Thursday, October 15, 2009

မအိမ့္ကံ(5)

အစ္ကိုစာေရးလိုက္ပါ၏။ အစ္ကိုလည္း ျမင္းျခံႏွင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကို အိမ္ဦးၾကမ္းျပင္ ကူးလူးေနရပါသည္။ တေလာက အဂၤလိပ္အစိုးရ အၾကည္ညိဳပ်က္ေအာင္ တရားေဟာမႈႏွင့္ ေထာင္ထဲ၀င္ရပါေသးသည္။ ႏွမေလးတို႔လည္း သည္သတင္း ၾကားၿပီးေရာေပါ့။ စိတ္မခ်မ္းမသာ ျဖစ္မွာကိုလည္း အစ္ကို သိပါ၏။ သို႔ေသာ္ အစ္ကိုတို႔လို မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ရွိသူမ်ား အဖို႔ေတာ့ သိပ္ေတာ့လည္း ဆန္းလွသည္ မဆိုႏိုင္ပါ။ ရြာကို အစ္ကိုျပန္မလာႏိုင္တာကို ခြင့္လြတ္ၾကေစခ်င္ပါသည္။ အေဖ့ကို စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ မျဖစ္ေစခ်င္တာလည္း ပါပါ၏။

အခုစာကေတာ့ ကံေလးတစ္ဦးတည္းကို ေရးလိုက္သည့္ စာပါပဲ။ အေၾကာင္းမွာ အစ္ကိုတို႔ လုပ္ေနသည့္ အလုပ္အတြက္ ေငြေၾကးလိုအပ္ေနတာေၾကာင့္ ကံကေလးအေနနဲ႔ တိုင္းခ်စ္ျပည္ ခ်စ္စိတ္ကို အရင္းခံလ်က္ တတ္အားသေလာက္ အလွဴေငြ ထည့္၀င္လိုက္ေစလိုပါသည္။ အိမ္ကပစၥည္းကို မ႐ိုးမေျဖာင့္ ခိုးယူသည္လည္း မျဖစ္ေစခ်င္ပါ။ ကံကေလးပိုင္ ေငြေၾကးကိုသာ တတ္စြမ္းသမွ် သန္႔ရွင္းစြာ လွဴဒါန္းေစခ်င္ပါသည္။ ေနာင္အခါ အစ္ကိုႏွင့္ေတြ႔မွ အေၾကာင္းစံုကို ေျပာျပပါမည္။

သည္စာကို ယူေဆာင္လာသူ ေမာင္သာေအာင္မွာ အစ္ကိုတို႔၏ အလြန္ယံုၾကည္ရေသာ ရြာခံလူေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္သည့္အတြက္ ကံကေလးကလည္း ယံုၾကည္စြာ လက္ေရာက္ေပးအပ္လိုက္ႏိုင္ပါသည္။
အေဖႏွင့္တကြ အေမပန္း႐ံု၊ ကံကေလးတို႔ က်န္းမာၾကပါေစ။

သခင္မ်ဳိးေဟ့ ဒို႔ဗမာ
သခင္ျမတ္သာ”

မအိမ့္ကံ(4)

မအိမ္ကံ (May) 2008

၁၆။ တပို႔တြဲလဆုတ္ရက္မ်ား၏ ႐ြာညသည္ ပိန္းပိန္းႀကီးေမွာင္မည္းေနသည္။ မအိမ္ကံက ေကာင္းကင္ေရာင္ျမင့္ျမင့္ရေသာ သစ္ပင္ရိပ္မည္းမည္းႀကီးေတြကုိ ဘာရယ္မဟုတ္ဘဲ ေငးေနမိ၏။ သည္ကေန႔ လျပည့္ေက်ာ္ ၁၁ ရက္။ မနက္ျဖန္ဆို ၁၂ ရက္။ အတိအက်ေျပာရလွ်င္ မနက္ျဖန္ ၁၃၀၀ ျပည့္ႏွစ္ တပို႔တြဲလဆုတ္ ၁၂ ရက္။ မအိမ္ကံ ၁၈ ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔။ မအိမ္ကံ ၁၈ ႏွစ္ျပည့္သြားတာ ျမန္လြန္းလွသည္ဟု ထင္ေနမိ၏။ လြန္ခဲ့ေသာ ၁၈ ႏွစ္က သည္လို ေမွာင္ႀကီးမည္းမည္း ညတစ္ညမွာ သူ႔ကုိေမြးခဲ့သည္။ တပို႔တြဲလဆိုေတာ့ လက္ေတြ၊ ေျခေတြ ထံုခဲေအာင္ ေအးစက္ေသာ သည္လုိညမ်ိဳးပဲ ျဖစ္လိမ့္မည္။ မအိမ္ကံ မီးထြန္းလိုက္မယ္ေလ။ ျပတင္းေပါက္က ေလေတြစြတ္ေနသာ မေအးသဲ့အတိုင္းဘဲ။ ဖ်ားေနပါဦးမယ္ မအိမ္ကံရယ္။ မနက္ျဖန္ဆြမ္းကပ္မွာ ႏွာေစးေနလိမ့္မယ္ ေက်းဥဆီက အသံၾကားရျခင္းျဖစ္သည္။ ဟုတ္ေတာ့ဟုတ္ပါ၏။ တပို႔တြဲလ ေဆာင္းေလက ေအးစက္လြန္းလွပါသည္။ သည္အေအးဓာတ္ေလထဲမွာ ဆပ္သြားဖူးနံ႔ေတြ သင္းသင္းကေလးပါေနတာကုိပါ ခံစားရသည္။ မအိမ္ကံကုိ ေမြးသည့္ညက ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အပြင့္မျပဘဲ ၿမံဳေနခဲ့သည့္ ဆပ္သြားဖူး႐ံုႀကီး အနံ႔တသင္းသင္း အပြင့္ေတြ ျပလာခဲ့သည္။ တစ္ေဆာင္းတြင္းလံုးေရမရွိခဲ့ေသာ ႐ြာဦးေက်ာင္းရိပ္က ေသာက္ေရကန္ႀကီးသည္လည္း အခါမဲ့ မိုးေရေၾကာင့္ ျပည့္လွ်ံသြားခဲ့သည္။ သည္အျဖစ္ေတြက မလွအံုေျပာသလုိ အတိတ္နမိတ္ေတြမ်ားလား။ မလွအံုက မအိမ္ကံ ေမြးဖြားသည့္ညက အေၾကာင္းေတြ ျပန္ေျပာျပတိုင္း ရင္ကေလးဖိုခဲ့ရသည္ခ်ည္း ျဖစ္ပါ၏။ အခုလည္း ဆပ္သြားဖူးပန္းနံ႔ေတြ ညဦးကတည္းက ေမႊးေနခဲ့သည္။

မအိမ့္ကံ(3)

မအိမ္ကံ (april) 2008

၁၄။ မအိမ္ကံ၏အလွက ၾကည္ေတာ္ကုန္းသူ ၾကည္ေတာ္ကုန္းသားမ်ားမွတစ္ဆင့္ ေ၀းနီးရြာေတြအထိ ေတာမီးေလာင္သလုိ ျပန္႔ႏွ႔ံသြားခဲ့ေလသည္။ ၾကည္ေတာ္ကုန္း ႏို႔ဆြမ္းေလာင္းလွဴပြဲကုိ ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္ေရာက္လာၾကသည့္ အေၾကာင္းမွစ၍ မအိမ္ကံက ႏွဲဆရာႀကီးႏွင့္ မင္းသမီးကေလး အပါအ၀င္ ေမာင္းဆုိင္းအဖြဲ႔ကို ဆုေငြခ်ခဲ့သည္ကအစ ရြာမွဆင္းရဲသူ ဆင္းရဲသားအခ်ိဳ႕ကုိ တတ္စြမ္းသေလာက္ သဒၵါၾကည္ျဖဴေပးကမ္းစြန္႔ႀကဲသြားခဲ့သည္အဆံုး မအိမ္ကံ၏ ရုပ္အဆင္းလွျခင္းႏွင့္ စိတ္အခ်င္းလွျခင္းေတြကုိ စကားေရာက္တုိင္း ေျပာျဖစ္ေနၾကသည္ဆုိ၏။

မအိမ့္ကံ(2)

မအိမ္ကံ (march) 2008

သူႀကီးကေတာ္ ေဒၚပန္း႐ံုက လက္ဖက္အစ္ကေလး ထုိးေပးရင္းက ေမးသည္။ ရြာမွာ အလွဴရွိမွန္းေတာ့ မအိမ္ကံ လည္း သိပါ၏။ ရြာ့အေရွ႕ပိုင္းမွာေနသည့္ ႀကီးေတာ္ဆံေၾကာ္ ၏ေျမး ဖုိးေပါက္ကို သကၤန္းဆီးေပးဖုိ႔ ရြာကို တုိင္ပင္တုန္း ကေတာ့ တေပါင္းလထဲလုပ္ဖုိ႔ ရက္သတ္ခဲ့ၾကသည္။ ရြာေတြ မွာက စိုက္ခင္း သစ္ခင္း သိမ္းၿပီးခ်ိန္ တေပါင္း၊ တန္ခူးလ ေတြမွာ အလွဴပြဲ က်င္းပတတ္ၾကျမဲ ျဖစ္သည္။ အလွဴ႕ရွင္ လည္း အား၊ အလွဴကူၾကသူေတြလည္း အားမည့္အခ်ိန္ကို ေရြးၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ရြာကို တုိင္ပင္ၿပီးကာမွ တန္ေဆာင္မုန္းလထဲ ရက္ေရႊ႕လုိက္ၿပီ ဆုိေတာ့ ရက္လုိပါေသး တယ္ ဆုိသူတြလည္း ခါးေတာင္းထက်ဳိက္ၾကရေတာ့သည္။

“သည္လုိ သည္လုိ သူႀကီးကေတာ္ေရ... ကိုမဲတူတို႔ မိသန္းတုိ႔ သေဘာကေတာ့ သူ႔သား ငေပါက္ကို သည္တစ္မိုး ႐ုန္းလုိက္ေစခ်င္ေသးသာေပါ့။ ဒါေပသိလုိ႔ ႀကီးေတာ္ဆံေၾကာ္ ခမ်ာ နဲ႔တဲ့တဲ့ မဟုတ္လား။ ေတာ္ၾကာ ေျမးဦးကေလး သကၤန္း ၀တ္နဲ႔ ျမင္မသြားရရင္ ခမ်ာ ဘ၀ကူးေကာင္းရွာမွာ မဟုတ္ ဘူး။ သြားေလသူ ဘႀကီးမွတ္မလဲ တစ္သက္လံုး ရွာေဖြသြား သမွ် သမီးမိန္းကေလးခ်ည္း ေမြးခဲ့သာဆုိေတာ့ သားရဟန္း မဖူးဖူးလုိက္ရွာဘူးေလ။ သူတို႔ ရွာေဖြထားသမွ် ဥစၥာ သည္အလွဴမွ မဦးလုိက္ရင္ မျဖစ္ေခ်ဘူးဆုိၿပီး မိသန္းက ဆရာေတာ္ သြားေလွ်ာက္ရသာေကာ။ သဟာနဲ႔ ဆရာေတာ္က ရက္ျပင္ေရြးေပးလုိက္ရသာပဲ ေတာ္ေရ႕။ ေပးစမ္းဟဲ့ လွအံု ေရတစ္ခြက္”

စာေရးဆရာမ ခင္ခင္ထူး ၏ မအိမ္ကံ အခန္ူးဆက္၀တၱဳရွည္

မအိမ္ကံ (march) 2008

ကဆုန္လဆန္း ၁၄ ရက္၊ ၾကာသာပေတးေန႔ (ရက္ရာဇာ)။ မအိမ္ကံတို႔ ရြာေတြမွာ နဘန္ပြဲ (နားပန္ပြဲ) ေတြ ျပဳလုပ္ေလ့ရွိၾကပါသည္။ နားပန္မည့္ မိန္းကေလးမ်ားအတြက္ အပ်ိဳေဖာ္ စာရင္း၀င္ပါၿပီဟု ရြာကုိ အသိေပးသည့္ ပြဲလည္း ျဖစ္သည္။ သားေယာက်္ားကေလးကုိ ရွင္သာမေဏျပဳေပးၾကသကဲ့သုိ႔ သမီးမိန္းကေလးမ်ားကုိလည္း

နားထြင္းမဂၤလာျပဳလုပ္ေပးတတ္ၾကသည္မွာ ျမန္မာတုိ႔၏ ရုိးရာအစဥ္အလာျဖစ္သည့္အတုိင္း ေဇာင္ခ်မ္းကုန္းရြာတြင္လည္း သမီးမိန္းကေလးအရြယ္ေရာက္ေၾကာင္း အသိအမွတ္ျပဳသည့္ နဘန္ပြဲကုိ မျဖစ္မေနက်င္းပေလ့ ရွိၾကပါသည္။ မအိမ္ကံ နားပန္မည့္ေန႔က ထူးထူးျခားျခား တိမ္တံခြန္ေတြ ထြက္ေနခဲ့သည္။ ေကာင္းကင္ထက္မွာ တလိပ္လိပ္တက္ေနေသာ တိမ္ျဖဴတံခြန္ႀကီးကုိ တအံ့တၾသ ရွိၾကရသည္။ လူေတြက တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ စကားႀကိဳးထံုးၾကရာက တစ္ရြာလံုး ျပန္႔သြားခဲ့၏။ အတိတ္နိမိတ္ ေကာက္တတ္ေသာ အဘိုးၿပိဳင္းကေတာ့ အေရွ႕ေတာင္က တိမ္တံခြန္ထြက္လို႔ စစ္မက္ေရာက္တတ္သည္ဟု နိမိတ္ဖတ္ေလသည္။ သည္ကေန႔ ၾကာသာပေတးေန႔ ျဖစ္သည့္အတြက္ နားပန္မည့္ မအိမ္ကံ ကေလးအဖို႔မူ ကေတာ္ဆယ္ပါး တစ္ပါးအပါအ၀င္ ျဖစ္လိမ့္မည္ဟု ဆုိေလသည္။

မအိမ္ကံ နားထြင္းမည့္ေန႔ဆိုေတာ့ အိမ္မွာ လူေတြ တ႐ုန္း႐ုန္း ရွိေနၾကသည္။ ပြဲႀကီးလမ္းႀကီး မဟုတ္ေသာ ျပဳလုပ္ျမဲ ႐ိုးရာဓေလ့ဆုိေသာ္လည္း တတ္ႏုိင္သူက တတ္ႏုိင္ သလုိ ဘုရားအမွဴးျပဳ၍ သံဃာေတာ္မ်ားအား ဆြမ္းလုပ္ေကြၽး ၾကသည္။ လူပရိသတ္ကို ဖိတ္ၾကားေကြၽးေမြးၾကသည္။ အေ၀းရြာက ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းေတြလည္း ေရာက္ေနၾကရပါ၏။

ခ်စ္သူအတြက္

ငါဟာ...တခါတခါ
အေဖာ္မဲ့....ငွက္တစ္ေကာင္အလား.....
တမ္းတျခင္း....အလြမ္းေတးကို
အဆက္မျပတ္...ငါ ေအာ္ညည္းေနမိတာ
မင္းၾကားႏိုင္ပါ့မလား....။

ငါဟာ...တခါတခါ
ကာရံမဲ့....သံစဥ္တစ္ခုအလား
ခ်စ္ျခင္း...ေတးသြားတစ္ပုဒ္ကို
တိုးတိုးေလး...ငါ ဆိုညည္းေနမိတာ
မင္းၾကားႏိုင္ပါ့မလား.......။။

ဆံုဆည္းျခင္းကို......ေမွ်ာ္လင့္ခြင့္မရွိတဲ့...ငါ..
တမ္းတျခင္း.....အလြမ္းေတးကိုေတာ့...
အထပ္ထပ္ဆိုညည္းခြင့္ရွိတယ္.....။။။

ပိုင္ဆိုင္ျခင္းကို...ဖမ္းဆုပ္ခြင့္မရတဲ့...ငါ..
ေပးဆပ္ျခင္း....အခ်စ္တစ္ခုကိုေတာ့
ရင္ထဲမွာ...ထာ၀ရ....သိမ္းဆည္းခြင့္ရွိတယ္.......။။။။

မင္းကုိခ်စ္ခြင့္ရရံုနဲ႕…ေက်နပ္ေနတဲ့ငါဟာ
ဘာကိုမွလဲ မေမွ်ာ္လင့္ခ်င္ေတာ့ပါဘူး…
ဒါေပမယ့္…….
အသက္မဲ့ေနတဲ့....ငါ့ရဲ႕ အိမ္မက္ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္...
အသက္၀င္ ေတာက္ပလာေအာင္…
ေရးဆြဲခြင့္ေတာ့…ရခ်င္တယ္…....။။။။။

အေခ်ာဆံုး၊အလွဆံုး

အေခ်ာဆံုး၊အလွဆံုး

ဟိုွေရွးေရွးတုန္းက တိုင္းျပည္တစ္ျပည္မွာ ဘုရင္ၾကီးတစ္ပါး ရွိခဲ့တယ္

တစ္ေန႕ေတာ့ ဘုရင္ၾကီးဟာ တိုင္းခန္းလွည့္လည္ေတာ္ မူသတဲ့….

အဲ့ဒီမွာ သူဟာ ျမင္ကြင္းတစ္ခုကို သြားေတြလိုက္တယ္
ဘာလဲဆိုေတာ့

`ညစ္ပတ္ေပေ၇ေနျပိး အရုပ္ဆိုးအက်ည္းတန္လွတဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္ကိုအမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္က ယုယုယယျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး နမ္းရိႈက္ေနတာကို ´ေတြ႕လိုက္တာ

အဲ့ဒီေတာ့ ဘုရင္ၾကိးက စဥ္းစားမိတယ္၊
`အင္း ဒီေလာက္ညစ္ပတ္ေနတာ ဘာေၾကာင့္ဒီအမ်ိဳးသမီးက ကေလးကို နမ္းရတာလဲေပါ့´

ဒီလိုနဲ႕ တိုင္းခန္းလွည့္လည့္ျပီးေတာ့ နန္းေတာ္ကို ျပန္ေ၇ာက္ေတာ့ လမ္းမွာေတြ႕ခဲ့တဲ့ ျမင္ကြင္းကို သတိရလို႕ ပညာရွိအမတ္ကို ေရွ႕ေတာ္သို႕ ဆင့္ေခၚလိုက္တယ္ေလ

ပညာရွိအမတ္ေရာက္လာေတာ့
အမတ္ၾကီး
`က်ဳပ္ တိုင္းခန္းလွည့္လည္ေတာ့ ဒီလိုကိစၥ ကိုေတြ႕ခဲ့တယ္ အဲ့ဒါဘာေၾကာင့္လဲေပါ့´

ပညာရွိၾကီးက ခ်က္ခ်င္းပဲ ဘုရင္ၾကီးကို ျပန္ေလွ်ာက္လိုက္တယ္

`ဘုရင္ၾကီးေပါ့
ဒါဟာ သူရဲ႕ ေမြးမိခင္ျဖစ္လို႕ပါ…ဘုရား
ဘယ္မိဘမဆို ကိုယ့္ရဲ႕ ရင္နဲ႕လြယ္ရတဲ့ သားသမီးေတြ ကို ဘယ္ေလာက္ပဲရုပ္ဆိုးဆိုး၊ ညစ္ပတ္ေနေန ရင္ႏွင့္သည္းစြာ ခ်စ္ခင္ေတာ္မုူပါတယ္
အဲ့ဒါမို႕ ကိုယ့္ရဲ႕ သားသမီးေတြဟာ အေခ်ာဆံုးအလွဆံုးပါ ဘုရား

အဲ့ဒါေၾကာင့္ အရွင္ဘုရားေတြ႕ခဲ့တဲ့ အမ်ိဳးသမီးဟာ အေခ်ာဆံုးအလွဆံုးျဖစ္လို႕ ယုယၾကင္နာစြာနမ္းရႈိက္တာပါ ဘုရား´ လို႕ ေလ်ာက္တင္လိုက္ေတာ့
ဘုရင္ၾကီးက `ေအာ္ ဟုတ္ေပတာပဲေပါ့´

ဒီလိုနဲ႕ ျပီးသြားေတာ့

တစ္ေန႕မွာ ဘုရင္ၾကီးက သူ႕ရဲ႕ရဲမက္တစ္ေယာက္ကို

တိုင္းျပည္မွာရွိတဲ့ အေခ်ာဆံုး၊အလွဆံုးကေလးတစ္ေယာက္ကို ငါကိုယ္ေတာ္ျမတ္ေရွ႕ေတာ္သို႕ေရာက္ေအာင္ ေခၚေဆာင္လာရမည္

တိုတိုေျပာရရင္
မရရင္ေသဒဏ္၊ ရရင္ေတာ့ ဆုေၾကးေပါ့.ဟဲဟဲ

အဲ့ဒီလိုေျပာေတာ့

ရဲမက္လည္း စိတ္ညစ္စြာနဲ႕ အိမ္ျပန္သြားေကာ။။။

အဲ့ဒါနဲ႕ မိန္းမက ေယာက်္ားမ်က္ႏွာမေကာင္းေတာ့
ဘာျဖစ္တာလဲလို႕ေမးေကာ

ေယာက်္ားကလည္းျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ရွင္းျပသတဲ့
အဲ့ဒီေတာ့ မိ္န္းမက ေယာက်္ားရယ္ မခက္ပါဘူး
လြယ္လြယ္ေလးပါဆိုျပီးေျပာသတဲ့

ရဲမက္က ဟုတ္လားေပါ့ အဲ့ဒါဆိုဘာလည္းေပါ့
မိန္းမက ………….ေျပာျပလိုက္တယ္
မိန္းမ ေျပာစကားကိုၾကားေတာ့ ရဲမက္လည္း စိတ္ေအးသြားသတဲ့

ေနာက္တစ္ေန႕ ညီလာခဲ့၀င္ေတာ့
ဘုရင္ၾကိးကို ရဲမက္က ၀င္ေတြ႕ေကာ
ဘုရင္ၾကီးက
` ဟဲ့ ရဲမက္ေတာ္ .ငါကိုယ္ေတာ္ရွာခိုင္းတာ ရျပီလားေပါ့

အဲံဒီမွာရဲမက္ကလည္း မွန္လွပါ ေရွ႕ေတာ္သို႕ ေခၚလာခဲ့ေၾကာင္းပါေပါ့

ဘုရင္နဲ႕တကြ က်န္တဲ့ မွဴးၾကီးမတ္ရာေတြလည္း၀ိုင္းၾကည့္ၾကတာေပါ့

`ကေလးက အရုပ္ဆိုးလိုက္တာ´ ဆိုျပိးတစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ ၀ိုင္းေျပာၾကေကာ

ဘုရင္က ငါရွာခိုင္းတာ အေခ်ာဆံုး၊အလွဆံဳးကို ရွာခိုင္းတာ
မင္းရွာလာတာက ရုပ္ဆိုးလိုက္တာကြားလို႕ မိန္႕ေတာ္မႈေကာ

အဲံဒီေတာ့ ရဲမက္က
` မွန္ေၾကာင္းပါ ………..ဘုရား၊ ဒီကေလးက ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႕ရဲ႕ ရင္ေသြးပါ
ကိုယ့္ရဲ႕ ရင္ေသြးျဖစ္တာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးရဲ႕ ကေလးသာ အေခ်ာဆံုးအလွဆံုးျဖစ္ေၾကာင္း အခ်က္က်က် တင္ျပလိုက္သတဲ့

ေမာင္မင္းက ဘယ္လို႕သိလဲလို႕ ဆက္ေမးေတာ့

ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးရဲ႕ အမ်ိဳးသမီးက ေျပာျပေၾကာင္း ကို အေၾကာင္းစံုရွင္းျပလိုက္တယ္

ဘုရင္ၾကီးလည္း သေဘာက်သြားျပီး ဆုေတာ္လဒ္ေတာ္ေတြ ေပးကမ္းလိုက္သတဲ့

ပံုျပင္ေလးကေတာ့ျပိးပါျပီ
……………..


ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာက
အခုေခတ္မွာ တစ္ခ်ိဳ႕မိဘေတြက အဲလိုမဟုတ္တာေတြ ေတြ႕ရ ျမင္ရ ၾကားရတာေတြေၾကာင့္ ဒီပိုစ္ကို တင္ပါတယ္
 
Copyright© ညအလကၤာ