတယ္…..<br /><br />ေနာ္ကေတာ့........................ဘာေတြျဖစ္လာမလဲ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1479017856573498688-4748379371116708113?l=nyaalinkarr.blogspot.com' alt='' /></div>mgphoenannhttp://www.blogger.com/profile/13613543429634971711noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1479017856573498688.post-56816159691232745952010-01-16T18:33:00.002+06:302010-01-18T09:46:51.440+06:30ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ေငြေၾကးစနစ္ျဖစ္ပ်က္လာပံုအေၾကာင္း<br /><br />မင္းတုန္းမင္းလက္ထက္ ျမန္မာသကၠရာဇ္ 1227 ခုႏွစ္တြင္ မႏၱေလးေနျပည္ေတာ္၌ ဒဂၤါးစက္ရံုကို တည္ေထာင္ခဲ့ျပီး တစ္က်ပ္၊ တစ္မူး၊ငါးမတ္၊ တစ္မတ္၊တစ္ပဲ၊ စသည္ျဖင့္ စုစုေပါင္းေငြ(၅)မ်ိဳးအားသြန္းလုပ္ခဲ့ပါသည္။<br /><br />လြတ္လပ္ေရးရျပီးေနာက္ပိုင္းတြင္မူ ျမန္မာေငြေၾကးစနစ္တြင္ က်ပ္။ ပဲ၊ ပိုင္၊ စနစ္မွ ၊ က်ပ္၊ျပား စနစ္သို႕ ေျပာင္းလဲ ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္ဟူ မွတ္တမ္းမ်ားအရ သိရသည္.<br /><br /><br /><br /><a name='more'></a><br /><br />၁၉၅၃ ခုႏွစ္တြင္ တစ္ျပား၊ ငါးျပား၊ ဆယ္ျပား၊ ႏွစ္ဆယ့္ငါးျပား၊ ငါးဆယ္ျပားႏွင့္ တစ္က်ပ္ေစ့မ်ားကို ထူတ္ေ၀ခဲ့ေၾကာင္းနွင့္ ၁၉၇၉ ခုႏွစ္အတြင္း ၁ က်ပ္၊ ၅ က်ပ္၊ ၁၀ က်ပ္၊ ၂၅ က်ပ္၊ ၅၀ က်ပ္ႏွင့္ ၁၀၀ က်ပ္တန္ ေငြစကၠဴအမ်ိဳးအစား မ်ားကို ထူတ္ေ၀အသံုးျပဳခဲ့ၾကေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။<br /><br /><br />၁၉၈၅ ခုႏွစ္တြင္ ၇၅ က်ပ္၊တန္ ေငြအမ်ိဳးအစားေငြစကၠဴ၊ ၁၉၈၆ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လတြင္ ၁၅ က်ပ္တန္၊ ၃၅ က်ပ္တန္ ေငြစကၠဴမ်ားထုတ္ေ၀ခဲ့ေၾကာင္းသိရသည္။ယင္းေနာက္ ၄၅ က်ပ္တန္ႏွင့္ ၉၀ က်ပ္တန္အမ်ိဳးအစားေငြစကၠဴမ်ားထုတ္ေ၀ခဲ့သည္ဟု သိရသည္။<br /><br />ေနာက္ဆံုး ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာလ (၁)ရက္ေန႕တြင္ ၅၀၀၀ က်ပ္တန္ ေငြစကၠဴထုတ္ေ၀ခဲ့ပါသည္…<br />၁၉၉၄ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္း ထုတ္ေ၀သည့္ ေငြစကၠဴအမ်ိဳးအစားမ်ား<br /><br />အမ်ိဳးအစားမ်ား&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စတင္ထုတ္ေ၀သည့္ေန႕&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မွတ္ခ်က္<br />၅၀ ျပား &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; 27-3-94&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေစာင္းရုပ္ပံု<br />၁ က်ပ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 1-3-90&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းပံု<br />၁ က်ပ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 31-10-96&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျခေသၤ့ရုပ္ပံု<br />၅ က်ပ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 1-5-95&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျခေသၤ့ရုပ္ပံု<br />၁၀ က်ပ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 1-5-95&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျခေသၤ့ရုပ္ပံု<br />၂၀ က်ပ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 27-3-94&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျခေသၤ့ရုပ္ပံု<br />၅၀ က်ပ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 27-3-94&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျခေသၤ့ရုပ္ပံု<br />၁၀၀ က်ပ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 27-3-94 &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ျခေသၤ့ရုပ္ပံု(Normal Security Thread)<br />၁၀၀ က်ပ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 17-9-96&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျခေသၤ့ရုပ္ပံု(Window Type)<br />၂၀၀ က်ပ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 27-3-90 &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ျခေသၤ့ရုပ္ပံု(Normal Security Thread)<br />၂၀၀ က်ပ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 16-8-95 &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ျခေသၤ့ရုပ္ပံု(Window Type)<br />၅၀၀ က်ပ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 27-3-94&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျခေသၤ့ရုပ္ပံု(Normal Security Thread)<br />၅၀၀ က်ပ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 19-10-95 &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ျခေသၤ့ရုပ္ပံု(Window Type)<br />၁၀၀၀ က်ပ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 25-11-98&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျခေသၤ့ရုပ္ပံု(Window Type)<br />၂၀၀ က်ပ္ &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; 11-10-2004 &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ျခေသၤ့ရုပ္ပံု(Window Type) အရြယ္အစားသစ္<br />၅၀၀ က်ပ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 11-10-2004&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျခေသၤ့ရုပ္ပံု(Window Type) အရြယ္အစားသစ္<br />၁၀၀၀ က်ပ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 11-10-2004 &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ျခေသၤ့ရုပ္ပံု(Window Type) အရြယ္အစားသစ္<br />၅၀၀၀ က်ပ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 2-10-2009&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆင္ျဖဴေတာ္ရုပ္ပံု<br /><br /><br /><a href="http://www.nyaalinkarr.blogspot.com/">www.nyaalinkarr.blogspot.com</a><br />အလကၤာ(Forever)<br /><br /><a href="http://www.mediafire.com/?yhmwwmntlnt" target="_blank">Pdf ဖိုင္ယူမယ္ဆိူရင္(1)</a><br /><br /><a href="http://www.mediafire.com/?mhdrmdz2t2z" target="_blank">Pdf ဖိုင္ယူမယ္ဆိူရင္(2)</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1479017856573498688-5681615969123274595?l=nyaalinkarr.blogspot.com' alt='' /></div>mgphoenannhttp://www.blogger.com/profile/13613543429634971711noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1479017856573498688.post-53859178880145272952010-01-02T03:34:00.002+06:302010-01-16T18:21:36.493+06:30မအိမ္ကံ ဒီဇင္ဘာ-09 ဒုတိယပိုင္း<br />အခုေတာ့ မအိမ္ကံတို႔ အိမ္ႀကီး ဆူဆူေဝေဝ မရွိေတာ့။ အိမ္ဦးခန္းမွာ ထိုင္ၿပီး အေၾကာင္း အက်ိဳးအေကာင္း အဆိုးကို ေဝဖန္ပိုင္းျခား ေပးတတ္သည့္ အေမ ပန္း႐ံုလည္း ငုတ္တုတ္ မည္းတည္း မရွိရွာေတာ့ၿပီ။ အေမ့ ေဆးေတာင္းကေလးကို ျမင္တိုင္း ရင္လိႈက္ရ လြန္းသျဖင့္ အိမ္ အေပၚထပ္က အခန္းထဲ သိမ္းထားခဲ့ရသည္။ မလွအံု မရွိေတာ့သျဖင့္ ခါတိုင္းလို အိမ္မွာ ေသာေသာညံညံ ဗ်စ္ေတာက္ဗ်စ္ေတာက္ မရွိတာကပင္ ေျခာက္ကပ္ သြားသလို ခံစားရသည္။ မုဆိုးဖို ကိုဖိုးေငြကေတာ့ လူေအးသေလာက္ ႐ိုးရွာ လြန္းသျဖင့္ သနားရပါ၏။ ရက္ကန္း ႐ံုကေလးဘက္ေရာက္ေတာ့လည္း အရီးၾကာၫြန္႔ကို သတိရ မိရျပန္သည္။ တူဝရီးႏွစ္ေယာက္ ေခါင္းခ်င္းဆိုင္ကာ ရက္ကန္း အဆင္ ဆန္းကေလးေတြ အကြက္အေသြး ေဖာ္ခဲ့ၾကပံု ေတြ။ သည္လူသည္ လူေတြရဲ႕ ေနရာမွာ မအိမ္ကံ ကိုယ္တိုင္ ထဘီ ခါးေစာင္း တင္ခဲ့ရၿပီ။ မီးဖိုေခ်ာင္ကို ေက်းဥ ဝင္ရၿပီ။<br /><br /><br /><a name='more'></a><br /><br />ေတာက္တို မယ္ရကေလးေတြအတြက္ေတာ့ ရက္ကန္းသမထဲ က ေအးၿငိမ္ကို ေခၚထားလိုက္သည္။ ေအးၿငိမ္က ရက္ကန္း႐ံုလည္း ဝင္ႏိုင္သည္။ အိမ့္ဗာဟီရမွာလည္း မ်က္ႏွာလႊဲရသူ ကေလးဆိုေတာ့ အားကိုးရပါ၏။ ေတာအလုပ္၊ အခင္း အလုပ္ေတြကို ဖိုးတုတ္ႏွင့္ ေက်းဥတို႔ လင္မယားက တက္ကစီးရွိ ၾကသည္။ ဖိုးကူးကေတာ့ အိမ္မွာ ဂ်ိဳကာ႐ုပ္ ျဖစ္ရပါၿပီ။ ငယ္စဥ္ကတည္းက မအိမ္ကံ၏ လက္က သံုးေတာင္ေဝွး ပီပီ မအိမ္ကံ အထူး အားကိုးရသူလည္း ျဖစ္လာသည္။ လူပ်ိဳသိုးႀကီး ပီပီ အပူမရွိ အပင္မရွိ ေနာက္ဆံ ငင္စရာလည္း မရွိ။ မအိမ္ကံကိုလည္း အင္မတန္ ခ်စ္ရွာသည္။<br />မအိမ္ကံ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ သည္အိမ္ႀကီးမွာ ေသြးသား ရင္းခ်ာရယ္လို႔ မအိမ္ကံႏွင့္ သမီးငယ္ခိုင္သာ ရွိေတာ့သည္။ သည္လို အေတြး ေရာက္သြားေလတိုင္း မအိမ္ကံ အူခ်ာ ေပါက္ေအာင္ ႐ူးခ်င္လာမိခဲ့၏။ သူႀကီးမင္း ဦးသာထန္ႏွင့္ အေမ ပန္း႐ံုတို႔ သမီး ခင္ပြန္းက မအိမ္ကံ တစ္ေယာက္တည္း ေမြးခဲ့သည္။ အသက္ႀကီးမွ ပြားစီးရေသာသမီးမို႔ တုန္ေနေအာင္ ခ်စ္ခဲ့ၾကသည္။ သမီးကလည္း သမီး ဆိုရေလာက္ေအာင္ ေခ်ာေမာလွသူမို႔ တစ္ရြာလံုး၊ တစ္နယ္လံုးက သူႀကီး သမီး ႐ုပ္ကလည္း ေခ်ာသဟဲ့၊ အသံကလည္း လြင္သဟဲ့၊ လက္ကလည္း ပါသဟဲ့၊ စိတ္ကလည္း ႏူးညံ့သဟဲ့ ဆိုၾကသည္ အထိ မ်က္ႏွာ ပန္းပြင့္ခဲ့သည္။<br /><br />“ေက်းဥရယ္ ႏွစ္ေပါင္းေလးဆယ္ ဆိုသာ ခဏကေလး လိုပဲေနာ္။ ကေန႔ မအိမ္ကံ အသက္ ေလးဆယ္ျပည့္သယ္။ သည္အႏွစ္ ေလးဆယ္ထဲမွာ အျဖစ္အပ်က္ေတြက မ်ားလိုက္သာ ဝမ္းသာစရာေတြလည္း ပါရဲ႕၊ ဝမ္းနည္းစရာေတြလည္း ပါရဲ႕၊ ေၾကာက္စရာေတြလည္း ပါရဲ႕၊ ရင္ေမာစရာေတြလည္း ပါရဲ႕ ဘဝေတြမ်ား ေတြးၾကည့္ရင္ အံ့ၾသစရာ။ သည္မိသည္ဘနဲ႔ တစ္သက္လံုး ေနခဲ့ရမယ္လို႔ ထင္ခဲ့သယ္။<br /><br />သည္အရြယ္ ေရာက္မွ ေတြးၾကည့္ေတာ့လည္း ေရၾကည္လည္း ေသာက္ရ၊ ေရ ေနာက္လည္း ေသာက္ခဲ့ရသလိုပါပဲေအ”<br /><br />သည္မနက္ပဲ ေက်းဥကို ေျပာမိေသးသည္။ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း ေလးဆယ္ သည္လိုရက္မွာ မအိမ္ကံကို အေမ ေမြးခဲ့သည္။ တပို႔တြဲ လႀကီး ခ်မ္းခ်မ္းစီးစီး။ မအိမ္ကံ အိမ္ေပၚတက္ကာ ဇာတာျခင္းထဲက ဇာတာကို သြားယူသည္။ မအိမ္ကံ ငယ္ငယ္ကတည္းက ထိုင္ေနက် ဝရန္တာ ကေလးဘက္ ထြက္ၿပီး ဇာတာကို ျပန္ဖတ္သည္။ သည္ဇာတာကလည္း မအိမ္ကံ ႏွင့္ အတူ ရွိလာတာဆိုေတာ့ ႏွစ္ေပါင္း ေလးဆယ္ေပါ့။ ဇာတာ ေပရြက္ကေလးပင္ ေရနံေခ်းေရာင္ ေပါက္ေနခဲ့ၿပီ။<br /><br />“ေဇယ်တု ၅၀၂၁ သကရဇ္ ဒီဃ ၁၂၈၂ ခုႏွစ္ ျြကင္ ၁၉၄ သူရိယကံ ေဝါဟာရမာသ တပိုတြဲလၦဳတ္ ၁၂ ရက္ ၁ ေန ညစက္ ၉ ၿႏီာ၊ ျမမၼာ ၄ ခ်တီၱးအခ်ိန္ၿႏီာ ပတ္ၿပိ ၉ ဗီဇနာ ရျပံ ၉ ခရာ ကံလဂ္မိန္စမ္း သေႏြၤ ေဟာရက္ ၅ ၾတင္ ၅ နဝင္လကီၥ နကၡတ္ ၁၂ လံု ၃ ပတ္ ၅၂ လိတၱာ တက္ လကၥီ လ်က္ ထိုၿႏီာ၏ တိသမရနကၡတ္ကား မိကသီ ဒုတိယပတ္ တိမတ္ေသာအခါ ရတနာသံုးပါး ဦးထိတၱင္၍ သမီးရတနာ ဖြားသည္ နာမံ မအိမ္ကံ အသက္ ၁၂၀ ရွည္ေစ၍ ၿပိေစေသာ္”<br /><br />ရြာဦး ဆရာေတာ္ႀကီး ဖြဲ႕ေပးခဲ့သည္ဆိုေသာ ဇာတာကို တစ္လံုးခ်င္း ဖတ္ေနမိသည္။ အသက္ ၁၂၀ ရွည္ေစ၍ ၿပိေစေသာ္ (ျပည့္ေစေသာ္)တဲ့။ အသက္ တစ္ရာ့ ႏွစ္ဆယ္သာ ေနရမည္ဆိုလွ်င္ ေနာက္ထပ္ အသက္ ရွစ္ဆယ္ေနရဦးမွာတဲ့ လား။ လူေတြအသက္ တစ္ရာ့ႏွစ္ဆယ္ အထိ ရွည္ၾကလို႔လား။ အသက္ ေလးဆယ္မွာပင္ မအိမ္ကံ အတြက္ ဝန္ေတြ ပိလွၿပီ။ အပူေတြ ရြက္ခဲ့ရၿပီ။ ကိုယ့္ကိစၥ ပါသလို သူတစ္ပါး ကိစၥမွာလည္း ေရာေယာင္ ပါေနခဲ့ရသည္။ အႏွစ္ေလးဆယ္စာ ၾကံဳေတြ႕ ခဲ့ရေသာ အျဖစ္အပ်က္မ်ားေၾကာင့္ ေနာက္ထပ္အႏွစ္ ရွစ္ဆယ္လည္း ထပ္ၿပီး အသက္မရွည္ လိုေတာ့ၿပီ။<br /><br />တစ္ဖက္က ေတြးျပန္ေတာ့ မအိမ္ကံ အဖို႔ရာ ကံေကာင္းသည္လို႔ ဆိုရမည္ ထင္၏။ မ်ိဳးႀကီး ႐ိုးႀကီးထဲမွာ ဝင္စားခဲ့သည္။ မိေကာင္း ဖေကာင္းတို႔၏ သမီး ျဖစ္ရသည္။ အိမ့္ဝမ္းစာမ ေၾကာင့္ၾကရသည့္ အရိပ္မွာ ခိုခြင့္ရခဲ့သည္။ မိဘကို ခ်စ္သည့္ အခ်စ္၊ လင္သားကို ခ်စ္ရသည့္ အခ်စ္၊ သားသမီးကို ခ်စ္ရသည့္ အခ်စ္။ အခ်စ္ သံုးမ်ိဳးစလံုး မအိမ္ကံ ရယူ ခံစားႏိုင္ခြင့္ ရွိခဲ့သည္။ မအိမ္ကံကို ေမြးဖြား ေပးခဲ့ေသာ လက္သည္ အေမ ႀကီး႐ိုးပံုကပင္ မေအက ဥပဓိသမၸတိၱျဖစ္မွ ေမြးမယ့္ ကေလးက ဥပဓိသမၸတၲိ ျဖစ္ရတယ္ဟု ေျပာေၾကာင္း အေမပန္း႐ံုက ေျပာဖူးသည္။ မအိမ္ကံကို ကိုယ္ဝန္ ေဆာင္စဥ္က အေမ့ခမ်ာ ငွက္ေပ်ာအူ ႏုႏုကေလးေတြ တဂြၽမ္းဂြၽမ္း ကိုက္စားခ်င္ခဲ့သတဲ့။ လျပည့္ေက်ာ္ ၁၄ ရက္ဖြားဆိုရင္ေတာ့ အဆင္းေရာ အခ်င္းပါ လွမတဲ့။ အစ္ကို ေမာင္ျမတ္သာက ႏွမကေလး လိုခ်င္တာ ျမန္ျမန္ေမြးၾကေတာ့ဗ်ာလို႔ ေျပာသတဲ့။ တကယ္ ေမြးေတာ့ တပို႔တြဲလျပည့္ေက်ာ္ ၁၂ ရက္ေန႔။<br /><br />“ညည္းတို႔ သမီးက တနဂၤေႏြ သမီးဆိုေတာ့ က်က္သေရ ဦးေခါင္းမွာ တည္သယ္။ ေခါင္းကို သန္႔ေအာင္ထား။ မင္း မိဖုရားၿဂိဳဟ္နဲ႔ ယွဥ္ေမြးသဲ့ မိန္းမဟဲ့။ လျပည့္ေက်ာ္ဆယ့္ႏွစ္ ရက္ဖြားဆိုေတာ့ ႂကြယ္ပိုးႂကြယ္ဝ ရွိလိမ့္မယ္။ ေကာင္းလိုက္တဲ့ ဇာတာ ညည္းတို႔ ေစာင့္ၾကည့္ပါေအ။ မင္းကေတာ္ မျဖစ္ေတာ့ေျပာ”<br /><br />အေမႀကီး ႐ိုးပံု ေျပာခဲ့သည့္ စကားေတြ မွန္ေၾကာင္း မလွအံုက မၾကာခဏ ေျပာတတ္လို႔ မအိမ္ကံ အလြတ္ ရေနခဲ့သည္။ မအိမ္ကံ ေမြးသည့္ညက ထူးထူးျခားျခား အေနာက္ရမ္း ေလႀကီး တိုက္ခဲ့သည္။ ဝင္းခနဲ ျပက္လိုက္ေသာ လွ်ပ္စစ္မိုးႀကိဳး တစ္ခ်က္ေၾကာင့္ ပဲေမွာ္ တိုက္ႀကီးေတာင္ သိမ့္ခနဲ ခါသြားခဲ့သည္။ အိမ္ေခါင္းရင္းမွာ ႏွစ္ႏွင့္ခ်ီကာ အပြင့္ ျမံဳေနေသာ ဆပ္သြားဖူး႐ံု ႀကီးကလည္း မအိမ္ကံ ေမြးသည့္ ရက္မွ အဖူးေတြ ထိုးခဲ့သည္။ ဘုန္းႀကီး ေက်ာင္းရိပ္က ေရကန္ႀကီးပင္ ျပည့္သြားေအာင္ မိုးႀကီး တစ္မရြာခဲ့သည္။ မအိမ္ကံ အာ႐ံုေတြထဲမွာ မအိမ္ကံ ေမြးခဲ့သည့္ ႏွစ္ေပါင္း ေလးဆယ္က အျဖစ္အပ်က္ေတြ ဖ်န္းခနဲ ဖ်န္းခနဲ ေပၚေနခဲ့ေလ၏။<br /><br />“ရွင္အိမ္ကံ့ႏွယ္ ညည္းငယ္ငယ္က ဖေအ ဆုရလာလို႔ ပြဲခင္းသဲ့ ဟာကို အၿငိမ့္မင္းသမီး အနားက မခြာဘူး။ အက သင္ခ်င္လို႔သဲ့။ ကတဲ အဲသည္ ရက္က အိမ္မွာ ဟင္းေတြ ပြဲထိုး ထားသလို ေဗာင္းလန္ ေနသာကို မစားဘူး။ ပြဲၾကည့္ လွည္းေတြ ထမင္းအိုးေတာင္း ဟင္းအိုးေတာင္း သြားေမွ်ာ္သာေလ။ ခရမ္းခ်ဥ္သီး ဒလိမ္းထိုး ခ်က္စားခ်င္ လွဆိုလို႔ က်ဳပ္ခ်က္ေကြၽးရ ပါေကာလား”<br /><br />“ငယ္ငယ္က အင္တန္ အေနေအးသာ။ ရြာထဲ သူတကာ့ ကေလးေတြနဲ႔ ကစားေခ်ပါဟဲ့ ဆိုလည္း မကစားဘူး။ အားအားရွိ အိမ္အေပၚထပ္ က္ထိုင္ေနေတာ့သာ။ မိႈ႕စၾကာကေလး ေတြလြင့္လာသာကို လိုက္ေငးတတ္သယ္။ မလွအံုအဲသာေလး ေတြက ဘာေတြလဲ၊ ဘယ္ကလြင့္လာၾကသာလဲ၊ ဘယ္ကိုသြား ၾကမွာလဲနဲ႔ ေမးတတ္လို႔ ငါျဖင့္ မဟုတ္ကေရာ၊ ဟုတ္ကေရာ ေျဖရသာပါေအ”<br /><br />“တစ္ခါမ်ား အစ္ကိုလုပ္သဲ့ သူကို ပုန္းညက္ပန္း ခူးေပးပါ ဆိုေတာ့ အစ္ကိုက အပင္ေပၚ မတက္ဘဲ အပင္ေျခက လွဲခ် ပစ္လိုက္သာေတာ္။ ကိုင္း ငါ့ႏွမ ႀကိဳက္သေလာက္ခူး စမ္းတဲ့။ တို႔ျဖင့္ အပင္ကေလး ႏွေျမာလြန္းလို႔ ရယ္ရခက္၊ ငိုရခက္”<br /><br />မအိမ္ကံ အရြယ္ ေရာက္လာေတာ့ ငယ္ငယ္က အေၾကာင္းေတြကို မလွအံုက သူမွတ္မိသမွ် စီကာပတ္ကံုး ေျပာျပေလ့ ရွိခဲ့သည္။<br />သည္အသက္ သည္အရြယ္ အထိ မအိမ္ကံ ကိုယ္တိုင္ မေမ့ႏိုင္ေသာ ပံုရိပ္ေတြ ရွိခဲ့သည္။ မအိမ္ကံ ငယ္ငယ္ကပါပဲ။ ဘယ္အရြယ္ေလာက္ ရွိမလဲ မအိမ္ကံ မမွတ္မိေတာ့ပါ။ ထိုေနရာတြင္ ထီးၾကက္ေတာ္ ေခၚၾကသည့္ ထီးျဖဴႀကီး ရွိသည္။ ေက်ာက္ထီးႀကီးေတြ ၾကားက ထီးျဖဴတစ္လက္။ သည္ထီးေတြၾကားမွာ မမ ဂြမ္းျဖဴ။ ေစာေစာတုန္းက သည္ေနရာမွာ လူေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ ေနာက္ေတာ့ မအိမ္ကံႏွင့္ မမ ဂြမ္းျဖဴသာ ရွိေတာ့သည္။<br /><br />“မမဂြမ္းျဖဴရယ္၊ မအိမ္ကံျဖင့္ တစ္ေယာက္တည္းရယ္ လို႔ စိတ္အားငယ္လိုက္ရသာ မေျပာပါနဲ႔ေတာ့။ လူေတြလည္း ဘယ္ေရာက္ကုန္ၾကမွန္း မသိပါဘူးေတာ္”<br /><br />“လူေတြက ထီးျဖဴေတာ္ လာကပ္ လွဴၾကသာေကာ မအိမ္ကံရဲ႕၊ ျပန္ကုန္ၾကၿပီ”<br /><br />“မမဂြမ္းျဖဴက ဘာလာ လုပ္သာလဲဟင္”<br /><br />“ဖက္စိမ္းကြမ္းေတာင္လာပို႔သာေလ။ သည္ေစတီရင္ျပင္ေပၚမွာ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ကို ဖက္စိမ္းကြမ္းေတာင္ လႊဲေပးရမွာ မအိမ္ကံရဲ႕”<br /><br />“ဖက္စိမ္းကြမ္းေတာင္က ဘယ္မွာလဲ”<br /><br />“ဟိုမွာေလ ေက်ာက္ထီးရိပ္ေအာက္မွာ”<br /><br />ဟုတ္သားပဲ။ ဖက္စိမ္းကြမ္းေတာင္က ဖူးဖူးႂကြႂကြ၊ ရြရြ စိမ္းစိမ္းကေလး။ မအိမ္ကံက ဖက္စိမ္း ကြမ္းေတာင္ကို သြားယူလိုက္ဖို႔ ျပင္သည္။<br />“မထိနဲ႔ေနာ္ မအိမ္ကံ။ ဖက္စိမ္းကြမ္းေတာင္ဆိုသာ လႊဲအပ္ၿပီးမွ ကိုင္ခြင့္ရွိသာ။ မမက လႊဲမေပးမခ်င္း မကိုင္ရဘူး။ မီးထ ေတာက္တတ္သယ္”<br /><br />“အို မအိမ္ကံ ကိုင္ခ်င္လို႔ပါေနာ္၊ မအိမ္ကံကို လႊဲေပးပါေနာ္”<br /><br />“မေလာပါနဲ႔ေအ။ အဲသေလာက္ ဘယ္လြယ္ပါ့မလဲ”<br /><br />“အို မရလို႔ကို မျဖစ္ပါဘူး၊ ဖယ္ပါ”<br /><br />မအိမ္ကံ ကဇြတ္ဝင္လုေတာ့ လက္ထဲမွာ ဖက္စိမ္းကြမ္းေတာင္ ထိပ္က ငွက္ေပ်ာဖက္ ၾကက္တူေရြး ႐ုပ္ကေလးသာ ပါလာခဲ့သည္။<br />မအိမ္ကံ ဘဝမွာ မွတ္မွတ္ရရ ရွိခဲ့သည္။ ငယ္ငယ္က မက္ခဲ့သည့္ အိပ္မက္။ သည္အိပ္မက္ၿပီး ေနာင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ား စြာအထိ မၾကာခဏ မက္ခဲ့ရသည့္ အိပ္မက္။ တစ္ခါေတာ့ အစ္ကို ေမာင္ျမတ္သာက ဝါးကေလးေတြ သံုးၿပီး ဖက္စိမ္း ကြမ္းေတာင္ ႐ုပ္ခ်ိဳးေပးသည္။ အဖ်ားမွာ ၾကက္တူ ေရြးကေလး ပင္ပါေသးသည္။ မအိမ္ကံ ကြမ္းေတာင္႐ုပ္ကို ေပြ႕ရင္း အပ်ိဳ တစ္ေယာက္လို ဟန္ျဖင့္ ေျခဖ်ားကေလးေထာက္၊ လည္တိုင္ ကေလးေမာ့ၿပီး ေလွ်ာက္သည္။ သည္အခ်ိန္မွာပဲ အေမ ပန္း႐ံု၏ ေအာ္သံ၊ ေခ်ာက္ခ်ား စရာပင္ေကာင္းလွပါ၏။<br /><br />“မအိမ္ကံ ညည္းလက္ထဲက ကြမ္းေတာင္႐ုပ္ကို အခု ခ်ထားလိုက္စမ္း”<br /><br />အႏွစ္ ေလးဆယ္ေလာက္က အေမ့ ေအာ္သံကို အခုပဲ ၾကားလိုက္ရသလိုပင္။ ကြမ္းေတာင္ကိုင္ ျဖစ္ဖို႔ ႐ူးသြပ္ခဲ့ ရေသာ မအိမ္ကံကို ရက္ရက္စက္စက္ လက္ညႇိဳး ေငါက္ေငါက္ ထိုးကာ အရွက္တကြဲ အက်ိဳးနည္း ျဖစ္ေစခဲ့ရေသာ ႀကီးေတာ္ စံေရႊ၏ နင့္နင့္သီးသီး စကားလံုးမ်ား။<br />“ညည္းက ငါ့စီးပြားလည္း ၿပိဳင္ေသး ငါ့သားလည္း ခ်ိဳင္ေသး။ ငါ့သားက ကြမ္းေတာင္ကိုင္နဲ႔ ယူမွာေအ့။ ညည္း႐ုပ္က ပပဝတီေလာက္ ေခ်ာသယ္ေျပာေျပာ နဂါးဘံု ဂဠဳန္မကူး ႏိုင္သလိုပဲ ညည္းသည္တစ္သက္ ကြမ္းေတာင္ကိုင္ မျဖစ္ဘူး”<br /><br />အိုး...။ သည္ကေန႔က်မွ မအိမ္ကံ ဘာျဖစ္တယ္ မသိ။ ေရွးျဖစ္ ေနာက္ေၾကာင္းေတြက အပ္ခ်ည္မွ်င္ အစ ဆြဲမိလိုက္ သလို အတန္းလိုက္ အမွ်င္လိုက္ ေတာက္ေလွ်ာက္ ပါလာေလရာ ဆံုးပဲ မဆံုးႏိုင္ေတာ့။ အာ႐ံုေတြကို ဇြတ္မွိတ္ ျဖတ္ေသာ္လည္း မျပတ္။ ထပ္ကာ ထပ္ကာ ေပၚလာ ေနေတာ့၏။<br /><br />မအိမ္ကံ အာ႐ံုေတြက သမီးႀကီး ၿမိဳင္ကို ျမင္းျခံ သြားပို႔စက ရက္ေတြဆီ ေရာက္သြားခဲ့ျပန္သည္။ ထိုေန႔က ကိုေျပသိမ္း၊ ဖိုးကူး၊ ကိုဖိုးေငြႏွင့္ မလွအံုတို႔ ျမင္းျခံကို လိုက္သြားခဲ့ၾကသည္။ အိမ္မွာ ဖိုးတုတ္က လြဲလွ်င္ မိန္းမသားေတြခ်ည္း က်န္ရစ္ခဲ့ၾကသည္။ အစ္ကိုေလး ကိုစံေကာင္းက လာေစာင့္ အိပ္ေပးခဲ့သည္။ ထိုညက အေၾကာင္းေတြကိုလည္း မအိမ္ကံ မေမ့ႏိုင္ပါ။ ဘယ္သူက ဘာရည္ရြယ္ခ်က္ႏွင့္ လုပ္ခဲ့သည္ ဆိုတာေတာ့ အခုထိလည္း မေျပာႏိုင္။ သို႔ေသာ္ တိုက္ဆိုင္တာပဲလားေတာ့ မသိ။ သည္ကိစၥျဖစ္ၿပီးသည့္ ေနာက္ပိုင္း အေမဆံုးသည္။ မလွအံု ဆံုးသည္။<br /><br />ထိုညက လကေလးျပက္ျပက္သာ ေနခဲ့၏။ မလင္းမႈန္မႈန္ လင္းမႈန္မႈန္။ ထိုညကအျဖစ္ကို မအိမ္ကံ ထင္းထင္းႀကီး ျမင္ေယာင္ေနဆဲျဖစ္သည္။ ေတြးမိတိုင္းလည္း ေၾကာစိမ့္ ေနမိရဆဲ။ အဲသည္ညက မအိမ္ကံ အိပ္မေပ်ာ္ဘဲ ႏိုးေနခဲ့ေလသည္။ မအိမ္ကံတို႔ ဝိုင္းႀကီး က်ယ္က်ယ္ထဲမွာ အေနာက္ ေတာင္ေထာင့္ကို အိမ္သားေတြ ေရာက္ခဲၾကသည္။ ေျမလပ္ မထားခ်င္သျဖင့္ ဖိုးတုတ္က ပဲစင္းငံုၾကဲ ထားခဲ့ရာ ရိတ္ျဖတ္ ထားေသာ ပဲစင္းငံု ငုတ္ေတြက ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ ရွိေနၾကသည္က တစ္ေၾကာင္း၊ ထိုေနရာ အထိ ေရာက္ရန္ အျခား အေၾကာင္း မရွိသည္က တစ္ေၾကာင္းတို႔ေၾကာင့္ တစ္ႏွစ္ေနလို႔ တစ္ေခါက္ မေရာက္ၾကသည့္ ေနရာ ျဖစ္သည္။ တစ္ဖက္ဝိုင္း တိုက္ေတြကလည္း ေတာပင္၊ ေတာထင္းေတြ ပံုၾကတာမ်ိဳး၊ အိမ့္အတိုအစ ျဗဳတ္စဗ်င္းေတာင္းေတြ ထားၾကတာမ်ိဳးျဖင့္ ထိုေနရာ ထိုေထာင့္မွာ လူသူ အေရာက္အေပါက္ နည္းသလို ျဖစ္ေနသည္။<br /><br /><br />သည္ၾကားထဲက တစ္ဖက္ႏွစ္ဝိုင္း စပ္ရာေထာင့္မွာ ေရမရွိသည့္ တြင္းေျခာက္ႀကီး ရွိသျဖင့္ အမိႈက္သ႐ိုက္မ်ား ပစ္ၾကရာက ေႁမြပါး ကင္းပါး ခိုႏိုင္သလိုျဖစ္ေနတာလည္း ပါပါ၏။ မည္သူမဆို လာေရာက္ ခိုေနႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အဆက္ ေဝးသျဖင့္လည္း ဝိုင္းရွင္ေတြ မသိဘဲ ဝင္ေရာက္လာခဲ့သူ တစ္ေယာက္က မအိမ္ကံတို႔ ဝိုင္းတိုက္ထဲကို အခ်ိန္မေတာ္ အညစ္အေၾကးေတြ ပစ္သြားခဲ့ျခင္း ျဖစ္၏။ ေတာင္ဘက္ဝိုင္းႏွင့္ အေနာက္ဘက္ ဝိုင္းေတြက သည္လို အလုပ္မ်ိဳး လုပ္မွာ မဟုတ္တာကို မအိမ္ကံ ယံုသည္။ အျပင္သူစိမ္း တစ္ေယာက္က သည္ေနရာကို အေၾကာင္းတစ္ခုျဖင့္ ခိုကာ ၾကံစည္ခဲ့ပံု ရသည္။ ကိုစံေကာင္းႏွင့္ မအိမ္ကံတို႔ ဓားတစ္လက္စီျဖင့္ ေရာက္သြား ၾကသည့္ အခါ ႏွစ္ေယာက္စလံုး ေတာင့္သြားခဲ့ၾကသည္။ မအိမ္ကံ ထိုးလိုက္ေသာ ဓာတ္မီးေရာင္ ေအာက္တြင္ အရာသံုးမ်ိဳး တစ္ေနရာစီ ျပန္႔ၾကဲေနပါ၏။<br /><br />တစ္ခုက ႏွီးေခါပေတာင္း တစ္လံုးျဖစ္၍ အျခားတစ္ခု ကေတာ့ ေသြးေတြ တပြက္ပြက္ ေပပြေနေသာ ပိတ္အႏွီးစ တစ္စ ျဖစ္သည္။ အထဲမွာ တစ္စံုတစ္ရာ ပါသလို ရွိသျဖင့္ ကိုစံေကာင္းက ဓားဦးျဖင့္ ထိုးခြဲၾကည့္သည္။ အမဲသားေတြ၊ လတ္လတ္ ဆတ္ဆတ္ ရွိေသး႐ံုမက အနည္းဆံုး ငါးဆယ္သားေလာက္ ရွိလိမ့္မည္။ ပိတ္အႏွီးစ ေဟာင္းမွာေတာ့ ေဆးမည္းျဖင့္ အင္းေတြလို အကြက္ေတြ ေရးထားသည္။ ကိုစံေကာင္းက မအိမ္ကံ ကို တစ္ခ်က္ အကဲခတ္ လိုက္သည္။ မအိမ္ကံကေတာ့ ဓာတ္မီး တစ္ဖက္ ထိုးထားရင္း ဓားရွည္ကိုပင္ မ မႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ငိုင္ငိုင္ႀကီး ရပ္ေနေလသည္။<br /><br />“အမဲသားေတြ ငါ့ႏွမ။ အင္းထိုးထားတဲ့ အႏွီးစနဲ႔ ထုပ္ၿပီး ေခါပေတာင္းနဲ႔ ဘာနဲ႔ တစ္ခုခုစီရင္ဖို႔ လုပ္သာေနမွာ။ ခက္သာက လူကို မမိလိုက္ဘူး။ တို႔ေမာင္ႏွမ ေျပးလာသာကို ေတြ႔သြား ပံုရသယ္။ ညေနေလာက္ကတည္းက တြင္းေျခာက္ႀကီးထဲ ခိုေနေလသလား။ ခုမွ အသာဝင္ လာသလားေတာ့ မေျပာတတ္ဘူး။ ေနဦး ဒါဘာပါလိမ့္”။ ခပ္ေဝးေဝး တစ္ေနရာမွ ေျမအိုးျခမ္းကြဲ။ ႏွစ္စိတ္ ကြဲသြားၿပီ ဆိုေသာ္လည္း ဆက္ၾကည့္ လိုက္ေတာ့ နဂိုက တစ္ခ်ပ္တည္း ျဖစ္ပံုရသည္။ ကိုစံေကာင္းက ႏွစ္ခ်ပ္ စလံုးကို ဓားဦးႏွင့္ ထိုးလွန္ၾကည့္သည္။ သံခြၽန္ႏွင့္ ျခစ္ထားသည့္ ေနရာေတြ မြမြၾကဲလ်က္ ရွိ၏။ ကိုစံေကာင္းက ျခံေထာင့္ ငွက္ေပ်ာပင္က အရြက္ဖားဖား ႏွစ္လက္ ခုတ္ၿပီး ခါးက ပိုင္းသည္။ ႏွီးေခါပေတာင္းကို လွန္ကာ ခင္းသည္။ ေနာက္ထပ္ ဖက္ရြက္ေတြထဲကို အမဲသားထုပ ္ေသြးရြႊဲရႊဲကို အထုပ္လိုက္ မကိုင္ကာ ေခါပေတာင္းထဲ ထည့္သည္။ ေသြးစြန္း ေနသည့္ ေျမႀကီးေတြကိုပါ ဓားႏွင့္ျခစ္ကာ မက်န္ေအာင္ ႏိႈက္သည္။ အိုးျခမ္းပဲ့ ႏွစ္ခ်ပ္ပါ ထည့္ၿပီး အသာပိုက္ လာခဲ့သည္။ မအိမ္ကံက ေရွ႕က။ ကိုစံေကာင္းက ေနာက္က။ ကိုစံေကာင္းက ျခံတံခါးႀကီးကို ဖြင့္ၿပီး တာလမ္းႏွင့္ ေဝးေဝးက ေခ်ာက္ႀကီးထဲ သြားပစ္သည္။ ျပန္လာၿပီး ေျခလက္ေဆးသည္။ ေဆးလိပ္ တစ္လိပ္ ထိုင္ဖြာသည္ အထိ မအိမ္ကံပါ အတူ ရွိေနခဲ့ပါ၏။<br /><br />“အစ္ကိုေလး၊ ဘာေတြလဲ။ အဲဒါေတြက ဘာလုပ္ၾကတာလဲ။ ဘယ္သူက လုပ္တာလဲ။ မေကာင္းသာ လုပ္မွန္းေတာ့ သိပါရဲ႕”<br /><br />မအိမ္ကံက ေမးခြန္းေတြ ဆက္တိုက္ ေမးလိုက္လို႔လား ေတာ့မသိ။ ကိုစံေကာင္းက ဘာေျဖရမွန္း မသိဘဲ ေတာ္ေတာ ႏွင့္ အသံမထြက္။ သူလည္း စဥ္းစားေနပံုရသည္။ မအိမ္ကံတို႔ ရြာေတြမွာ ဒါမ်ိဳးေတြ ၾကားဖူးပါ၏။ တစ္ဖက္ကို အတိဒုကၡ ေရာက္ေအာင္၊ အစြဲအေမွာင့္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ၾကတာမ်ိဳး ဆိုတာ ေလာက္ေတာ့ မအိမ္ကံ ခပ္စမ္းစမ္း သိထားသည္။ ကိုစံေကာင္းကေတာ့ ၾကားဖူးနားဝ ရွိႏိုင္ေလာက္သည္ ထင္လို႔ အေလာတႀကီး ေမးလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။<br /><br />“အစိမ္း တိုက္သာေပါ့ဟာ ႐ုပ္ျမႇဳပ္သာတို႔၊ နတ္တိုက္၊ ဓာတ္တိုက္၊ အစိမ္းတိုက္ စသည္ျဖင့္ ရွိသယ္။ အစ္ကိုလည္း ေကာင္းေကာင္းေတာ့ နားမလည္ဘူး။ ဒါေတြက ျခံထဲပစ္ခ် ႐ံုေလာက္နဲ႔ေတာ့ ဘာမွ မျဖစ္ေလာက္ပါဘူး။ ဝိုင္းထဲျခံထဲ ေျမႀကီးထဲ ျမႇဳပ္မွျဖစ္သာ။ လုပ္တဲ့ ေကာင္က ျမႇဳပ္ခ်ိန္ မရလိုက္ ဘူးနဲ႔တူပါရဲ႕။ သည္ေကာင္ ေျမာင္းက်င္းႀကီးထဲကေန အထုပ္ကို အရင္ ပစ္လိုက္ၿပီး ေနာက္မွ လူဝင္မွာ ေနမွာ”<br /><br />“ရက္စက္လွခ်ည္လား အစ္ကိုေလးရယ္။ မအိမ္ကံတို႔မွာ သည္ဘက္ႏွစ္ပိုင္းေတြထဲ အေတာ္ အတိုက္အခိုက္ လုပ္ၾကသယ္။ သာေအာင္တို႔ ေနမွာပဲ”<br /><br />“ဥပါဒ္ မစြဲပါနဲ႔ ႏွမရာ။ သာေအာင္တို႔ကေတာ့ လုပ္မထင္ပါဘူး။ သည္ေကာင္က ေသြးေျမာက္ ေနသာ ရွိသာပါ။ ကိုယ့္ ရြာသူ ရြာသားခ်င္းသည္ေလာက္ မလုပ္ဘူးလို႔ ထင္သာပဲေလ”<br /><br />“ရြာသူရြာသားခ်င္း မလုပ္လို႔ တစ္ရြာက ဘယ့္ႏွယ့္လာ လုပ္ပါ့မလဲ အစ္ကိုေလးရယ္။ အသြား မေတာ္ရင္ ဒုကၡေရာက္ ရမယ့္ ကိစၥ။ တစ္ရြာတစ္ရြာ ဝင္ျဖစ္ မွတ္လို႔”<br /><br />“ဒါလည္း ဟုတ္သယ္။ ေနပါဦးဟာ။ ဒါမ်ိဳး နားလည္သဲ့ ကိုဘဆင္ကို အစ္ကို ေမးၾကည့္ပါဦးမယ္။ အရီးတို႔ကို မေျပာနဲ႔ဟ။ လူႀကီးေတြ ဆိုေတာ့ ေၾကာက္ၾကလိမ့္မယ္။ လက္သည္ ေပၚလို႔ကေတာ့ ငါလုပ္သြားပါ့မယ္ဟာ။ နင္အသာ ေနပါ”<br /><br />မအိမ္ကံ အိပ္ရာထဲ ေရာက္သည္ အထိ အမဲသား နံ႔ႀကီးစြဲ ေနခဲ့သျဖင့္ ေသြးေဆးတစ္တို႔ လ်က္ရေသးသည္။ ေရထ ေသာက္ၿပီးမွ အိပ္ရာ ဝင္ခဲ့သည္။ သည္တစ္ခါေတာ့ တစ္အိမ္လံုး ႐ူးေအာင္ ဒါမွမဟုတ္ ဒုကၡေရာက္ေအာင္ ေအာက္လမ္းနည္းကို သံုးၾကၿပီ။ အမိုက္တြင္းဆံုး လုပ္ၾကပါေပါ့လား။ ဒါေတြကို အယံုအၾကည္ ရွိတာ မရွိတာထက္ ရည္ရြယ္ခ်က္ တစ္ခုျဖင့္ ျခံထဲဝင္းထဲ အေရာက္ က်ဴးေက်ာ္ၾကတာကိုေတာ့ မအိမ္ကံ သည္းမခံႏိုင္။ ျဖစ္ႏိုင္လွ်င္ ညတြင္းခ်င္းပင္ ရွင္းလိုက္ခ်င္ေသးသည္။ အိပ္လို႔ မေပ်ာ္ႏိုင္ေအာင္ မခံခ်ိမခံသာ ျဖစ္ေနခဲ့သည္။ ႏွစ္ရက္ေလာက္ ေနမွ ကိုစံေကာင္း မေယာင္မလည္ ေရာက္လာသည္။ ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္ သရက္ပင္ေအာက္ သြားထိုင္ၾက၏။<br /><br />“ကိုဘဆင္ကို ငါေမးၾကည့္သယ္။ မအိမ္ကံတို႔ ဝိုင္းထဲမွာ ေတြ႕သာလို႔ မေျပာပါဘူး။ ငါ့မိန္းမ ရြာမယ္ အဲသလို ပစ္ သြားသယ္ ၾကားသယ္လို႔ ဆိုၿပီးေမးသာ”<br /><br />“ဘာတဲ့တံုး”<br /><br />“ေျမဘုတ္တြင္းစား ခ်သာလို႔ ေျပာသာပဲ။ အင္းပါပါရင္ လူကို ဥပဒ္ႏိုင္သတဲ့။ မေကာင္းဘူးေပါ့ဟာ။ ေျမထဲ မျမႇဳပ္ သာခံသာသာတဲ့”<br /><br />ကိုစံေကာင္းက ဆက္မေျပာေတာ့။ မအိမ္ကံကလည္း မၾကားခ်င္ေတာ့ပါ။ မအိမ္ကံက ေတာင္ဘက္ဝိုင္း၊ အေနာက္ ဘက္ဝိုင္းက အိမ္ရွင္ေတြကို ညဘက္ လူကပ္ေၾကာင္း ေျပာသျဖင့္ ျခံကို လံုေအာင္ ကာၾကသည္။ ေျမာင္းက်င္းႀကီးထဲ ဆူးခက္ေတြ ေမာက္ေနေအာင္ ခ်လိုက္ၾကသည္။ သည္ကိစၥက သည္မွာတင္ တစ္စခန္း ရပ္သြားခဲ့ပါ၏။ လက္သည္ကို အလိုလို သိေနမွေတာ့ သည္ကိစၥ စံုစမ္းစရာလည္း မလိုေတာ့။ မအိမ္ကံ သတိႏွင့္ေန သတိႏွင့္ သြားဖို႔ရာသာ ရွိေတာ့၏။ ကိုစံေကာင္းကေတာ့ ကိုေျပသိမ္းတို႔ ျမင္းျခံက ျပန္မလာမခ်င္း လာေစာင့္ ေပးရွာသည္။ တစ္ရက္၊ ႏွစ္ရက္အထိ ျမင္းျခံကို ပို႔လိုက္ရေသာ သမီး အတြက္ပင္ မပူပန္မိရေလာက္ေအာင္ မအိမ္ကံ စိတ္ေတြ ေထြေနခဲ့သည္။ ေနာက္ႏွစ္ရက္ေလာက္ ရွိမွ ကိုေျပသိမ္းတို႔၊ မလွအံုတို႔ ျပန္ေရာက္လာၾကသည္။<br /><br />“အဆင္ေျပရဲ႕လား အစ္ကို။ မအိမ္ကံေတာ့ ဝမ္းလည္း သာပါရဲ႕၊ စိတ္ထဲလည္း မေကာင္းဘူး။ သမီး ေနေပ်ာ္ရဲ႕လား အစ္ကိုရယ္။ အစ္ကို႔ သမီးက ႐ိုးပါေအးပါ ဘိသနဲ႔ရွင္။ ထမင္း ဆာလို႔လည္း ဆာတယ္ေျပာမွာ မဟုတ္ဘူး။ ထမင္း မဝလို႔ လည္း မဝေသးဘူး ေျပာမွာ မဟုတ္ဘူး။ ညဘက္ ညေရး ညတာ ေနာက္ေဖး ေနာက္ဖီ”<br /><br />“အားလံုး အဆင္ေျပပါတယ္ အိမ္ကေလးရယ္။ ေမာင္သက္မင္း မိန္းမဘက္က မိန္းကေလး တစ္ေယာက္လည္း ရွိတယ္။ အတန္းတူပဲ။ အေပၚထပ္မွာ တစ္ခန္းတည္း ေနၾကတယ္။ စားအတူ၊ အိပ္အတူ၊ ေရခ်ိဳး အတူပါဗ်ာ”<br /><br />“အစ္ကို မုန္႔ဖိုး ေပးခဲ့ရဲ႕လား”<br /><br />“ေပးခဲ့ပါတယ္။ အစ္ကိုျပန္မယ္ လုပ္ေတာ့ ေဇာင္ခ်မ္းကုန္းကို လြမ္းလို႔တဲ့ ငိုေသးတာေလ။ ဘြားေအႀကီး လြမ္းတာလား၊ မေအ လြမ္းတာလား၊ သူ႔ညီမ လြမ္းတာလားေတာ့ မသိ ဘူး။ ငိုတာေတာ့ ငိုတယ္”<br /><br />“ငိုသယ္ ဟုတ္လား။ ဒါဆို ေတာ္ေတာ္ ဟုတ္လာၿပီ ေကာ”<br /><br />မအိမ္ကံက သူ႔သမီး ငိုတယ္ဆိုလို႔ တစ္ဖက္က ဝမ္းသာ ရေသးသည္။ ခံစားတတ္ ရွာပါလားလို႔ ေတြးမိ၍ ျဖစ္ပါ၏။ ကိုေျပသိမ္းကေတာ့ သူ႔အရြယ္ႏွင့္ သူ႔ခံစားမႈက ဗီဇအရ ရွိၾကတာခ်ည္း ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ထုတ္ေဖာ္ျပသျခင္း၊ မျပသျခင္းသာ ကြာေၾကာင္း၊ သိပ္ႀကီး စိုးရိမ္ရန္ မလိုေၾကာင္းေတြ ေျပာျပသည္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မိခင္ဆိုေတာ့ ပူရသား။ အေဖာ္ရွိတာ ေတာ့ေကာင္းပါရဲ႕။ အေဖာ္ကေကာ။ လွည္းထက္ ဘီးႀကီးေန မွာစိုးရေသးသည္။ မိန္းကေလးခ်င္းေပသိ အတုဆိုး ကူးမွာ စိုးရသည္။ တစ္ရက္ေတာ့ သမီးႀကီး ၿမိဳင္ရွိရာ ျမင္းျခံကို မအိမ္ကံ လိုက္သြားရမည္။ တစ္ပတ္တန္သည္၊ ႏွစ္ပတ္တန္သည္ ေနလိုက္ဦးမည္။ ခြဲရေတာ့လည္း လြမ္းသား သမီးရယ္။<br /><br />မလွအံုကေတာ့ သူ႔ဘြားေအကို အေသးစိတ္ ေျပာျပ ေနရပါ၏။ ဘြားေအႀကီးကလည္း ေမးလိုက္တာ စံုလို႔။<br />“အရီးေျမးမ ဝမ္းေပ်ာ့သလား၊ မာသလားေတာင္ က်ဳပ္ ၾကည့္ခဲ့ပါ့ေတာ္ ကိုင္း”<br /><br />မလွအံုက ရြဲ႕ေျပာေတာ့မွ အေမ ပန္း႐ံု အေမး ရပ္ေတာ့သည္။ အေမပန္း႐ံု အလွည့္ၿပီးေတာ့ မအိမ္ကံက ေမးရျပန္သည္။ ကိုေျပသိမ္း ေျပာတာလည္း ေျပာတာေပါ့။ မိန္းမသားခ်င္း ေမးစရာေတြ ရွိသား မဟုတ္လား။ မလွအံုက ျမင္းျခံ ေက်ာင္းပို႔သာ ေကာင္းသာေပါ့ေအ့ဆိုလို႔ မအိမ္ကံ ဝမ္းသာရ သည္။ မလွအံု စိတ္ေျပာင္း သြားေလာက္ေအာင္ ဘာေတြမ်ား ေတြ႕ခဲ့လို႔ပါလိမ့္။<br /><br />“သမီးကငိုဆို မလွအံု”<br /><br />“ငိုပါ့ေအ။ ဘယ္သူ႔လြမ္းလို႔တံုးလို႔ ေမးေတာ့ ညည္း သမီးက ဘာေျပာမွတ္သလဲ”<br /><br />“ေျပာပါဦး”<br /><br />“ေက်းေက်းကိုသဲ့ေသာ္၊ ေက်းေက်းကိုသဲ့”<br /><br /><div class="post">မအိမ္ကံ ဒီဇင္ဘာ-09 တတိယပိုင္း<br />မအိမ္ကံ ရယ္လိုက္ရတာ။ ဘယ္သူ႔ လြမ္းလြမ္းပါေအ။ လြမ္းရ ေကာင္းမွန္းသိဖို႔ လိုသာပါ သမီးရယ္။<br />“ဘယ္သူ႔ကို သတိရရပါ မလွအံုရယ္။ လြမ္းတတ္စိတ္ ကေလး ရွိသာကိုပဲ ဝမ္းသာရေသး။ ပညာတတ္သာနဲ႔ အမွ် မအိမ္ကံတို႔နဲ႔ ေဝးေဝး သြားရေတာ့မွာ မဟုတ္လား။ ပညာေတြ တတ္ေလ၊ အတန္းေတြႀကီးေလ မန္းေလးတို႔၊ ရန္ကုန္တို႔မွာမွ ရွိတဲ့ သကၠသိုလ္ ဆိုတာကို ပို႔ရမယ့္ ကေလးဆိုေတာ့ မအိမ္ကံ ကလည္း လြမ္းလက္စ သိမ္းတတ္ေအာင္ ေနေနရပါသယ္ေလ။ တစ္ခုပဲ ရွိတယ္”<br /><br />“ဘာပါလိမ့္”<br /><br />“ေၾသာ္ မအိမ္ကံ သမီးကို ရြာစိတ္၊ ေတာစိတ္ ကေလးေတာ့ မေပ်ာက္ေစခ်င္ဘူး။ ေတာသူေတာင္သား မိဘမ်ိဳး႐ိုးက ေမြးသာဆိုေတာ့ ပဲၾကဲႏွမ္းၾကဲ၊ တလင္းနယ္တလင္းေခါက္၊ ေမာင္းေထာင္းဆန္ဖြပ္၊ ရက္ကန္း၊ ထင္းေခြတတ္ေစခ်င္သယ္။ လုပ္မစားေပသိလို႔ မိဘမ်ား သည္လို ဘဝနဲ႔ ေနခဲ့ၾကသယ္ဆိုသာ ရင္ထဲ ေရာက္ေစခ်င္သာပါ။ ၿပီးေတာ့ သူ႔႐ုပ္သူ႔ရည္နဲ႔ ကြမ္းေတာင္ ကိုင္ရသယ္ ဆိုဦးေတာ့ မက္မက္စက္စက္ ရွိေစခ်င္သယ္။ ၿမိဳ႕သူပညာ တတ္ျဖစ္လို႔ မကိုင္ခ်င္ပါဘူး။ ရွက္စရာႀကီးပါ အေမရယ္ ျဖစ္မွာမ်ား မအိမ္ကံ အင္မတန္ စိုးရိမ္သယ္”<br /><br />မလွအံု ဘာမွ မေျပာေတာ့ပါ။ မအိမ္ကံ ရင္ထဲက အစိုင္အခဲကို ေက်ေအာင္ ေခ်ခ်င္လွေသာ္လည္း မေခ်ရက္ေတာ့။ ကမၼသကာလို႔သာ သေဘာပိုက္လိုက္ပါ၏။ ကံပါေတာ့လည္း ျဖစ္ေတာ့မေပါ့။ ကံမပါေတာ့လည္း လြဲ႐ံုပ။ ဘယ္သူ႔ဘယ္သူ ကမွ မန္က်ည္းေစ့ တြင္းခ် မေျပာႏိုင္သည့္ ကိစၥကို မလွအံုကလည္း မပူခ်င္ေတာ့တာပါသည္။ ေခတ္ေတြကလည္း ေျပာင္းခဲ့ၿပီ။ မလွအံု ကိုယ္တိုင္ျမင္းျခံမွာ တစ္ပတ္ဆယ္ရက္ ေနခဲ့ဖူးၿပီ ဆိုေတာ့ ေခတ္ကာလ ဝတ္ပံုစားပံု၊ ေျပာပံုဆိုပံုေတြ မ်က္စိထဲ မေတြ႕ခဲ့။ သို႔ေသာ္ ေခတ္က ျဖစ္လာတာကို တားဆီးဖို႔ခက္ သားပင္။ မအိမ္ကံ ဘဝမွာ ကြမ္းေတာင္ မကိုင္ခဲ့ရေတာ့ သမီးကို ကိုင္ေစခ်င္တာကိုလည္း အျပစ္ မျမင္ခ်င္ေတာ့ပါ။ သည္စိတ္ရွိလို႔လည္း ဘယ္သူ႔မွ ထိခိုက္တာ မဟုတ္ေတာ့ ျဖစ္ပါေစ လို႔သာ ဆုေတာင္း႐ံု ရွိေတာ့သည္။<br /><br />“ရြာစိတ္ရပ္ စိတ္ေတာ့ မေပ်ာက္ပါဘူးေအ။ ေပ်ာက္ခဲ သာပဲ။ ေတာထမင္း ေတာဟင္းနဲ႔ လူျဖစ္ရသဲ့ ကေလးပါေအ။ ျဖစ္ခ်ိန္တန္ေတာ့ သိၾကားမင္း ဖ်က္ေတာင္ ပ်က္ႏိုင္ေပါင္ပါ ရွင္အိမ္ကံရယ္။ ငါ့ညီမ မပူပါနဲ႔ ဟိုမွာလည္း စိတ္ခ်ရပါ့ ေတာ္။ ေက်ာင္းကို ငါကိုယ္တိုင္ ႏွစ္ရက္၊ သံုးရက္လိုက္ပို႔ သယ္၊ ႀကိဳသယ္။ ငါျဖင့္ ျမင္းျခံ တစ္ေက်ာင္းလံုး ၿမိဳင္ကေလး အလွဆံုး ထင္မိသယ္။ ဘုရား စူးရေစ့ရဲ႕”<br /><br />သည္စကားေတြ ၾကားျပန္ေတာ့ မအိမ္ကံ ဝမ္းသာပီတိ ျဖစ္ရပါ၏။ သမီးႀကီး မရွိေတာ့ ဝမ္းထဲဟာ သလိုလို၊ လြမ္း သလိုလိုေတာ့ ရွိသား။ သမီးငယ္ခိုင္က ၾကံဳရာက်ရာ လူႏွင့္ ေနတတ္ ထိုင္တတ္သည္။ ဖေအ့ ေက်ာင္းမွာလည္း ေက်ာင္းမွာ မို႔၊ အိမ္မွာလည္း အိမ္မွာမို႔ သူငယ္ခ်င္း အေဖာ္ေတြႏွင့္ တ႐ုန္း ႐ုန္း၊ ခ်က္ခ်က္ခ်ာခ်ာကလည္း ရွိလိုက္ပါဘိသနဲ႔။<br /><br />သည္လိုႏွင့္ ရက္ကေလး ေညာင္းလာေတာ့ မအိမ္ကံႏွင့္ ေက်းဥတို႔ ျမင္းျခံကို လိုက္သြားခဲ့ၾကသည္။ ဖိုးကူးက လွည္းေမာင္း။ သမီးခိုင္ႏွင့္ ေက်းဥသား ႏွစ္ေယာက္ပါပါေတာ့ မေအ လိုက္လာတာကို မအိမ္ၿမိဳင္ ဝမ္းသာအားရ ရွိခဲ့ရွာပါ၏။ေမာင္သက္မင္းတို႔ ဝိုင္းကၿမိဳ႕ႏွင့္ လွမ္းေတာ့ လွမ္းသည္။ ေက်ာင္းကို စက္ဘီးႏွင့္ သြားတာေတာင္ နာရီ တစ္မတ္ေလာက္ေတာ့ ၾကာပါ၏။ အတူေနသည္ဆိုေသာ ကေလးမကေလးက လိမ္လိမ္မာမာ ယဥ္ယဥ္ေက်းက်းႏွင့္ ပတ္တီးခ်ားလည္ ရွိလို႔ ေတာ္ေသးရဲ႕ ေအာက္ေမ့ရသည္။ ေမာင္ေတြ၊ ညီမေတြ တ႐ုန္း႐ုန္းႏွင့္ ဆိုေတာ့ မအိမ္ၿမိဳင္ ကိုယ္တိုင္က ရြာမွာထက္ ပိုသြက္ လာသလား ထင္ရသည္။ တစ္ရက္ေနပါဦး၊ ႏွစ္ရက္ ေနပါဦး တားေနလို႔ ရက္ေတြ ပိုၾကာခဲ့ရပါ၏။ သမီး မ်က္ႏွာ ေတြ႕ရေတာ့လည္း မအိမ္ကံ ရင္ထဲ ဝသြားခဲ့ရသည္။ သမီး အတြက္ ယူသြားေသာ စားေသာက္ဖြယ္ရာေတြ၊ ထဘီ အက်ႌေတြ ေပးခဲ့သည္။ အတူေနကေလးမအတြက္ပါ လက္ေဆာင္ေပးခဲ့ေသးသည္။<br /><br />“အေမတို႔ ျပန္ေတာ့မယ္ေနာ္ ၿမိဳင္ကေလး။ လွည္းက အခင္းအလုပ္သံုးရဦးမွာဆိုေတာ့ ျပန္မွျဖစ္မွာ။ အေမတို႔ အလုပ္ ေတြကလည္း တန္းစီေနသာေလ သမီးရဲ႕။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ ေက်းဥနဲ႔ အေခၚလႊတ္လိုက္မယ္ ျပန္လိုက္ခဲ့ေနာ္။ စာေတြ လည္း ႀကိဳးစား၊ အတန္းေတြရလာရင္ ဖေအနဲ႔သမီး အဂၤလိပ္ လို ေျပာၾကစမ္းပါေအ။ အေမ နားေထာင္ခ်င္လို႔”<br /><br />မအိမ္ကံက တတြတ္တြတ္ မွာသည္။ မအိမ္ၿမိဳင္က ေျမႀကီးေပၚ ပံု႔ပံု႔ကေလးထိုင္ၿပီး မေအကို ကန္ေတာ့ေတာ့ မအိမ္ကံ မ်က္ရည္ေတြကို မ်က္ေတာင္ခတ္ၿပီး မနည္းႀကီး သိမ္းရသည္။ သမီးႀကီးၿမိဳင္က ျမင္းျခံေရာက္မွ မ်က္ႏွာ ကေလးပိုလို႔ေတာင္ ပြင့္လာသလားပဲ။ ေမာင္သက္မင္း လင္မယားက သမီးႀကီးကို ဂ႐ုတစိုက္ ရွိၾကတာေတြ႕ေတာ့ မအိမ္ကံ စိတ္ခ်ရပါ၏။ ေက်းဥကလည္း မွာစရာ ရွိတာေတြ မွာသည္။ ေက်းေက်းမုန္႔ေတြ ပို႔ေပးမယ္ဆိုတာက လြဲလို႔ ဘာမွ လည္းမေျပာတတ္။ သည္လိုႏွင့္ ၿမိဳင့္ဆီက ျပန္ခဲ့ၾကသည္။ ျမင္းျခံ သမီးဆီ ေရာက္တဲ့ရက္ ဆိုၿပီး မအိမ္ကံ စာအုပ္ႏွင့္ မွတ္ထားသည္။<br /><br />၁၃၁၉ ခု ဝါဆိုလဆန္း ၁၃ ရက္။<br />ရြာေရာက္ေတာ့ အေမပန္း႐ံုက ေျမးအေၾကာင္း ေမးလို႔ အပိုေတြပါ ထည့္ေျပာရပါ၏။<br />“ေဆာင္းဝင္ရင္ ရာသီ ေအးပါၿပီေအ။ အေမပါ လိုက္ခဲ့ ပါဦးမယ္”<br />အေမပန္း႐ံုက ေျမးဆီလိုက္ခ်င္လို႔ ေျပာခဲ့သည့္စကား။ သို႔ေသာ္ အေမခမ်ာ ၿမိဳင့္ဆီ မေရာက္ႏိုင္ခဲ့ရွာေတာ့ပါ။<br /><br />ေမြးေန႔ဆိုေတာ့ မအိမ္ကံ ေခါင္းေလွ်ာ္ ေရမိုးခ်ိဳးၿပီး ကတည္းက သန္႔သန္႔စင္စင္ ဝတ္ဆင္ၿပီး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကို ဆြမ္းခ်ိဳင့္ ပို႔လွဴသည္။ တရားနာ၊ ေရစက္ခ်၊ အမွ်အတန္းေပး ေဝခဲ့သည္။ ရက္ကန္း သမေတြကို မနက္ဆြမ္းခံျပန္ခ်ိန္ေခၚ ထားသျဖင့္ လူစံုတက္စံု ေရာက္လာၾကသည္။ ထမင္းေကြၽး သည္။ ထဘီ တစ္ကြင္းစီႏွင့္ ေငြတစ္ရာစီ ေပးခဲ့သည္။ ေမြးေန႔ ကုသိုလ္ပင္။ အရီးၾကာၫြန္႔ မရွိသည့္ ေနာက္ပိုင္း ရက္ကန္း ေခါင္းျဖစ္လာေသာ အရီး ညိဳညက္ကို ပိုကန္ေတာ့ခဲ့ပါ၏။ အရီးၾကာၫြန္႔ေလာက္ မဟုတ္လွေသာ္လည္း ေတာ္သင့္သ ေလာက္ေတာ့ ေတာ္ရွာပါသည္။ ရက္ကန္း ေခါင္းမထားလို႔ မရ။ အနားမွာ ရက္ကန္းေခါင္း ရွိမွ အလုပ္တြင္သည္။ ဆူတန္တာဆူ၊ ေငါက္တန္တာေငါက္၊ ေခါက္တန္တာေခါက္ရသူ ဆိုေတာ့ ကေလးမေတြကလည္း ေၾကာက္ၾကပါသည္။<br /><br />“မၾကာၫြန္႔ေတာ့ မေျပာတတ္ေပါင္ေအ။ ငါျဖင့္သည္ ေကာင္မေတြကို ေနဝင္႐ိုးရီ နအုပ္ ျပန္သိမ္းရသာ က်လို႔။ ကေလးေတြဆိုေတာ့ တစ္ေယာက္ တစ္ေပါက္ကိုးေအရဲ႕။ ေျပာသာ ေျပာေနသာ လိမၼာၾကရွာပါသယ္”<br /><br />အရီးညိဳညက္ စကားကို မအိမ္ကံ ရယ္မိခဲ့ရေသးသည္။ ေန႔လယ္ဘက္မွာေတာ့ မအိမ္ကံ တစ္ေယာက္တည္း။ သမီးခိုင္ႏွင့္ ေက်းဥတို႔က ေအာက္ထပ္မွာ။ မနက္က ေစာေစာ ဆြမ္းထခ်က္ရသျဖင့္ မ်က္ေတာင္ေတြက စင္းခ်င္ လာခဲ့ၿပီ။ အိပ္ရာေပၚ အသာ လွဲလိုက္ေပသိ အိပ္လို႔မေပ်ာ္။ အေတြးေတြသာ အေျပးအလႊား ေရာက္လာျပန္ပါ၏။ အလွဴႏွင့္ လက္ႏွင့္ မျပတ္ခဲ့ ေသာ အေမ။ လူတကာကို နင့္နင့္ပိုးပိုး ေပးလိုက္ရမွ အေန ေျဖာင့္ရွာေသာ အေမ။ အသက္ ေလးဆယ္ေက်ာ္ကာမွ သမီး မအိမ္ကံကို ေမြးၿပီး အသက္ ခုနစ္ဆယ္ေက်ာ္၊ ရွစ္ဆယ္ အထိ သည္သမီးကို ရင္အုပ္မကြာ ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ရွာေသာ အေမ။ မအိမ္ကံ အေမ့ကို စိတ္ေရာက္ရျပန္ပါ၏။<br /><br />အေမပန္း႐ံုဆံုးေတာ့ ၁၃၁၉ ခုႏွစ္၊ ဝါေခါင္လဆုတ္ရက္ ထဲမွာျဖစ္၏။ ေရာဂါႀကီးရယ္လို႔ မဝင္ခဲ့ေသာ္လည္း ေကာက္ကာငင္ကာ အဖ်ား ဝင္ရာက ဆံုးခဲ့ရျခင္းျဖစ္သည္။ ဆရာ ေဆာင္ကိုပင့္ၿပီး ေဆးကုေသာ္လည္း ဆရာေဆာင္က စမ္းသပ္ လိုက္ကတည္းက ပထဝီ ပ်က္ၿပီဟု ဆိုခဲ့ပါ၏။ ကိုေျပသိမ္း ကေတာ့ ျမင္းျခံကို ခ်က္ခ်င္းပို႔ၿပီးကုသရန္ စီစဥ္ခဲ့ရွာသည္။ မအိမ္ကံ ကိုယ္တိုင္က အေမ သည္လို ျဖစ္လိမ့္မည္ မထင္ခဲ့။ အာဂႏၲဳေရာဂါပါေလေလာက္သာ ထင္ခဲ့ရာက ေဆးဆရာက အားမရေၾကာင္း ေျပာမွ ထိတ္လန္႔ခဲ့ရပါ၏။ ဝါေခါင္လဆုတ္ ၆ ရက္ေန႔၊ ၾကာသပေတးေန႔ မိုးမခ်ဳပ္ တခ်ဳပ္မွာပဲ အေမပန္း႐ံု သည္အိမ္ႀကီးက ထြက္ခြာ သြားခဲ့ရွာသည္။ မအိမ္ကံ ယူက်ံဳး မရစြာ ငိုေႂကြးခဲ့ရသည္။ သမီးႀကီးၿမိဳင့္ဆီကို သြားခ်င္လွခ်ည့္ တဖြဖြ ေျပာရာက ဆံုးရွာခဲ့တာကို မအိမ္ကံ မေျဖႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ဘြားေအႏွင့္ ေျမးဦးမ ရွင္ကြဲပင္မက ေသကြဲကြဲ ခဲ့ၾကရရွာၿပီ။ တစ္ခုေတာ့ ေျဖစရာ ရွိပါ၏။ အေမ ပန္း႐ံုခမ်ာ ေဝဒနာမရွိ။ အိပ္ေနရင္းက ပ်က္စီးခဲ့ရျခင္းျဖစ္သည္။<br /><br />“အရီးေရ။ က်ဳပ္နဲ႔ လႊဲသြားခဲ့သာေပါ့ ဟုတ္လား။ သား သမီးေတြ၊ ေျမးေတြကို က်ဳပ္နဲ႔ စိတ္ခ်သယ္ေပါ့ေလ။ သူေတာ္ ေကာင္းမႀကီးေရ။ အားကိုးခဲ့သလား။ ဘယ္သူက ဘာေျပာေျပာ ဘယ္သူက ဘယ္လိုဆိုဆို သူႀကီး ကေတာ္ရယ္လို႔ အဆိပ္ မရွိတဲ့ ဘုရားအစ္မ၊ ေက်ာင္းအစ္မႀကီးေရ”<br /><br />မလွအံု ဟစ္ဟစ ္ငိုေတာ့မွ အေမ့ ဂုဏ္ေက်းဇူးေတြကို မအိမ္ကံ ထင္းထင္းႀကီး ျမင္ခြင့္ရပါ၏။ ဟုတ္သားပဲ။ အေမ ဘယ္သူကိုမွ စိတ္မဆင္းရဲေစခဲ့တာ အမွန္ပင္။ အာဏာရွိလို႔၊ ေငြရွိလို႔၊ တတ္ႏိုင္လို႔ စကားအရာႏွင့္ပင္ မစီးပိုးခဲ့ရွာ။ ဘယ္သူနဲ႔ ျဖစ္ျဖစ္ သူက အ႐ံႈးခံလိုက္ဖို႔ ဝန္မေလး။ ခြင့္လႊတ္သည္းခံ လိုက္ဖို႔ ဝန္မေလး။ လွဴခဲ့ တန္းခဲ့တာေတြလည္း မနည္းပါ။ ရွိသမွ် စည္းစိမ္ထက္ဝက္ေလာက္ကို သူတစ္ပါး အတြက္ ဖဲ့ေပး ခဲ့သူျဖစ္သည္။ အေမ ဆံုးေတာ့မွ အိမ္ႀကီးမွာ လူေတြ ေလ်ာ့သြားခဲ့တာ မအိမ္ကံ သတိထားမိလိုက္သည္။ အေဖႏွင့္ အေမ ၿပီးေတာ့ အေဝး တစ္ေနရာဆီ ေရာက္ေနၾကေသာ အစ္ကို ေမာင္ျမတ္သာႏွင့္ သမီးႀကီးၿမိဳင္။ မိသားစုေတြဟာ ဘာေၾကာင့္မ်ား တစ္မိုးေအာက္မွာ ရာသက္ပန္ အတူေနခြင့္ မရၾကရတာပါလိမ့္။<br /><br />ဘြားေအႀကီး နာေရးမွာ မအိမ္ၿမိဳင္ကို ေက်ာင္းကခြင့္က ေလးခံကာ ေလး၊ ငါးရက္ျပန္ေခၚထားခဲ့ရၿပီး ျပန္သြားခဲ့ရ သည္။ ၿမိဳင္ကသတိရတိုင္း ငိုရွာပါ၏။ အစ္ကိုေမာင္ျမတ္ သာကေတာ့ ေျမခ်ကို မမီ။ ရက္လည္ ဆြမ္းသြတ္ အမီေတာ့ ေရာက္လာခဲ့သည္။ အစ္ကိုက ရာထူးတစ္ဆင့္ တက္ၿပီး ဗိုလ္မွဴးႀကီးေတာင္ ျဖစ္သြားခဲ့ၿပီေကာ။ တာဝန္ေတြ ရွိေသးေတာ့ ရက္ၾကာၾကာ မေနႏိုင္ခဲ့။ ႏွစ္ညအိပ္ႏွင့္ပင္ ရန္ကုန္ ျပန္သြားခဲ့ ေလသည္။ မအိမ္ကံကေတာ့ သမီးႏွစ္ေယာက္ကို ဖက္ရင္း မ်က္ရည္ေတြေတြက်ရတာ အႀကိမ္ႀကိမ္ပင္။<br /><br />“အေမလည္း အသက္ရရွာပါၿပီ အိမ္ကေလးရယ္။ အိမ္ကေလးေတာင္ အရြယ္ရၿပီပဲ။ တစ္ေန႔လူတိုင္း ၾကံဳၾကရမွာ ပါကြယ္။ စိတ္ကို ေျဖပါ”<br /><br />ကိုေျပသိမ္းက အားေပးခဲ့ပါသည္။ အေမ့အတြက္ ရည္ စူးကာ မအိမ္ကံစိတ္ရွိသေလာက္ လွဴဒါန္းခဲ့သည္။ သည္အိမ္ႀကီးမွာ ေနာက္ထပ္ၾကံဳရတာေတြကလည္း ေျပာလို႔ပင္ ယံုစရာ မရွိ။ မေတာ္တဆ တိုက္ဆိုင္မႈပဲလား၊ တစ္စံုတစ္ရာေသာ ပေယာဂေပပဲလား။ မအိမ္ကံမသိ။ အေမပန္း႐ံုဆံုးၿပီး ဆယ့္တစ္လ အၾကာမွာ မလွအံု ဆံုးျပန္သည္။<br /><br />၁၃၂၀ ခုႏွစ္၊ ဒုတိယ ဝါဆိုလဆုတ္ ၃ ရက္။<br />ထိုေန႔က မလွအံုကပင္ “ေနာက္လ ညည္းအေမ ဆံုးသာ အခါလည္ျပည့္ၿပီေတာ္။ သူေတာ္ေကာင္းမႀကီး မေန႔တစ္ေန႔ ကလိုပါပဲေအ” လို႔ ေျပာခဲ့ေသးသည္။ မလွအံုက ဖ်ားခဲ နာခဲသည္။ ဖ်ားတယ္၊ နာတယ္ရယ္လို႔လည္း မရွိ။ သူ႔ေဆးႏွင့္ သူေတာင္စမ္းစမ္း၊ ေျမာက္စမ္းစမ္း ေပ်ာက္သြားရတာ မ်ားသည္။ အေမဆံုးေတာ့ တစ္အိမ္လံုး မလွအံု ေခါင္းေပၚ အထုပ္ က်လာခဲ့သည္။ သူပဲ အေဖ၊ သူပဲ အေမဆိုသလို အေမ အရာထားကာ ေနရာ ေပးခဲ့ၾကသည္။ ကိုေျပသိမ္းကပင္ မေလးမစား မရွိ။ ညေနဘက္ ထမင္း စားေသာက္ၿပီး အိပ္ရာ အဝင္မွာ မူးသည္ဆိုကာ ေသြးေဆးလ်က္တာ ျမင္လိုက္ရေသးသည္။ ည ရွစ္နာရီေလာက္မွာ ေခြၽးေစးေတြ ျပန္လာကာ ဆံုးပါးခဲ့ရ ျခင္းျဖစ္၏။ မအိမ္ကံတို႔မွာ ေဆးဆရာေတာင္ ေျပးပင့္ခ်ိန္ မရလိုက္ၾက။<br /><br />ေသျခင္းတရားကို မအိမ္ကံ ထိတ္လန္႔သြားခဲ့သည္။ ဘယ္လို ျဖစ္ရတာလဲ။ မျမင္ႏိုင္သည့္ စြမ္းအား တစ္ခုကမ်ား ေရႊမံႈ ေျပာခဲ့ဖူးသလို ျမားတစ္စင္းရွဥ့္ တစ္ေကာင္ပစ္သလို ပစ္ခ် ေနတာမ်ားလား။ မအိမ္ကံတို႔ အိမ္ႀကီးကိုပဲ ခလုတ္တိုက္ေန ၾကေရာ့သလား။ ကိုဖိုးေငြ၊ ဖိုးတုတ္၊ ဖိုးကူး၊ ေက်းဥ။ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ ၾကည့္ေနၾကရွာသည္။ မ်က္ရည္ မက်ၾကဘဲ အံ့ၾသလြန္းစြာ ေၾကာင္ေနၾကတာကို မအိမ္ကံ ရင္နာ ရသည္။<br /><br />တစ္ရြာလံုး လိုလိုကလည္း အံ့ၾသၾကေလ၏။<br />“မပန္း႐ံုနဲ႔ လွအံုက တူအရီး ဆိုေပသိ အင္မတန္ ခ်စ္ၾက ရွာသာကိုး။ တစ္သက္လံုး မပန္း႐ံု အနား ေနသြားခဲ့သာ ၾကည့္ပါလား။ အခုလည္း လြမ္းလို႔ လိုက္သြားသာ ေနမွာေပါ့။ တို႔ မသိၾကလို႔သာကိုး။ သူ႔ခမ်ာ ရင္ထဲ ဘယ္ေလာက္ မီးေတာက္ေအာင္ လြမ္းေနမွန္းမွ မသိသာ”<br /><br />ရြာက သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြ ေျပာၾကသည့္ စကားမ်ားျဖစ္ ၏။ မအိမ္ကံကေတာ...။ လက္ေခ်ာင္းေတြ တစ္ေခ်ာင္းၿပီး တစ္ေခ်ာင္း ျပဳတ္သြားခဲ့ေသာ ကင္းေျခမ်ား တစ္ေကာင္လို ေျခေထာက္ေတြ ရွိေသးတာပဲေလလို႔သာ ေျဖရေတာ့၏။<br /><br />“မအိမ္ကံတို႔အိမ္ကို စုန္းတိုက္၊ နတ္တိုက္၊ ဓာတ္တိုက္၊ သိုက္တိုက္ေတြမ်ား လုပ္ထားၾကသလား အစ္ကိုရယ္။ သည္ေလာက္ေတာင္ ဆိုေတာ့လည္း မလြန္လြန္းဘူးလား။ မအိမ္ကံ ကေတာ့ အိမ္ကို ရြတ္ဖတ္ၿပီး သန္႔ပစ္ခ်င္သယ္”<br /><br />“မဟုတ္ပါဘူး အိမ္ကေလးရယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့လည္း ျဖစ္တာပါပဲ။ လူတိုင္းမွာ ဇာတိဒုကၡ၊ ဗ်ာဓိဒုကၡ၊ မရဏဒုကၡ ေတြရွိၾကသာခ်ည္းပါ။ အိမ္ကေလး စိတ္သန္႔ေအာင္ လုပ္ခ်င္လည္း လုပ္ပါေလ။ လုပ္ေကာင္းတဲ့ ကိစၥပဲ”<br /><br />မလွအံုဆံုးၿပီး တစ္လေလာက္မွာ မအိမ္ကံႏွင့္ ကိုေျပသိမ္း တို႔ ေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကသည့္ စကားမ်ား ျဖစ္ပါ၏။<br />တစ္ခါတစ္ခါေတာ့လည္း သူတို႔ ဘဝေတြထဲက ေက်းဇူး ႀကီးလွ သူေတြကို မအိမ္ကံ သတိထားမိသည္။ ဆိုပါေတာ့ ကိုဖိုးေငြ။ မလွအံုႏွင့္ ပတ္သက္ရေသာ္လည္း တစ္သက္လံုး ခ်ိဳသည္၊ ခါးသည္ မေျပာဘဲ မအိမ္ကံတို႔ ယာခင္း၊ ကိုင္းခင္း ေတြထဲမွာ ႏွစ္ေပါက္ ရွိရရွာသူ ျဖစ္သည္။ အေဖဘက္က အမ်ိဳး ဆိုေသာ္လည္း အေမ ပန္း႐ံုကို ခ်စ္ရွာသူလည္း ျဖစ္သည္။ သည္အိမ္ႀကီးမွာ တကယ္တမ္း ေျပာၾကေၾကး ဆိုလွ်င္ ကိုဖိုးေငြ တို႔သားအဖ တစ္ေတြ၏ ေက်းဇူးက ပို၍ပင္ ႀကီးၾကရွာပါ၏။ လွည္းႏွင့္ႏြားႏွင့္ သစ္စူးဝါးစူး ေနပူေဆာင္းခ်မ္း တကုပ္ကုပ္ ရွိၾကသူေတြပင္။<br /><br />အခ်ိန္တန္လို႔ ယာသီး ယာႏွံေတြ ထြက္ျပန္ေတာ့ အေခါက္ေခါက္ အခါအခါ သူတို႔ပဲ ပင္ပန္းတႀကီး သယ္ရတိုက္ရ သီးႏွံ သိမ္းၾကရတာေတြကို ျမင္ေနရသည္။ ေျပးပါဦးဟဲ့၊ လႊားပါဦးဟဲ့၊ ဝိုင္းပါဦးဟဲ့ ဆိုေတာ့လည္း သူတို႔ပင္။ ဖိုးတုတ္ကေကာ ေက်းဥႏွင့္ အိမ္ေထာင္ က်တာပဲ ရွိသည္။ ေယာကၡမ အရီးၾကာၫြန္႔တို႔ ဆင္းရဲေသာ္လည္း က်ဳပ္သြားလုပ္ေကြၽး ေခ်ဦးမည္ မရွိ။ ေက်းဥႏွင့္ အတူ သူတို႔ အမိုးေအာက္မွာ ဥမကြဲ သိုက္မပ်က္ ေနခဲ့ၾကသည္သာ။ သည္လို ဆိုေတာ့လည္း အရီးၾကာၫြန္႔ မပူမပင္ ရေအာင္ မအိမ္ကံက ေစာင့္ေရွာက္ရျပန္ပါ၏။<br /><br />“အစ္မအံု ဆံုးရွာေတာ့ ကိုဖိုးေငြႀကီးတို႔ သားအဖ တစ္ေတြ တစ္မ်ိဳး ေတြးေနၾကပါဦးမယ္ အိမ္ကေလးရယ္။ ေျပာခ်င္တာ က အရီးလွအံုနဲ႔စပ္မွ ေတာ္ရသူလို႔ ျမင္သြားမွာ စိုးလို႔ပါ။ သည္အိမ္မွာ ကြၽန္မတို႔နဲ႔ တစ္သက္လံုး ေနၿပီး ေစာင့္ေရွာက္ ပါလို႔ အိမ္ကေလး ေျပာရမယ္။ သူတို႔ကလည္း ေနမယ့္ သူေတြ ပါပဲ။ သို႔ေသာ္လည္း ႏႈတ္နဲ႔ ထုတ္ေျပာမွ လိပ္ျပာသန္႔ ရွာၾကမွာပဲ”<br /><br />“မွန္သယ္ အစ္ကို။ မအိမ္ကံလည္း စဥ္းစားထားၿပီး သားပါ။ ေက်းဥ အပါအဝင္ အားလံုးကို မအိမ္ကံ တစ္ည ေခၚေျပာပါဦးမယ္။ ဝိုင္းထဲက အိမ္ကေလးထဲ မေနခိုင္းေတာ့ဘူး။ သည္အိမ္ႀကီးေပၚမွာပဲ အကုန္ အတူ ေနၾကသာေပါ့”<br /><br />တစ္ညမွာေတာ့ မအိမ္ကံ ေခၚေျပာခဲ့သည္။ ဝမ္းသာၾက ရွာပါ၏။ ကိုဖိုးေငြက မလွအံုကို သတိ ရပံုေပၚသည္။ ငိုရွာ ၏။ သားေတြ၊ ေခြၽးမေတြကလည္း ငိုၾကသည္။ ကိုဖိုးေငြက မ်က္ရည္ေတြ ပုဆိုးခါးပံုႏွင့္ သုတ္ရာက ေျပာသည္။<br />“ေအးပါ ငါ့ႏွမရာ၊ တို႔ကလည္း မခြဲပါဘူး။ ညည္းတို႔ ကိုင္းေတြ၊ ယာေတြ သူမ်ားလည္း အလုပ္မခံပါဘူး။ တို႔ေနရ သာလည္း မသိမ္ငယ္ပါဘူး။ တစ္သက္လံုး သည္လိုေနလာခဲ့ ၾကသာပဲဟာ။ ၾကာပင္ေအာက္ကဖား ေမာ့ရသာမ်ိဳးမွ မဟုတ္ သာပဲ”<br /><br />မအိမ္ကံ ေခါင္းထဲမွာ အေၾကာင္းအရာေတြ ေျပးလႊား ေနသည္။ ခါတိုင္းလည္း စိတ္မေရာက္တာေတာ့ မဟုတ္။ တစ္ေၾကာင္း မဟုတ္တစ္ေၾကာင္းေတာ့ စိတ္ေရာက္ရသည္ ခ်ည္း။ အေမ ပန္း႐ံုတို႔၊ မလွအံုတို႔ မရွိေတာ့ သတိလက္လြတ္ ငွက္ေတာင္ ကြၽတ္ေနခ်င္လို႔ မရေတာ့။ အစစအရာရာ မအိမ္ကံ ေခါင္းေပၚမွာ အိမ့္ဝန္ထုပ္ႀကီးရြက္ထားရၿပီ။ စစ္ႀကီးၿပီးစ ေခတ္ကာလမေကာင္းတုန္းက ရြာမွာ အလွဴအတန္းေတြ ရပ္ ဆိုင္းသြားခဲ့သည္။ လြတ္လပ္ေရး ရၿပီးေတာ့လည္း ဆူဆူပူပူ ဆိုေတာ့ သားႀကီး ရွင္ျဖစ္ေတြသာ မ်ားခဲ့ပါ၏။ သည္ဘက္ႏွစ္ ေတြမွာေတာ့ ရြာျပန္စည္လာခဲ့သည္။ အလွဴသံ၊ ဆိုင္းသံေတြ ၾကားရျပန္ၿပီ။ ရြာ့ကြမ္းေတာင္ကိုင္ ကေလးေတြပင္ ရွိလာခဲ့ၿပီ။<br /><br />အစ္ကိုေလး ကိုစံေကာင္း မိန္းမဘက္က တူမတစ္ေယာက္ ကြမ္းေတာင္ကိုင္ အေရြး ခံရေတာ့ အလွဴရွိလွ်င္ မအိမ္ကံကပဲ ၫႊတ္ေနေအာင္ ဆင္တာေတြ အထိပါခဲ့ရသည္။ ေရႊမံႈ႕သမီး မံႈနံ႔သာေတာင္ ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္ထဲ ေရာက္ၿပီ။ မိဘက ေသာင္သာသည့္တိုင္ မံႈနံ႔သာက ခါးက်ိဳးေအာင္ အလုပ္လုပ္သည့္ အသံေတြေတာ့ ၾကားရပါ၏။<br /><br />မအိမ္ကံ အိပ္ရာက ထလာခဲ့ကာ ေအာက္ထပ္ကို ဆင္းလာခဲ့သည္။ အိပ္ရာထဲ လွဲေနေတာ့ စိတ္ေတြက ဟိုေရာက္ သည္ေရာက္ႏွင့္ မလန္းခ်င္။ အသက္ေလးဆယ္ျပည့္သည့္ ေန႔တစ္ေန႔ေတာ့ မအိမ္ကံ ေအးေအးလူလူေနခ်င္သည္။ ေအာက္ထပ္မွာ သမီးငယ္ခိုင္က ေက်ာင္းစာေတြ လုပ္ေနသည္။ ခိုင္ ေတာင္မွ သည္ႏွစ္ၿပီးလွ်င္ ရြာေက်ာင္းက အတန္း ကုန္ၿပီ။ ခိုင့္ကို ၿမိဳ႕ပို႔ၿပီး ပညာသင္ေရး၊ မသင္ေရး မအိမ္ကံ မဆံုးျဖတ္ ႏိုင္ေသး။<br />ေက်းဥက မီးဖိုေခ်ာင္မွာ။ မအိမ္ကံ ဝင္လာေတာ့ ေက်းဥက ထမင္းစားေတာ့မလား ေမးသည္။<br /><br />“ကေန႔ မအိမ္ကံ အလွဴ လုပ္လိုက္ရသာ ဝမ္းသာလိုက္သာ ေက်းဥရယ္။ ညည္းတို႔ သားအဖတစ္ေတြေတာ့ ညေနက် လူစံုတက္စံု ငါေပးစရာရွိသာ ေပးမယ္။ ကိုဖိုးေငြႀကီးကို စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ ဒုလႅဘ ခုနစ္ရက္ေလာက္ ဝတ္ခိုင္းလိုက္ ခ်င္ေသးသယ္။ မလွအံုလည္း ကုသိုလ္ ရသာေပါ့”<br /><br />“ေကာင္းသာေပါ့ေအ။ တို႔ေတာ့ေအ ေပးစရာ မလိုပါဘူး။ တို႔မိသားစုက အိမ္သားေတြပဲဟာ။ ညည္းေပးကာမွ စိတ္ထဲ တစ္မ်ိဳး ျဖစ္ရပါဦးမယ္ေအ”<br /><br />“မဟုတ္ေပါင္ေအ။ သည္သေဘာ မပါပါဘူး။ ဝယ္ခ်င္ သာဝယ္ၾက လွဴခ်င္သာ လွဴၾကရသာေပါ့ ငါပိုင္းျဖတ္ၿပီး သားပါ”<br /><br />သည္လိုဆိုေတာ့လည္း ေက်းဥဘာမွ မေျပာေတာ့ပါ။ ေက်းဥက လက္ႏွီးစကို ကိုင္ရင္း ဟင္းအိုးခ်သည္။ ေရေႏြးအိုး ပူလက္စကို ဆက္တင္သည္။ ေက်းဥလက္ရာက မလွအံု လက္ရာကိုမီလို႔ စားေရးေသာက္တာ အဆင္ေျပပါ၏။ ေက်းဥ က မအိမ္ခိုင္ ထမင္းစားဖို႔ ဟင္းေႏႊးျခင္း ျဖစ္သည္။ လက္ႏွီးစကို အသာခ်လိုက္ေတာ့ မအိမ္ကံ က်င္ခနဲ ခံစားလိုက္ရပါ၏။ ကိုေျပသိမ္း၏ ပုဆိုးပိုင္း အေဟာင္းကို လက္ႏွီး လုပ္ထားျခင္း ျဖစ္သည္။ ကိုေျပသိမ္း ဝတ္ေနက် ပခုကၠဴေက်း တစ္ရာ ပုဆိုးေဟာင္း။<br /><br />“ညည္း အဲသည္ လက္ႏွီးစုတ္ လႊင့္ပစ္ပါ ေက်းဥရယ္။ ညည္းငါေျပာထားသားနဲ႔”<br /><br />“မအိမ္ကံရယ္ မဟုတ္သာေအ။ အဲသေလာက္အထိ ညည္းမပါပါနဲ႔ေအ။ ငါမပစ္ရက္ပါဘူး။ ဆရာေလး ပုဆိုးဟဲ့”<br /><br />“ညည္းမပစ္ရက္ရင္ ငါပစ္သယ္ေအ”<br /><br />မအိမ္ကံက ပုဆိုးေဟာင္း လက္ႏွီးစကို မီးဖိုထဲ ပစ္သြင္း လိုက္သည္။ ေညႇာ္နံ႔ေတြ ေထာင္းခနဲထကာ တဖ်စ္ဖ်စ္ေတာက္ ေလာင္ေနတာကို မအိမ္ကံ စိုက္ၾကည့္ ေနခဲ့ပါ၏။ ေက်းဥက တစ္ဖက္ လွည့္ရင္း မ်က္ရည္ဝဲ ေနခဲ့သည္။ ထိုစဥ္မွာပင္ အိမ္ဝိုင္းဝဆီက ေအာ္သံၾကားလိုက္ရသည္။<br /><br />“ေတာပုန္းရည္ေလး အားေပးၾကပါဦးဗ်ာ။ ေတာသည္ပါ အိမ္ရွင္တို႔”<br /><br />မအိမ္ကံ ဆတ္ခနဲ တုန္သြားခဲ့သည္။ ေတာပုန္းရည္။ မအိမ္ကံ ျခံဝကို ရင္တလွပ္လွပ္ျဖင့္ ထြက္လာခဲ့ေလသည္။<br />ကိုေျပသိမ္း ပုဆိုးေဟာင္းက တဖ်စ္ဖ်စ္ ေတာက္ေလာင္ ေနဆဲ...။<br />(ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္)<br /></div><table border="0" style="table-layout: fixed;"><tbody><tr> <td class="smalltext" colspan="2" width="100%"><br /></td> </tr><tr> </tr></tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1479017856573498688-5385917888014527295?l=nyaalinkarr.blogspot.com' alt='' /></div>mgphoenannhttp://www.blogger.com/profile/13613543429634971711noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1479017856573498688.post-37644373992203977542010-01-02T03:21:00.005+06:302010-01-16T18:27:28.396+06:30(nov 09)ယခင္လမွအဆက္.....<br /><br />၁၃၁၇ ခုႏွစ္၊ နယုန္လ။<br />ေညာင္ေရသဘင္၊ပြဲစဲလွ်င္ကား၊<br />ထက္ခြင္မိုးလ၊<br />ၾကယ္ေဇဠႏွင့္<br />ျပည့္ဝစင္ၾကယ္၊<br />စံပယ္ျမတ္ေလး၊<br />ပင္တိုင္း ေမႊး၍၊<br />ေတြးေတြးေမာင္းနီ၊<br />ညြန္႔ခ်င္းစီသို႔၊<br />ရာသီေမထုန္။<br />လ နယုန္မူ၊<br />ျမဴးခုန္သာရႊင္၊<br />မိုးလုလင္လည္း၊<br />ရြာက်င္ၿခိမ့္မွ်၊<br />ေရးငန္းျပလွ်က္...”<br /><br />ကဆုန္လ ေညာင္ေရသြန္းပြဲ ၿပီးေလၿပီ။ ေဇာင္ခ်မ္းကုန္းရြာ ေက်ာင္းရွိ ေဗာဓိ ေညာင္ပင္ႀကီးမွာ ေရသြန္းေလာင္းၾကသည္။ ေညာင္ေရပြဲကေတာ့ တိုင္းျပည္အခါ မေကာင္းသည့္ၾကားက စည္စည္ကားကား ရွိခဲ့ပါ၏။ မအိမ္ကံတို႔ အိမ္ဝိုင္းတိုက္ထဲက စံပယ္ရံု၊ ျမတ္ေလးရံုတို႔ ပန္းေရးျပၾကသည္ပင္ ခူးလို႔၊ ကံုးလို႔ မကုန္ႏိုင္ခဲ့။ အိမ္တိုင္းဆီက စံပယ္ပန္းနံ႔၊ ျမတ္ေလးပန္းနံ႔ေတြ ထံုသင္းလွပါ၏။ မိုးကေတာ့ ဟန္ေရး တျပျပပင္။ ယာေတာင္သူတို႔ မိုးကို ေမွ်ာ္ၾကေသာ္လည္း ကဆုန္ လျပည့္ေက်ာ္လို႔ နယုန္လျပည့္ ေရာက္သည့္တိုင္ မိုးတစ္ေပါက္ မရြာဘဲ ရွိခဲ့သည္။<br /><br /><blockquote></blockquote><br /><a name='more'></a><br /><blockquote></blockquote><br /><br />သို႔ေသာ္ ေလာက သဘာဝတရား အရ ပြင့္ၾက၊ ဖူးၾက၊ ေမႊးၾက၊ ႀကိဳင္ၾက သည္က တျခား၊ ႏိုင္ငံေရး ဆူၾကပူၾက၊ ေျပးၾက လႊားၾကရတာ ကတျခား ဆိုေတာ့ ေန႔တပူပူ ညတဆူဆူ ရွိေလ၏။ လြတ္လပ္ ေရးရၿပီး ဆယ္ႏွစ္ပင္ ျပည့္ေလၿပီ။ အဂၤလိပ္ႏွစ္ႏွင့္ ဆိုလွ်င္ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္ကိုပင္ ေရာက္လာခဲ့ေသာ္လည္း လြတ္လပ္ေရး ဆိုတာကိုပင္ ေတာနယ္ တစ္ဝိုက္က ေမ့ေနၾကၿပီ။ ကိုေျပသိမ္း ေျပာေနက် စကားႏွင့္ ဆိုလွ်င္ ရြာနာလြန္းလွၿပီ။ အလုပ္ေကာင္း ေကာင္းမလုပ္ရ၊ စိုက္ပ်ိဳးေရး ေကာင္းေကာင္းမလုပ္ရ၊ တစ္ဝမ္းတစ္ခါးလက္လႈပ္မွ ပါးစပ္လႈပ္ရသူေတြဆိုေတာ့ ဆင္းရဲက်ပ္တည္းၾကတာကလည္း ေျပာစရာစကားေတာင္ မရွိသေလာက္ပင္။ မအိမ္ကံတို႔ ရက္ကန္း႐ံုက ရက္ကန္း ျခဴကံုးသံ လြင္ေသးေသာ္လည္း သြားေရး၊ လာေရးက လမ္းပူ လွပါသည္။ ဘယ္ေနရာမွာမွ စိတ္ခ်ရသည္ မရွိ။ လံုျခံဳရသည္ မရွိ။ ၿမိဳ႕ေတြမွာ အနီအဝါ ကြဲၾကသလို နယ္ေတြ၊ ေတာေတြမွာလည္း သည္ေရာဂါႀကီး ကူးစက္ေနၿပီ။<br /><br />လြတ္လပ္ေရး မရခင္ကပင္ အက္ေၾကာင္း လိုက္ေနခဲ့ေသာ ႏိုင္ငံေရးသည္ ပိုမို ဆိုးလာသည္။ ဖဆပလ အတြင္း ပုဂိၢဳလ္ေရး အရ၊ အယူအဆ အရ အကြဲအျပဲေတြ မ်ားေလ၊ ဆူပူမႈေတြက အေတာ မသတ္ေလ။ မအိမ္ကံ အဖို႔ရာ ဒါေတြပဲၾကား ေနရေတာ့ သူတကာ သိတာထက္ ပိုသိသည္။ သူတကာ စိုးရိမ္တာထက္ ပိုစိုးရိမ္သည္။ သည္ၾကားထဲက သမီးႀကီး မအိမ္ၿမိဳင္ အေရးက ေရွ႕တန္းကို ေရာက္လာခဲ့ပါ၏။ မအိမ္ၿမိဳင္က ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္သမီး အရြယ္ ေရာက္ခဲ့ၿပီ။ ရြာေက်ာင္းက အတန္း ကုန္ခဲ့ၿပီ။ သည္ေတာ့ ကေလး ေရွ႕ေရး၊ ပညာေရးကို စဥ္းစားၾကရသည္။ ကိုေျပသိမ္းကေတာ့ ေက်ာင္းဆရာ ပညာတတ္ ပီပီ သမီးကို ေရွ႕ဆက္ပညာ သင္ယူေစခ်င္သည္။ ျမင္းျခံကို ပို႔ခ်င္သည္။ သည့္အတြက္ ဘယ္သူ႔ သေဘာထားမွ ေတာင္းခံေနတာမ်ိဳး မရွိေတာ့ မအိမ္ကံတို႔ အိမ္ႀကီးမွာ တစ္ခ်က္လႊတ္ အာဏာသဖြယ္ ျဖစ္ေနခဲ့သည္။<br /><br />အထူးသျဖင့္ အေမပန္း႐ံု။ အသည္း ေပါက္မတတ္ ခ်စ္ရေသာ ေျမးဦးဆိုေတာ့ မခြဲခ်င္တာ ပါသလို မခြဲႏိုင္တာလည္း ပါသည္။ တစ္ခ်က္က ေျမးမိန္းကေလးမို႔ ဆင္သြားရာ က်ားပါမွာကို စိုးရွာတာလည္း ပါပါ၏။ မအိမ္ၿမိဳင္က ဆယ့္ႏွစ္ ႏွစ္သမီး ဆိုေပသိ မိန္းကေလး သဘာဝ တစ္ႏွစ္ ႏွစ္ႏွစ္ အတြင္း ေက်းၿမီး လက္ေမွ်ာ္ ဘဝကေန ဆင္ေျခေပၚ သမီးလွ အရြယ္ ေရာက္ဖို႔သာ ရွိေတာ့သည္။ သူတကာထက္ ေခ်ာေမာ လွပသူ ကေလးကလည္း ျဖစ္ျပန္ ဆိုေတာ့ ဘြားေအႀကီးတို႔ ထံုးစံ အကဲ ပိုတာလည္း ပါသည္။ ပညာရဲရင့္မွ ပြဲလယ္ တင့္မွာကိုလည္း နားလည္ပါ၏။<br /><br />မိန္းကေလးမ်ား ေခ်ာလွ်င္၊ လွလွ်င္ ပုဆိုးအပ္တင္ ဖ်င္အစာခ် ဆိုသည့္ စကား ရွိသည္။ ပုဆိုးေကာင္း ဆိုေပသိ အပ္တင္ခ်င္ သူေတြ၊ ဖ်င္ဘဝ ေရာက္မွ ခ်ည္စာ ခ်ခ်င္တာေတြ ျဖစ္သည္။ ဝါးလံုးနင္း ဝါးျခမ္းနင္း ျဖစ္ရွာေလ မလား ဆိုတာကို ပူပင္မွန္း မအိမ္ကံ သိပါ၏။ အေမပန္း႐ံုက ႀကိတ္ခံစား ေနေသာ္လည္း မလွအံုကေတာ့ သူ႔ခံစားခ်က္ကို ေမာင္းကြဲႀကီး ထုသလို ထုေတာ့၏။ သူ႔လက္ သူ႔ေျခႀကီး ရတာဆိုေတာ့ ေျမးရင္းႏွင့္ မျခား အခ်စ္ႀကီး ရွာသည္။ တခ်ိဳ႕ညေတြမွာ သမီး ႏွစ္ေယာက္စလံုး မလွအံုႏွင့္ အိပ္ၾကတာ ဆိုေတာ့ ေရွးစကား၊ ေရွးပံုျပင္ေတြကို စြဲေနၾကၿပီ။<br /><br />“ညည္း ေယာက်ာ္းက ၿမိဳင္ကေလးကို ျမင္းျခံ ပို႔မလို႔ေပါ့ ဟုတ္ကဲ့လား။ ဘယ့္ႏွယ့္ေအ ငါတို႔မွ ခ်စ္လို႔ မဝေသးဘူး။ ညည္းတို႔ ဥစၥာက မဖုတ္အိုးက်ိဳးလြယ္။ ကေလးမွ ႏို႔အတ္နံ႔ မစင္ေသးဘူး။ တစ္ၿမိဳ႕တစ္ရြာႀကီး သြားထားရမယ္လို႔ လြန္လြန္းသယ္။ ညည္းၾကည့္ေျပာဦး”<br /><br />“မလွအံုရယ္၊ မအိမ္ကံလည္း မွန္သာ ေျပာရရင္ မပို႔ခ်င္ပါဘူး။ ပညာလည္း တတ္ေစခ်င္ပါရဲ႕။ မ်က္စိေအာက္က ေပ်ာက္ရမယ့္ အေရး ေတြးမိတိုင္း စိတ္ဆင္းရဲ ေနရသယ္။ မပို႔လို႔ကလည္း မျဖစ္ဘူး မလွအံု။ ေလးတန္းနဲ႔ ပညာ တစ္စခန္းရပ္လို႔ ကေတာ့ မအိမ္ကံတို႔လိုပဲ ေတာထဲ၊ အခင္းထဲ ရက္ကန္း ႐ံုထဲ ဘဝ ၿပီးရမွာ။ ဖေအက ပို႔မယ္၊ ပို႔မယ္ လုပ္ေနသာ ေလးတန္း စာေမးပြဲ ၿပီးကတည္းက တကဲကဲ။ မအိမ္ကံ ဆြဲထားလို႔ရယ္”<br /><br />နယုန္လ စံပယ္ေတြ၊ ျမတ္ေလးေတြ ႀကိဳင္လွသည္ ဆိုေသာ္လည္း အိမ္ႀကီးေပၚမွာေတာ့ အပူ ေရစာႀကီး ေနၾကသလို ျဖစ္ေနသည္။ ေက်းဥ။ ေက်းဥကေတာ့ မအိမ္ၿမိဳင္ကို ျမင္းျခံ ပို႔ေတာ့မည္ ဆိုကတည္းက မ်က္ႏွာႀကီး အမ္းေနေအာင္ ငိုရွာသည္။ ေက်းဥက ပလူေမြး၊ ပလူေတာင္ကတည္းက ေပြ႕ေပြ႕ပိုက္ပိုက္ ရွိခဲ့ရွာသည္။ သမီးႏွစ္ေယာက္ ဖ်ားသည္၊ နာသည္ဆိုလွ်င္ပင္ မအိမ္ကံကမွ တစ္ေရး တစ္ေမွး ေမွးခ်င္ ေမွးသည္။ ေက်းဥက မအိပ္ပါ။ ေန႔တႏိုးႏိုး၊ ညတႏိုးႏိုး။ မေအႏွင့္ မျခား ေစာင့္ေရွာက္သူေတြ ထဲမွာ ေက်းဥကိုလည္း ထည့္တြက္ ရပါ၏။ ေက်းဥကေတာ့ ေတာသူ၊ ေတာင္သား ပညာမဲ့ရွာသူ ဆိုေတာ့ ရင္ထဲ စကားကို မ်ိဳမထားဘဲ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရွာလို႔ မအိမ္ကံပင္ မ်က္ရည္ဝဲ ရသည္။<br /><br />“မအိမ္ကံရယ္၊ ၿမိဳင္ကေလးကို ျမင္းျခံပို႔ရင္ ငါေတာ့ ဖ်ပ္ဖ်ပ္ လူးရေတာ့မယ္ ထင္ပါရဲ႕ေအ။ ရင္က်ိဳး ခ်င္ေနၿပီ။ ေလးတန္းနဲ႔ ေက်ာင္းႏုတ္ လိုက္ပါေအ။ သူတကာ သည္လို ေလးတန္းနဲ႔ တင္ၿပီးၾကသာပါ။ မိန္းကေလးပဲဟာေအ”<br /><br />“သည္လိုလည္း ဘယ္ဟုတ္ပါ့မလဲ ေက်းဥရယ္။ ညည္း ေမတၱာ၊ ညည္းေစတနာ ငါသိပါသယ္။ ငါက မေအပါေအ။ ညည္းထက္ ဆယ္ျပန္ ရွိေတာ့မေပါ့။ ဒါေပသိ ေခတ္ေတြက ညည္းတို႔၊ ငါတို႔ ငယ္ငယ္တုန္း ကလို မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ရြာမွာပဲ ရက္ကန္းခတ္ သလိုလို၊ ပဲႏုတ္သလိုလို ႀကီးရမယ့္ အျဖစ္ကို သူ႔ဖေအ ပညာတတ္က ဘယ္အျဖစ္ခံပါ့မလဲေအ။ ညည္းနဲ႔ ငါ တစ္လ တစ္ေခါက္ သြားေတြ႕ၾကသာေပါ့”<br /><br />ေက်းဥက အီခနဲ ငိုေတာ့ မအိမ္ကံလည္း မ်က္ရည္ မဆည္ႏိုင္ခဲ့။ သည္လို ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြကို ျမင္ရျပန္ေတာ့ လည္း မအိမ္ကံမွာ လံုျခံဳသလိုခံစားရျပန္ပါ၏။ သည္အသိုက္၊ သည္အဝန္းထက္ ေအးျမေသာေနရာ မရွိပါလားလို႔လည္း ခံစားရျပန္ပါ၏။ ဒါေတြကို မအိမ္ကံက ကိုေျပသိမ္းအား ေျပာျပေတာ့ ကိုေျပသိမ္းလည္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရွာပါ၏။<br /><br />“အစ္ကိုလည္း နားလည္ပါတယ္ အိမ္ကေလးရယ္။ သူတို႔ တစ္ေတြက ခ်စ္လြန္းလို႔ သမီးႀကီးကို အလို လိုက္ေနတာေတြ အစ္ကို ေတြ႕ေနရသားပဲ။ ၾကာေတာ့ ကေလးေတာင္ ဘဝ မဆန္မွာ အစ္ကို စိုးေနမိသာ။ အခု ကိစၥကေတာ့ကြယ္ အစ္ကိုတို႔ အလိုလိုက္လို႔ မျဖစ္ဘူးေလကြယ္။ အစ္ကို႔ သမီးေတြ ႏွစ္ေယာက္စလံုး ပညာတတ္ေတြ ျဖစ္ရမယ္။ အစ္ကို႔ဘက္က ေပးႏိုင္တဲ့ အေမြကလည္း ဒါပဲ။ တစ္ခ်ိန္က်ရင္ သမီး ႏွစ္ေယာက္စလံုး ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚ ကိုယ္ရပ္ၾကရမွာကြယ့္”<br /><br />ကိုေျပသိမ္း ေျပာတာလည္း ဟုတ္သည္။ မအိမ္ကံ သမီးႀကီး အရြယ္တုန္းက ရက္ကန္း အလုပ္ကေလးေတြ ေျခႏိုင္ လက္ႏိုင္ဝင္ လုပ္ခဲ့ဖူးတာကို သတိရမိ၏။ တစ္ေန႔တုန္းက မအိမ္ ၿမိဳင္ကို ဆပ္သြားတစ္ခုေပးကာ ခ်ည္စာ ၿဖီးခိုင္းရာသို႔ အေမ ပန္း႐ံု အေျပးေရာက္လာခဲ့ပါ၏။<br />“မအိမ္ကံရယ္၊ ငါ့ေျမးကို ခ်ည္စာ ရွင္းခိုင္းရသယ္လို႔ ေအ။ ကေလး လက္ကေလးေတြ ခ်ည္စာ စူးပါဦးမယ္။ ေနာင္ႀကီးရင္ ခိုင္းပါေလ့။ ေပးေပး ငါ့ေျမး အေမႀကီး ရွင္းလိုက္မယ္”<br /><br />သမီး ႏွစ္ေယာက္က တစ္မ်ိဳးစီ။ မအိမ္ၿမိဳင္က အႀကီးေပသိ စိတ္က မအိမ္ကံဘက္ တူခ်င္သည္။ စိတ္မာသည္။ အေနတည္သည္။ စကားမ်ားမ်ား မေျပာဘဲ ေငးေငးငိုင္ငိုင္ ရွိတတ္သည္။ ကေလး သဘာဝ ကစားဟယ္ ေဆာ့ဟယ္လည္း မရွိ။ ေခ်ာင္တစ္ေခ်ာင္မွာ ကုပ္ကုပ္ကေလး ေနတတ္ သျဖင့္ မအိမ္ကံပင္ အားမရ။ မိန္းကေလး သဘာဝ၊ ေတာ သဘာဝ ဖန္ခုန္တာ၊ ၾကက္ခြပ္တာ မ်ိဳးေတာ့ ေဝးေရာ။ ေက်ာင္းက ျပန္ေရာက္သည္ႏွင့္ သလဲသီး မွည့္မွည့္ေတြ ေရြးဆြတ္ၿပီး အေစ့ရဲရဲ ကေလးေတြ တစ္ေစ့ခ်င္း ေႁခြသည္။ စံပယ္ပြင့္ ကေလးေတြ၊ ဇြန္ပြင့္ ကေလးေတြကို တစ္ပြင့္ခ်င္း ဆြတ္ကာ သီကံုးတာမ်ိဳးလည္း ဝါသနာ ပါသည္။ တစ္ခါ တစ္ခါ ထူးဆန္းေသာ ေမးခြန္းေတြ ေမးတတ္သည္။<br /><br />“အေမ သလဲေစ့ကေလးေတြကို နီေအာင္၊ စံပယ္ပန္းက ေလးေတြကို ျဖဴေအာင္ ဘယ္သူက ေဆးဆိုးေပးသာလဲ။ ခ်ည္ခင္ေတြကို ေဆးဆိုး သလိုေပါ့ေနာ္ အေမ”<br /><br />“ေအးေပါ့ သမီးရယ္၊ သဘာဝက ေဆးဆိုး ေပးသာေပါ့။ သလဲေစ့ ဆိုရင္ နီရမယ္။ စံပယ္ပြင့္ ဆိုရင္ ျဖဴရမယ္ဆိုသာ ရွိၿပီးသား သမီးရဲ႕”<br /><br />“သလဲေစ့ အဝါလည္း ရွိသာပဲ မႈတ္လား အေမရဲ႕”<br /><br />ဒါလည္း ဟုတ္သား။ သလဲသီးအဝါမ်ိဳးရွိသည္။ မအိမ္ ကံတို႔အိမ္မွာ မရွိေသာ္လည္း မမ စိမ္းျမတို႔ ဝိုင္းထဲမွာ သလဲပင္ တစ္ပင္ရွိသည္။ မအိမ္ၿမိဳင္က ဒါကို ေျပာျခင္းျဖစ္သည္။<br />“သလဲသီး အဝါမ်ိဳးဆိုေတာ့ သလဲေစ့ကလည္း အဝါ ေရာင္ေပါ့ သမီးရဲ႕”<br /><br />“ဆန္းတယ္ေနာ္ အေမ”<br />မအိမ္ၿမိဳင္က အဲသလို ရွာရွာေဖြေဖြ ေတြးတတ္သည္။ ရွာရွာေဖြေဖြ ေမးတတ္သည္။ သည္လို အခါမ်ိဳးတြင္ သမီးကို မအိမ္ကံ နားသြင္းရပါ၏။<br />“မဆန္းပါဘူး သမီးရယ္။ ဒါ မ်ိဳး႐ိုးနဲ႔ ဆိုင္သယ္။ သူ႔ မ်ိဳး႐ိုးက သူဆင္းသက္လာသာ ဆိုေတာ့ အေရာင္ မေျပာင္းဘူး။ အစဥ္ မပ်က္ဘူးေပါ့ သမီးရယ္။ မ်ိဳး႐ိုး အတိုင္း ျဖစ္ရသယ္။ ဒါေၾကာင့္ မ်ိဳး႐ိုး အေရးႀကီးသယ္ ေျပာၾကသာေပါ့။ မ်ိဳး႐ိုးဆိုသာ မတိမ္ေကာ ေကာင္းဘူး”<br /><br />မအိမ္ၿမိဳင္က ဖေအ့ဆီက ႏူးညံ့ျခင္း သိမ္ေမြ႕ျခင္း အေမြကို ရထားသကဲ့သို႔ မေအ့ဘက္က ႐ုပ္ရည္ႏွင့္ မာနကို ရရွိသူ ျဖစ္သည္။ မာန္မာန မဟုတ္ေသာ မိန္းမသား တစ္ေယာက္၏ စာရိတၱ မာန ျဖစ္သည္။ ဒါေၾကာင့္ပင္ ထင္ပါ၏။ မအိမ္ၿမိဳင္သည္ တစ္ခါတေလ ႏူးညံ့ ေနတတ္ၿပီး တစ္ခါ တစ္ရံမွာေတာ့ ပိုးပိုးေပါက္ေပါက္ ရွိတတ္ပါ၏။ ႐ုပ္ရည္ကို ၾကည့္ျပန္ေတာ့ ဖေအႏွင့္လည္း တူသည္။ မေအႏွင့္လည္း တူသည္။ ဖေအ မေအတို႔၏ အလွႏွစ္မ်ိဳး ေရာထားေသာ ထူးျခားသည့္ အဆင္ကြဲ အလွကေလးႏွင့္ ျဖစ္သည္။ ဝင္းဝါဝါ အသားအေရ၊ ဖူးစူစူ ႏႈတ္ခမ္းကေလးႏွင့္ ေမးဝိုင္းကေလးက မေအ။ မ်က္ႏွာက် ေျပေျပ၊ ႏွာတံစင္းစင္း၊ မ်က္လံုးေတာက္ေတာက္က ဖေအ။ အေမပန္း႐ံုကဆိုလွ်င္ သူ႔ေျမးမကို ပပဝတီလို႔ပင္ ေခၚတတ္သည္။ စိတ္လိုလက္ရ ရွိလွ်င္ ေျမးမေခါင္းကို အုန္းဆီကေလး ပြတ္ေပးရင္း မ်က္ႏွာကို ေမးေစ့က ပင့္ကာ ေမာ့ေမာ့ၾကည့္သည္။<br /><br />“ေခ်ာလိုက္သယ့္ မိန္းမႏွယ္ေအ။ ၾကည့္စမ္း လွအံု။ ငါ့ေျမး သည္အရြယ္ သည္ေလာက္ ေခ်ာမွေတာ့ ႀကီးရင္ ေျပာစရာကို ရွိမွာ မႈတ္ဘူး။ ပပဝတီေတာင္ ႐ံႈးေလာက္သယ္။ အငယ္ေျမးမကလည္း တစ္မ်ိဳးေခ်ာသာေအ့။ ဆုေတာင္း ေကာင္းခ်က္ေတာ့”<br /><br />“ရွင္အိမ္ကံ သမီး၊ ေမာင္ေျပသိမ္း သမီး မေခ်ာဘဲလား။ ဖေအေခ်ာ၊ မေအေခ်ာ။ ေတာ္ပါေသးရဲ႕။ ဘိုးသာထန္ဘက္ သြားမတူလို႔”<br /><br />မလွအံု စကားေၾကာင့္ အေမ ပန္း႐ံုေရာ မအိမ္ကံပါ ရယ္ၾကရသည္။ သမီး ႏွစ္ေယာက္ကို အမႊမ္းတင္ေတာ့လည္း မအိမ္ကံ ရင္ကေလး ေႏြးရပါ၏။ သမီးေခ်ာေတာ့ ရြာက ေျပာလိမ့္မည္ ဆိုသလို လူတကာက မအိမ္ကံ သမီးေတြ ေခ်ာလွတယ္ ဆိုၾကသည္။ ထေနာင္းတိုင္က အမ်ိဳးေတြက ဆိုလွ်င္ ေရႊေပၚျမတင္ ရွိၾကသည္။ ထေနာင္းတိုင္ သြားတိုင္း ေျမးေတြကို ဂြမ္းေပါက္ႏွင့္ တို႔ထားမတတ္ ခ်စ္ၾကသည္။ အညစ္အေၾကး မရွိလို႔ စင္ၾကယ္တာတဲ့။ သည္စကားကို မအိမ္ကံ သေဘာက် လွပါ၏။ သမီးေတြကို စိတ္အညစ္အေၾကး၊ ကိုယ္အညစ္အေၾကး မရွိေအာင္ ေမြးျမဴရမည္။<br /><br />သည္လိုႏွင့္ပင္ သမီးႀကီး မအိမ္ၿမိဳင္ကို ျမင္းျခံ ပို႔ရမည့္ ရက္နီး လာခဲ့ေလၿပီ။ ျမင္းျခံမွာ ထားရမည့္ အိမ္ေတြ ရွိေသာ္လည္း ကိုေျပသိမ္းက သူ႕ညီအရင္း ကိုသက္မင္းတို႔ အိမ္မွာ ထားမည္ဆို၏။ ကိုေျပသိမ္း၏ အစ္ကိုႀကီး ကိုသက္ဝင္းကေတာ့ ရြာစည္သူႏွင့္ အိမ္ေထာင္က်ၿပီးကတည္းက ရြာစည္မွာ တစ္အိုးတစ္အိမ္ ထူေထာင္ခဲ့တာပင္ မအိမ္ကံႏွင့္ အေၾကာင္း မပါခင္က ဆိုေတာ့ ရြာစည္သား လံုးလံုး ျဖစ္ေနခဲ့တာ ၾကာၿပီ။ သက္ႏွင္းႏွင့္ သက္မင္း ညီအစ္ကို ႏွစ္ေယာက္ က်န္ၾကသည့္ အထဲက ကိုသက္မင္းမွာ ႏိုင္ငံေရးကို ဝါသနာ အလွ်င္း မရွိ။ ျမင္းျခံၿမိဳ႕စြန္မွာ ရြာထြက္ကုန္ေတြ ေလွာင္သည့္ အလုပ္လုပ္ ကိုင္ရင္း ေတာသားႀကီ လိုေနသူ ျဖစ္သည္။ ၿမိဳ႕မွာေနသည္ ဆိုေသာ္လည္း ၿမိဳ႕ေသြးၿမိဳ႕ရည္ မရွိ။ တကယ့္ေတာင္သူႀကီး ႏွင့္မျခား ႐ိုး႐ိုးကုပ္ကုပ္ ေနသူသာ ျဖစ္၏။ ကိုသက္မင္း မိန္းမ မလွရွင္ကလည္း ေတာသူ ဆိုေတာ့ ကိုသက္မင္းႏွင့္ မျခား ႐ိုး႐ိုးေအးေအးႀကီး ျဖစ္၏။ ၿမိဳ႕ထဲကို ေက်ာင္းတက္ရန္ စက္ဘီးတစ္စီး ဝယ္ပို႔မည္ဆိုေတာ့ ကိုသက္မင္းက အပို႔မခံ။ စက္ဘီး အသစ္တစ္စီး ဝယ္ထားၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္း လူၾကံဳမွာ သည္။ အိမ္အေပၚထပ္ အခန္းတစ္ခန္း ေပးထားသည့္ အျပင္ မလွရွင္က ေက်ာင္းထမင္းခ်ိဳင့္ေတာင ္စီစဥ္ၿပီးေၾကာင္း ဆိုသည္။<br />“သက္မင္းတို႔ လင္မယားက ေအးေအး။ ငါ့သမီးက ေအးေအးနဲ႔ေတာ့ ဟန္က်ၿပီေပါ့ကြာ။ ထားၾကည့္ေသးတာေပါ့ ေလ။ သမီး မေပ်ာ္ေတာ့လည္း ၿမိဳ႕ထဲ ေရႊ႕ၾကတာေပါ့။ ၿမိဳ႕ထဲမွာလည္း ထားစရာ အိမ္ရွိပါတယ္”<br /><br />ကိုေျပသိမ္းက သမီး မေပ်ာ္မွာ စိုးရွာသည္။ ထူးဆန္းတာက မအိမ္ၿမိဳင္ပင္။ မိဘႏွစ္ပါးႏွင့္ တကြ ဘြားေအေတြ၊ ေဒြးႀကီး၊ ေဒြးေလးေတြႏွင့္ ခြဲရမွာကိုလည္း ပူပန္ လြမ္းဆြတ္ ပံုမရ။ ညီမငယ္ မအိမ္ခိုင္ကိုပင္ လြမ္းပံု မေပၚ။ ဘေထြးမင္းတို႔ အိမ္ေနရမွာေနာ္ ဆိုေတာ့လည္း အင္းမလႈပ္။ ၿမိဳ႕ထဲ ေရႊ႕သင့္ ေရႊ႕ၾကတာေပါ့ ဆိုေတာ့လည္း မျငင္းပါ။ သည္ကေလးမက တစ္မ်ိဳးပဲလို႔သာ ေအာက္ေမ့ရ ေတာ့သည္။ ဘြားေအႀကီးက တစ္ရက္တြင္ မအိမ္ၿမိဳင္ကို ေခၚကာ ေျခာက္မူးသား ေရႊလက္စြပ္ႀကီး တစ္ကြင္း လက္ခလယ္မွာ စြပ္ေပးသည္။ ေျမးဦးကို အမွတ္တရ ေပးျခင္း ျဖစ္၏။<br /><br />“လက္စြပ္ျမင္တိုင္း အေမႀကီး ပန္း႐ံုကို သတိရေနာ္” လို႔ မ်က္ရည္လည္ရြဲ ဆိုရွာပါသည္။ မအိမ္ၿမိဳင္ကေတာ့ ဘာခံစားမႈမွ မျပ။ မ်က္ႏွာကေလး တည္ထားၿပီး ခြဲခြာရျခင္း၊ ကြဲကြာရျခင္း ေလာကဓံကိုပင္ ခံႏိုင္ရည္ ရွိေနသည့္ မ်က္ႏွာျဖင့္ ဘြားေအကို ေငးေနတာပဲ ရွိသည္။ မလွအံုက သံေသတၱာ တစ္လံုး ထဲမွာ မအိမ္ၿမိဳင့္ အဝတ္အစားေတြ ထည့္ကာသိုကာ ရွိရွာပါ၏။<br /><br />“အျပစ္ကို လြဲပေစ၊ အခ်စ္ကို ျမဲပေစ ၾကားလား ငါ့ေျမး။ ၿမိဳ႕ေက်ာင္းမွာ သူတကာ ခ်စ္ေအာင္ေန။ မ်က္ႏွာကေလး ဖြင့္ထား။ မိန္းကေလးဆိုသာ အပြင့္ လွရသယ္၊ ရနံ႔ ေမႊးရသယ္။ ႏႈတ္က ခ်ိဳပေစ၊ စိတ္က လန္းပေစ ဟဲ့ ၾကားရဲ႕လား ငါေျပာသာ။ ေမာလိုက္သာေအ”<br /><br />မအိမ္ၿမိဳင္ကေတာ့ မလႈပ္ေခ်ာက္ေခ်ာက္၊ လႈပ္ေခ်ာက္ေခ်ာက္။ ေက်းဥကေတာ့ မအိမ္ၿမိဳင္ အင္မတန္ ႀကိဳက္ေသာ မုန္႔ဆီေၾကာ္ေတြ ေၾကာ္ေပးထားသည္။ မအိမ္ၿမိဳင္က ေက်းဥကို ငယ္ငယ္ကတည္းက ေခၚေနက် အတိုင္း ေက်းေက်းလို႔ ပဲ ေခၚသည္။<br />“မုန္႔ဆီေၾကာ္ ကုန္ရင္ ေက်းေက်းကို လွမ္းမွာလိုက္ေနာ္ ၿမိဳင္ကေလး။ ေက်းေက်းေၾကာ္ၿပီး လာပို႔ေပးမယ္သိလား။ ညည္းဦးေလး ဖိုးကူးနဲ႔ ထည့္ေပးလိုက္မယ္”<br /><br />တကယ္ေတာ့ ဖိုးကူးက မအိမ္ကံ့တူ ဆိုေတာ့ စပ္လွ်င္ အစ္ကိုေတာ္ေသာ္လည္း အရြယ္ ကြာသျဖင့္ ဦးေလးလို႔ ေခၚ ျခင္းျဖစ္၏။ ေက်းဥ ေျပာတာကိုေတာ့ မအိမ္ၿမိဳင္က ေခါင္းညိတ္ျပသည္။ ျမင္းျခံကို ေက်းဥ လိုက္ခဲ့ဖို႔မွာသည္။ သည္စကား ၾကားေတာ့ မလွအံုက မ်က္ႏွာရြဲ႕သည္။ ေက်းဥက်မွ ျမင္းျခံလိုက္ခဲ့ ေျပာေဖာ္ရလို႔ ျဖစ္၏။ အမွန္ေတာ့ မအိမ္ၿမိဳင္က လက္ပြန္းတတီး ေနရေသာ ေက်းဥႏွင့္ ေက်းဥသား ႏွစ္ေယာက္ကို ခင္တြယ္တာလည္း ပါပါသည္။ ေက်းဥ၏ သားႏွစ္ေယာက္ ျဖစ္ေသာ ထြန္းပႏွင့္ ထြန္းရ ဆိုတာကလည္း မအိမ္ၿမိဳင့္ အႏြံအတာ ခံရွာတာ မဟုတ္လား။ မလွအံု မ်က္ႏွာ ရြဲ႕ျပတာကို ျမင္ေတာ့ မအိမ္ကံခမ်ာ ငိုရသည့္ ၾကားက ရယ္မိ ေသး၏။ သည္လိုႏွင့္ပင္ မနက္ျဖန္ နံနက္ မအိမ္ၿမိဳင္ ျမင္းျခံ ေက်ာင္းကို သြားရေတာ့သည္။<br /><br />နယုန္လျပည့္။<br />လျပည့္ညသည္ ဝင္းဝင္းႀကီး ဝါလ်က္ ရွိေလသည္။ မအိမ္ကံ အိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္ပါ။ မနက္လင္းသည္ႏွင့္ သမီးႀကီးၿမိဳင္ ျမင္းျခံၿမိဳ႕ သြားေနရေတာ့မည္။ အခါလည္ ေက်ာင္းပိတ္ေတာ့မွ ျပန္လာမွာ ဆိုေတာ့ ခြဲရမည့္ ရက္ေတြ မ်ားလွပါ၏။ ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္ သမီးဆိုေတာ့ ကေလး မဟုတ္ေပသိ ႀကီးေကာင္လည္း ဝင္ေသးသည္ မဟုတ္။ ေတာေနေတာႀကီး ဆိုေတာ့ ၿမိဳ႕ႏွင့္မွ အဆင္ေျပပါ့မလား။ သည္ၾကားထဲသမီးက ေအးေဆးလြန္းသည္။ ဆပ္သြားဖူး ဆူးဖ်က္ ဆိုသလို သည္တစ္ခ်က္ကိုေတာ့ မအိမ္ကံ အားမရ။ အငယ္မလို သိုးသိုး သြက္သြက္ မရွိ။ ဆိုးဆိုး ဆတ္ဆတ္ မရွိ။ ေဒါင္းတည္ ေမာင္းတည္ မရွိ။ သို႔ေပသိ ၿမိဳင္က ႐ုပ္ေခ်ာသေလာက္ သေဘာေကာင္း ရွာပါသည္။ ခ်ိဳသည္၊ ခါးသည္၊ ဖန္သည္ ေဝေဝဆာဆာ မရွိေသာ္လည္း ဘယ္သူ႔ အေပၚမွာမွ မထိခိုက္ေအာင္ ေနသည္။ ႀကီးရင္ေတာ့လည္း သူ႔ကိုယ္သူ ျပင္သြားမွာ ပါေလလို႔သာ ေတြးရပါ၏။ အေက်ာ္ ကရမက္ မွန္လွ်င္ ပင္ကိုနံ႔ သင္းလာလိမ့္မည္။<br /><br />သည္အေမ၊ သည္အေဖ၊ သည္ဘြားေအေတြႏွင့္ အိမ္ႀကီးမွာ ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္ ေနခဲ့ရသူကေလး။ တကယ္တမ္း ခြဲရမွာ ဆိုေတာ့လည္း ဝမ္းက်ံဳ႕ရသား။ သည္သမီးကို ကြမ္းေတာင္ကိုင္ ျဖစ္ဖို႔ ေမြးကတည္းက ေခ်ာပါေစ၊ လွပါေစေၾကာင္း ဆုေတာင္းခဲ့ရသည္။ တစ္ႏွစ္ေႏြက ေက်ာက္ႀကီးေပါက္က ေရာရယ္လို႔ စိတ္ကို ေလွ်ာ့ခ်ရင္း တစ္ဘဝေတာ့ၿပီး ျပန္ပါ ပေကာလို႔ပင္ ေတြးမိခဲ့ေသးသည္။ ရတနာသံုးပါး ဂုဏ္ေတာ္ေၾကာင့္ အဖ်ားႀကီး ဝင္ျခင္းသာ ျဖစ္၍ ဆရာေဆာင့္ ေဆးတန္ခိုးျဖင့္ ပိန္းၾကာရြက္ ေရမတင္ ေရာဂါႀကီး စင္ခဲ့ရသည္။ သမီးႏွင့္ မေအ ေထြးေထြးေပြ႕ေပြ႕ ရွိခဲ့ရသည့္ ရက္ေတြကိုလည္း မအိမ္ကံ သတိရပါသည္။ မအိမ္ကံက သမီးႀကီးၿမိဳင္ကို အကဲ ပိုေသာ္လည္း သမီးႀကီးက ဖေအကို ပိုသည္းသလိုပင္။ ဖေအက အငယ္မကို က႐ုဏာပိုတာကိုလည္း သတိထားမိပါ၏။<br /><br />လြန္ခဲ့သည့္ ေျခာက္ႏွစ္ေလာက္က မီးႀကီးဟုန္းဟုန္း ေလာင္ခဲ့ေသာ ညတစ္ညကိုလည္း မအိမ္ကံ စိတ္ထဲ ေခ်ဖ်က္ လို႔ မရႏိုင္ေသးပါ။ သည္အေၾကာင္း စိတ္ေရာက္ျပန္ေတာ့ ေက်ာင္းေဆာက္လွဴရန္ ခြင့္လာပန္ၾကေသာ သာေအာင္တို႔ လင္မယားကို သတိရရျပန္သည္။ သာေအာင္ႏွင့္ ေရႊမံႈတို႔ အိမ္ထဲ ေရာက္လာၾကေတာ့ မအိမ္ကံ ေသြးပြက္ပြက္ ဆူေနခဲ့ၿပီ။ အေမႏွင့္ ကိုေျပသိမ္းတို႔ ေရွ႕မွာ ဟန္လုပ္ ရပ္တည္ေနရ ေသာ္လည္း သူတို႔ ဘာစကား ေျပာဖို႔ လာၾကသလဲ ဆိုတာ ႀကိဳသိထားသူ ဆိုေတာ့ ပိုးစိုးပက္စက္ ေျပာခ်င္လွၿပီ။ သို႔ေသာ္ သာေအာင္က ေလေအးကေလးႏွင့္ ဝင္သည္။ အေမပန္း႐ံုႏွင့္ ကိုေျပသိမ္းကို တိုင္တည္ကာ ေက်ာင္းႀကီးေဆာက္ အလွဴမွာ တစ္တပ္တစ္အား ထည့္ဝင္ပါရေစေျပာလာသည္။<br /><br />“ဆရာေလးရယ္ ကြၽန္ေတာ့္အေဖလည္း မရွိေတာ့ပါ ဘူး။ အေမလည္း မရွိေတာ့ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ့္အိမ္ေထာင္နဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ ျဖစ္လာေတာ့ ရွာလို႔ရသဲ့ စီးပြားကလည္း ကြၽန္ေတာ့္ ေခြၽးႏွဲစာ ျဖစ္ရပါၿပီ။ လွဴမယ္ဆိုရင္ မိဂုဏ္၊ ဖဂုဏ္ကို ရည္စူးၿပီး လွဴမယ္ဆိုသဲ့ စိတ္လည္းရွိေနေတာ့ သည္တစ္ပြဲမွာ တတ္အားသေရြ႕ ပါဝင္ခြင့္ျပဳဖို႔ လာေျပာၾကသာပါ”<br /><br />ကိုေျပသိမ္းက ျမင္းျခံ ပညာေရးဌာနကို သြားခဲ့ရပံု၊ ပညာေရး ဌာနက သေဘာထားေပးလိုက္ပံု၊ ေလာေလာဆယ္ ေက်ာင္းကို ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ ဖြင့္ရန္ စီစဥ္ထားပံု၊ သည္ တစ္ခါေတာ့ ဝါးကပ္မိုး ထရံကာ မဟုတ္ဘဲ ပ်ဥ္ကာ၊ သြပ္မိုး ေဆာက္ခ်င္ပံုေတြ စီကာပတ္ကံုး ေျပာျပေနသည္။ အေမပန္း႐ံု ကလည္း တျခား ရြာေတြကလည္း အလွဴေငြ ထည့္ခ်င္ၾကေၾကာင္း၊ ရြာေတြမွာလည္း ဘုန္းႀကီးပ်ံ ၾကားခုလိုက္သျဖင့္ လူပင္ပန္း၊ ေငြပင္ပန္း ရွိေနၾကေၾကာင္း၊ ေမာင္ေျပသိမ္း ေျပာသလို ပ်ဥ္ေက်ာင္းႀကီး ေဆာက္လွ်င္ ေငြကုန္ေၾကးက်မ်ား ရန္သာရွိ၍ ရြာေပါင္းစံု သူႀကီးမ်ားႏွင့္ ရြာကိုယ္စားလွယ္မ်ား စုေခၚကာ တိုင္ပင္ရန္ေကာင္းေၾကာင္းေတြ ေျပာျပပါ၏။ ေဇာင္ခ်မ္းကုန္းမွာ သူႀကီးျဖစ္လာသူက ဦးစံျမျဖစ္၍ ဦးသာထန္ လိုပင္ ရြာရပ္အေပၚ သေဘာမေနာ ေကာင္းသူ ျဖစ္သည္။ တျခား ရြာေတြမွာလည္း ေနာက္တက္သူႀကီးေတြ ရွိေနၾကၿပီ ျဖစ္၍ လူႀကီးေတြ ဝိုင္းတိုင္ပင္ၾကလွ်င္ မျဖစ္ႏိုင္စရာ မရွိေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္ သူတို႔ တည္ေထာင္ခဲ့ေသာ ေက်ာင္းမို႔ တစ္ဦးတည္း လွဴပါဆိုလွ်င္လည္း လွဴခ်င္ပါေၾကာင္းေတြ ေျပာေန ခဲ့သည္။ မအိမ္ကံက ေစာေစာက မ်ိဳခ် ထားခဲ့ေသာ စကား လံုးေတြကို ျပန္အန္ထုတ္ရေတာ့မည္ဟု ေတြးသည္။ မေအႏွင့္ လင္သားက အမ်ားဆိုင္ ေက်ာင္းဆိုသည့္ ဘက္ကို ယိမ္းခ်င္ခ်င္ ျဖစ္ေနၾက ၿပီဆိုေတာ့ မအိမ္ကံ နားဝင္ေအာင္ ေျပာရေတာ့ မည္။ မအိမ္ကံက သာေအာင္ဘက္ကို လွည့္လိုက္သည္။<br /><br />“ေက်ာင္းႀကီး မီးဟုန္းဟုန္း ေလာင္ေနသခိုက္မွာ ျပာက်သဲ့ အထိ ငါရပ္ၾကည့္ေနခဲ့သယ္။ မီးေတာက္ေတြ ဟူးဟူး ေလာင္ေနသဲ့ အခ်ိန္မွာ ငါအဓိ႒ာန္ျပဳခဲ့သယ္။ မအိမ္ကံ ေက်ာင္းကို မအိမ္ကံ ျပန္ေဆာက္လွဴမယ္လို႔ ပ်ဥ္ေက်ာင္း ေဆာက္ခ်င္ၾကရင္ ပ်ဥ္ေက်ာင္းေပါ့၊ တိုက္ေက်ာင္း ေဆာက္ ခ်င္ၾကရင္ တိုက္ေက်ာင္းေပါ့။ ေရႊေက်ာင္းႀကီး ေဆာက္ခ်င္ ၾကရင္ ေရႊေက်ာင္းေပါ့။ မအိမ္ကံ ေဆာက္လွဴမယ္။ အဲသာ မအိမ္ကံ အဓိ႒ာန္ပဲ”<br /><br />မအိမ္ကံ စကားေၾကာင့္ အားလံုး ၿငိမ္က်သြားခဲ့ၾက သည္။ မအိမ္ကံက မ်က္ႏွာကို ခ်ီထားကာ ပိုးပိုးေပါက္ေပါက္ ေျပာလိုက္ေသာ္လည္း ကိုယ္တိုင္ရင္ေတြ ခုန္လႈပ္ေနတာလည္း အမွန္ပင္။ ရင္မဆိုင္ဝံ့လို႔ မဟုတ္။ တုန္လႈပ္ ေခ်ာက္ခ်ားေန ျခင္းမဟုတ္။ ေဒါသျဖင့္ လႈပ္ခုန္ ေနျခင္းသာျဖစ္၏။ အထူး သျဖင့္ သာေအာင္ႏွင့္ ေရႊမံႈက ထန္းလ်က္သည္ၾကား တည္သီးသည္ ကန္႔လန္႔ လုပ္ေနသည္ ထင္၍ျဖစ္သည္။ အေမပန္း႐ံု ေျပာသလို ရြာေတြက ေက်ာင္းကုသိုလ္ ပါဝင္ခ်င္ၾကတာကိုလည္း သိပါ၏။ ကိုေျပသိမ္း ေျပာသလို ေငြကုန္ေၾကးက်မ်ား မွာကိုလည္း နားလည္ပါ၏။<br /><br />သို႔ေသာ္ သာေအာင္တို႔က ပါဝင္ ပါရစီ ဆိုတာကိုေတာ့ လက္မခံခ်င္။ ႀကီးေတာ္စံေရႊ၏ ေက်ာင္းမီး႐ိႈ႕ေရး လက္စားေခ်ျခင္းကို တကယ္တမ္းသိသူ မွာ မအိမ္ကံတစ္ေယာက္တည္းျဖစ္သည္။ ဟုတ္သည္ မဟုတ္ သည္ထား၊ လက္ပူးလက္ၾကပ္မဖမ္းႏိုင္တာထား၊ မေျပးေသာ္ လည္း ကန္ရာ ရွိေနခဲ့ေလၿပီ။ သည္အကုသိုလ္ႀကီးကို က်ဴးလြန္ ခဲ့ၾကသူေတြက အမ်ားအျမင္ ေကာင္းေအာင္ လွဴခ်င္ပါသည္ ဆိုတာကို မအိမ္ကံ မခံခ်င္။ ေတာမီးေလာင္ခဲ့တာက တစ္ခဏ၊ မုဆိုး သားမေခ်ာင္း ႏိုင္တာ တစ္ဘဝ ဆိုသလို ျဖစ္ခဲ့သည္ မဟုတ္လား။ သည္လိုနဲ႔ ေက်ေရာလား။ အသက္နဲ႔ ရင္းၿပီး ေျဖေဖ်ာက္တာနဲ႔ ၿပီးရေၾကးလား။<br /><br />“<br /><br />မအိမ္ကံ (nov 09) ဒုတိယပိုင္း<br /><br />“မဟုတ္ပါဘူး ငါ့သမီးရယ္။ အေမလည္း ေျပာခဲ့ပါ သယ္။ အေမ ျပန္လွဴမယ္လို႔။ ႏို႔ေပသိ ရြာရပ္က ကုသိုလ္ပါဝင္ ခ်င္ၾကမွေတာ့ ဘယ္ေျပာသာမွာတံုး။ ပညာေရးမွာ ရြာတိုင္းက စိတ္ပါလက္ပါ ရွိလာၾကသာကိုပဲ ဝမ္းသာၾကရမွာေပါ့ သမီးရယ္။ ငါ့သမီး လွဴခဲ့သဲ့ေက်ာင္း ငါ့သမီး ျပန္ေဆာက္ခ်င္သာ အေမ နားလည္ပါသယ္။ အခုဟာက အလွဴမွာ ဝိုင္းၾက ပါရစီဆိုသာ ကိစၥေကာင္းပဲ သမီးရဲ႕”<br /><br />အေမပန္း႐ံုက ေဖ်ာင္းဖ်ပါ၏။ ကိုေျပသိမ္းက မအိမ္ကံ ဝင္ေျပာလိုက္တာကို ၾကားရေတာ့ အံ့ၾသသြားခဲ့သည္။ သူ ကိုယ္တိုင္ပင္ မီးေလာင္သည့္ေန႔က တစ္ေက်ာင္းၿပိဳေတာ့ ႏွစ္ ေက်ာင္းေဆာက္ၾကတာေပါ့လို႔ ေျပာခဲ့သည္။ တကယ္တမ္း ရပ္ရြာက၊ အလွဴရွင္က၊ ေစတနာရွင္က ကုသိုလ္ပါပါရေစ ဆိုေတာ့ တစ္ဦးေကာင္းမဆန္သာပါ။ သစ္အဖ်ားဝါးအရင္း လူတိုင္းပါႏိုင္ေလ ေကာင္းေလ။<br /><br />“ဟုတ္သားပဲ အိမ္ကေလးရယ္။ ေမာင္သာေအာင္တို႔က တစ္ေက်ာင္းလံုး ေဆာက္ပါရေစ ေျပာေနတာ မဟုတ္ဘူး။ အခုဟာက အမ်ားထဲ ပါခ်င္ၾကတာပါ။ အိမ္ကေလးက ေစတနာ ရွိသေလာက္ မတည္ လိုက္ေပါ့။ လိုတာအမ်ားက ျဖည့္ေတာ့လည္း အမ်ား ေကာင္းမႈျဖစ္ရတာေပါ့”<br /><br />မအိမ္ကံက အေမႏွင့္ လင္သားတို႔၏ ဆႏၵကို ဘဲ့မတိုက္ ခ်င္ေသာ္လည္း ကိုယ့္ဝမ္းနာ ကိုယ္သာသိ ဆိုသလို ေရႊေက်ာင္းႀကီး ေဆာက္ဦးေတာ့ တစ္ဦးတည္းပဲ ေဆာက္မည္ဟု ေျပာလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ရွိသမွ် စည္းစိမ္ေတြ ကုန္ခ်င္ကုန္ေစေတာ့ အရွင္ထြက္ ထြက္ရ ထြက္ရ၊ အေသထြက္ ထြက္ရ ထြက္ရ ေအာလိုက္ဖို႔လည္း ဆံုးျဖတ္ၿပီးသားပင္။ သည္အခ်ိန္မွာ အကြက္ေကာင္း ဝင္နင္း လိုက္သူမွာ သာေအာင္ျဖစ္သည္။<br /><br />“ဟုတ္ပါသယ္ မအိမ္ကံ။ တို႔တစ္ေတြလည္း အသက္ေတြ မငယ္ေတာ့ပါဘူး ငါ့ႏွမရာ။ လူ႔မေနာ အေခ်ာခ်ည္း မဟုတ္ေလေတာ့ အရင္က ရွိခဲ့တဲ့ ေျပာမွား ဆိုမွားရွိခဲ့တာေတြ ရွိခဲ့ရင္လည္း ေက်ာင္းအလွဴနဲ႔ ေခ်ခ်င္သာလည္း ပါပါသယ္။ မအိမ္ကံက အေမ ေခၚစရာ ရွိပါေသးသယ္။ ငါ့မွာ မရွိေတာ့ပါဘူး။ တို႔မိဘမ်ားေရာတို႔ပါ စာမတတ္ၾကေလေတာ့ ပညာ ပါရမီ သံသရာ ပါေအာင္ လွဴခ်င္ၾကသာပါ”<br /><br />“ဟုတ္ပါသယ္ သူငယ္ခ်င္းရယ္။ တို႔ကေနာင္မွ ခါးခ်ိဳး ရွာရရွာရ။ ရြာေက်ာင္း မီးေလာင္သာကို ေက်ာင္းႀကီး ငုတ္တုတ္ျပန္ေပၚသဟဲ့ဆိုသာ တျခားရြာေတြကို ျပခ်င္သာလည္း ပါပါတယ္။ ႂကြားဝါခ်င္သာ မဟုတ္ရပါဘူးေအ။ ေဇာင္ခ်မ္းကုန္းက ညီသဟဲ့ ျဖစ္ခ်င္သာပါ။ ညည္းခြင့္ျပဳရင္ တစ္ေက်ာင္းလံုးေတာင္ တာဝန္ယူ လိုက္ခ်င္ပါရဲ႕”<br /><br />ေရႊမံႈစကားကို မအိမ္ကံ နားမဝင္ၿပီ။ ခြင့္ျပဳရင္ တစ္ေက်ာင္းလံုးေတာင္ လွဴလိုက္ခ်င္သတဲ့လား။ ေဇာင္ခ်မ္းကုန္းက ညီသဟဲ့လို႔ ျပခ်င္ၾကေရာ့လား။ ညည္းက ညႇိခ်င္ဦးေတာ့ မညီႏိုင္ေတာ့ေပါင္ေအ။ ျပဒါးရွင္လံုး ထန္းလ်က္နဲ႔ လဲရမယ္လို႔။ မဟုတ္သဲ့ စကား မေျပာစမ္းပါနဲ႔။<br />“မဟုတ္ဘူး။ ညည္းတို႔ ေျပာေနသာေတြ မဟုတ္ဘူး။ သည္ေက်ာင္းႀကီးက သူ႔ဟာသူ ေလာင္သဲ့မီး မဟုတ္ဘူး။ လူ႐ိႈ႕သဲ့မီး။ မသမာသူက ႐ိႈ႕ခိုင္းသဲ့မီး တျခားရြာက လူေခၚၿပီး ႐ိႈ႕ခဲ့သဲ့မီး။ ငါတို႔မွာ ေတာစပါး လိုခ်င္လြန္းလို႔ အိမ္စပါးနဲ႔ ရင္းရသာေအ့။ တစ္ေက်ာင္းလံုးလည္း မရဘူး။ တစ္ခ်ိဳးတစ္ဖဲ့ လည္း မရဘူး။ စကားကုန္ၿပီ”<br /><br />မအိမ္ကံသည္ေလာက္ ရက္ရက္စက္စက္ ေျပာေနတာမ်ိဳး တစ္ခါမွ မၾကံဳဖူးၾကေတာ့ အားလံုးက အံ့ၾသေနခဲ့ၾကသည္။ မအိမ္ကံ ဘာကို ဆိုလိုခ်င္မွန္း မသိၾကေသာ္လည္း တစ္စံု တစ္ရာ မေက်မခ်မ္း ျဖစ္ေနတာေတာ့ ရိပ္မိၾကပံုေပၚပါ၏။ စကားကုန္ၿပီဆိုသည့္ စကားေၾကာင့္ ကိုေျပသိမ္းက ဟန္႔တားသည္။ အေမ ပန္း႐ံုက ဝင္ေဖ်ာင္းဖ်သည္။ မလွအံုက ဝင္ေခ်ာ့သည္။ ေက်းဥကေတာ့ မအိမ္ကံ၏ ခံစားခ်က္ကို အူမေခ်း ခါးသိထားသူ ဆိုေတာ့ ဘာမွ ဝင္မေျပာဘဲ နားေထာင္ ေနခဲ့ပါ၏။ သာေအာင္က မအိမ္ကံ အေၾကာင္း သိထားသူ ဆိုေတာ့ စိတ္ဆိုးပံုေတာ့ မရ။ သို႔ေသာ္ သည္ေလာက္ခဲယဥ္းလိမ့္မည္ မထင္ေတာ့ ဘယ္စကား ေျပာရမွန္း မသိဘဲ ေရႊမံႈ႕မ်က္ႏွာကို သာ ၾကည့္ေနခဲ့သည္။ ေရႊမံႈက အေမ ပန္း႐ံုဘက္ကို လွည့္ကာ ေတာင္းပန္သည္။<br /><br />“အရီးရယ္။ က်ဴပ္တို႔ကို မအိမ္ကံ ဘယ့္ႏွယ္ ျဖစ္ေနသလဲ မေျပာတတ္ပါဘူး။ မတြက္ကပ္ သင့္သာ တြက္ကပ္ ေနသလိုပဲ။ က်ဳပ္တို႔က ရြာစိတ္ရပ္စိတ္နဲ႔ လာေတာင္းပန္သာပါ။ က်ဳပ္တို႔ သမီးေလးကလည္း ဆရာေလး ေက်ာင္းမွာပဲ ခရီး ဆံုးရမွာပါ။ ၿမိဳ႕ေက်ာင္းလည္း တက္မထားႏိုင္ပါဘူး အရီးရယ္။ ကိုယ့္နယ္ ကိုယ့္ရြာက ကေလးေတြ အားလံုးအတြက္ စဥ္းစားသာပါ။ အခုေတာ့ က်ဳပ္တို႔ကို ထဆစ္(ထန္းဆစ္)လည္က်ိဳး ေလွပိုး ထိုးေတြက်လို႔”<br /><br />အေမပန္း႐ံုက သူ႔ကို တိုင္တည္ေနေသာ ေရႊမံႈကို ၾကည့္ ပီး သနားေနပံု ေပၚသည္။ ေရႊမံႈ ေျပာတာလည္း မွန္သားပဲ။ သူတို႔ ကိုယ္က်ိဳး မပါပါ။ အမ်ားဆိုင္ ေက်ာင္းမွာ တစ္ဖဲ့တစ္ မလွဴပါရေစဆိုတာ လက္ခံေကာင္းသားပဲ။ သမီးက ဘာျဖစ္ လို႔ပါလိမ့္။ ခက္တာက တစ္ဖက္ကလည္း မျငင္းသာ။ တစ္ဖက္ကလည္း သမီး။ ျဖစ္ႏိုင္လွ်င္ အေမပန္း႐ံု သည္ကိစၥ သည္မွာတင္ ၿပီးခ်င္ပါ၏။ ကိုေျပသိမ္းကေတာ့ မအိမ္ကံ တစ္စခန္း ထလာတာကို ဇြတ္မျငင္းခ်င္ ေသးသလို အသာၿငိမ္ ေနသည္။ မအိမ္ကံက ေရႊမံႈသမီး မံႈနံ႔သာကို ၿမိဳ႕ေက်ာင္းလည္း တက္မထားႏိုင္ပါဘူး ဆိုတာၾကားေတာ့ မ်က္ႏွာကို ေမာ္ထား လိုက္ပါ၏။ ေလေတာ့ ေလွ်ာ့ခ်လိုက္သည္။<br /><br />“ထဆစ္လည္က်ိဳး ေလွပိုးထိုးေတြ မဟုတ္မွန္းသိပါ သယ္ေအ။ ညည္းတို႔ကို ငါသည္ေလာက္ပဲ ေျပာပါရေစေတာ့။ ေညာင္ျမစ္တူးရင္း ပုတ္သင္ဥေတြပါ ေပၚေရာ့မယ္ ငါ”<br /><br />ေရႊမံႈက မအိမ္ကံ စကားမၿပီးခင္မွာပင္ စကားဝင္ျဖတ္သည္။ ေရႊမံႈက ေလသံ မာလာခဲ့ၿပီ။<br />“ေနပါဦး မအိမ္ကံ။ ေညာင္ျမစ္ မကလို႔ ပိႏၷဲျမစ္ တူးတူး ေရႊမံႈတို႔မွာ ပုတ္သင္ဥ ေပၚစရာ မရွိပါဘူးေအ့။ ေရႊမံႈဆိုသာ တစ္ခ်ိန္က ရြာ့ကြမ္းေတာင္ကိုင္ပါဟဲ့။ ေဆြနဲ႔မ်ိဳးနဲ႔ ဂုဏ္နဲ႔ျဒပ္ နဲ႔ပါ။ ညည္းက ရွဥ့္တစ္ေကာင္ ျမားတစ္စင္း ပစ္ေနလို႔ ေျပာရ တာပါ။ ညည္းသေဘာပါေအ။ ကိုင္း ကိုသာေအာင္ သြားၾကစို႔”<br /><br />ေရႊမံႈဆိုသာ ရြာ့ကြမ္းေတာင္ကိုင္ပါတဲ့လား။ ဒါ ညည္း ႏိုင္ေလာက္တဲ့ စကားေပါ့။ ငါက ႐ံႈးခဲ့သာကိုးေအရဲ႕။ မအိမ္ကံက ထိုင္ေနရာက ဝုန္းခနဲ မတ္တတ္ ထရပ္လိုက္သည္။ ခါးကို တင္းတင္း ေထာက္ထား လိုက္ရင္းက မဲ့ျပံဳးျပံဳးလိုက္သည္။ သမုန္းကိုင္းက ႀကီးေတာ္ စံေရႊတူဆိုသူ လူပုပု တစ္ေယာက္ ရြာေက်ာင္း မီး႐ိႈ႕ခဲ့တာကို ထုတ္ေျပာဖို႔ အခ်ိန္က်ၿပီလို႔လည္း ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။ စကားက ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ ထြက္မလာ။ လည္ေခ်ာင္းမွာ နာၾကည္းမႈေတြ ဆို႔ၿပီး နင္ေနသည္။ သည္ အခ်ိန္ကေလးမွာ ကိုေျပသိမ္းက အားလံုးကို ဝင္တားသည္။ စကားေတြ ႐ုန္း႐ုန္းရင္းရင္း ရွိၾကေတာ့မွာကို ျမင္လိုက္ပံုလည္း ရပါ၏။<br /><br />“ကိုင္းပါေလ။ ျဖတ္ၾကရေအာင္။ အိမ္ကေလးကလည္း ေတာ္ပါေတာ့။ ေမာင္သာေအာင္တို႔ကလည္း စိတ္မရွိၾကပါနဲ႔ေတာ့။ ျပႆနာက ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး။ အိမ္ကေလးကလည္း သူလွဴတဲ့ ေက်ာင္း မီးေလာင္ကတည္းက ယူက်ံဳးမရ ျဖစ္ေနရွာသယ္။ လက္သည္ကို မသိေပမယ့္”<br /><br />“မအိမ္ကံ လက္သည္ကို သိသယ္ အစ္ကို”<br /><br />ကိုေျပသိမ္းက မအိမ္ကံကို တအံ့တၾသ ၾကည့္လိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ အရာရာကို ကိုေျပသိမ္း ရိပ္စားမိလိုက္ၿပီ။ ဘယ္သူမွားသည္၊ ဘယ္သူမွန္သည္ မေျပာႏိုင္ေသာ္လည္း မအိမ္ကံ သိထားသည္ ဆိုသူက သာေအာင္တို႔ႏွင့္ ပတ္သက္ေနသူ ျဖစ္ရမည္လို႔ ေတြးမိလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။<br /><br />“ထားပါေတာ့ေလ။ အစ္ကို ေျပာခ်င္တာက သည္ကိစၥ အေမ ပန္း႐ံုပဲ ဆံုးျဖတ္ပါေစ။ အိမ္ကေလးကလည္း နားေထာင္ လိုက္ပါ။ အေမပန္း႐ံု ဆံုးျဖတ္တာကို အားလံုး နာခံသင့္တယ္။ ကိုသာေအာင္တို႔ကလည္း နာခံပါ ဟုတ္ၿပီလား”<br /><br />“ကြၽန္ေတာ္တို႔က နာခံဖို႔ လာၾကသာပါ ဆရာေလးရာ။ အရီး ပန္း႐ံုတို႔ ေက်နပ္ေအာင္ လာခြင့္ေတာင္း ေနၾကသာပါဗ်ာ။ မအိမ္ကံကိုလည္း ဘယ့္ႏွယ္မွ မေအာက္ေမ့ပါဘူး”&l